การเลี้ยงหมาในบ้านไม่ใช่แค่เรื่องของการดูแลสัตว์เลี้ยงแต่ยังเป็นแหล่งแห่งความสุขที่ไม่คาดคิด ซึ่งผมเองก็เคยประสบกับความรู้สึกที่คล้ายกันกับโพดโพ น้องหมาที่หลายคนรักมากในครอบครัวผมเองก็เคยทำให้ผมรู้สึกเหมือนเป็น 'ส่วนเกิน' บางครั้งป๊าก็สนใจน้องหมามากกว่าผม หรือบางครั้งผมเองก็ร้องขอความสนใจแต่กลับถูกมองข้าม เหมือนในประโยคที่ว่า 'ป๊ากะบ่สนใจม๊าเลย' หรือ 'ฉันซังเธอปังๆ' ซึ่งเป็นความรู้สึกที่อาจจะดูขำขันแต่ลึกๆ แล้วมันสะท้อนถึงความสัมพันธ์ในครอบครัวด้วย ผมว่าการที่เลี้ยงหมาไว้ในบ้านมันสร้างสีสันให้กับวันว่างๆ ได้ดีมากเวลาเห็นพวกเขาวิ่งเล่นกันอย่างมีความสุข ก็คลายเครียดและทำให้วันธรรมดากลายเป็นวันพิเศษมากขึ้นได้ ยิ่งถ้าใครที่มี 'ลูกเป็นหมา' แล้วล่ะก็ ยิ่งต้องเข้าใจว่าพวกเขาน่ารักและต้องการความรักไม่แพ้สมาชิกในครอบครัวจริงๆ เพราะฉะนั้นไม่ว่าคุณจะรู้สึกยังไงในบางครั้งกับความสัมพันธ์ในบ้าน อย่าลืมว่าความรักเล็กๆ ที่มีต่อหมาและจากหมา คือสิ่งที่เติมเต็มหัวใจและทำให้บ้านนั้นอบอุ่นขึ้นมาเสมอ ลองใช้เวลาสังเกตและให้ความสำคัญกับความรักเล็กๆ เหล่านี้ เพราะบางที มันคือความสุขที่แท้จริงที่ไม่ต้องซื้อหา แต่เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นได้ในชีวิตประจำวันของเราเอง