วันที่ป๊าไม่อยู่ EP.1
ห่างหายไปนาน เพราะด้วยปัจจัยหลายอย่างในชีวิต ทำให้ไม่มีอารมณ์ในการอ่านหนังสือเลย วันนี้เลยจะมาอัพเดตเรื่องราวที่เพิ่งผ่านพ้นมา ซึ่งถือเป็นจุดเปลี่ยนสำคัญในชีวิตวัย 37 ปีของเรา ขอทุกคนเป็นกำลังใจให้เราด้วยนะ 🙇 อยากเขียนเก็บไว้เพื่อเป็นความทรงจำ
😔 ปี 2569 สำหรับเรา มันเป็นการเริ่มต้นปีได้แบบใจร้ายมาก 🥹 ถ้าให้พูดถึงปีที่ผ่านๆ มา ป๊าเรามีสุขภาพร่างกายแข็งแรงนะ แกไปอนามัยทุกเดือน ตรวจสุขภาพ รับยา โรคประจำตัวก็มีความดัน หลังๆ ก็เป็นไขมัน แล้วก็ต่อมลูกหมาก เรากลับไปหาป๊ากับม๊าที่ต่างจังหวัดทุกปี กลับทุกเทศกาล ไม่ว่าจะสงกรานต์ ปีใหม่ ยกเว้นช่วงโควิดที่เว้นยาวหน่อย แต่ปลายปีที่ผ่านมาเรารู้สึกแปลกไปกว่าเดิม นั่งมองหน้าป๊าแล้วรู้สึกว่าป๊าแก่ลงไปเยอะ และเริ่มมีอาการป่วยที่หาสาเหตุไม่ได้ จนวันที่ 7 มกราคม ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นการนอนโรงพยาบาลยาวๆ ครั้งแรกของป๊า ผลตรวจเบื้องต้นบอกว่าป๊ามีเม็ดเลือดขาวผิดปกติ ค่าเม็ดเลือดพุ่งเป็นแสน ซึ่งหมอสันนิษฐานว่าอาจจะเป็นลูคีเมีย เลยส่งตัวจากโรงพยาบาลเอกชน ไปโรงพยาบาลประจำจังหวัด เพราะมีหมอที่เชี่ยวชาญด้านเลือดอยู่ที่นั่น
😔 ป๊านอนห้องรวมอายุรกรรมชายอยู่ประมาณ 3 วัน ก็ได้ย้ายไปห้องพิเศษ เรากับแฟนก็กลับไปเยี่ยมป๊าอีกครั้ง หน้าตาป๊าดูสดใสขึ้น ทานข้าวได้เยอะขึ้น จนเราคิดว่า ป๊าน่าจะโอเค อาจจะได้ออกโรงพยาบาลเร็วๆ นี้ เหลือแค่รอผลเลือด
😔 หมอเจ้าของเคสบอกว่าให้ยาฆ่าเชื้อ เพราะป๊าติดเชื้อในกระแสเลือด และพอเชื้อหายก็จะให้ยากดภูมิ ซึ่งวันนั้นเป็นวันที่เรากลับพอดี คือวันที่ 12 เราไปหาป๊า บอกว่า เดี๋ยวก็หาย อดทนหน่อยนะป๊า จะได้กลับไปอยู่บ้าน เดี๋ยวมาหาใหม่ แฟนเราบอกเมษาจะมาใหม่นะ ป๊าเงียบไปซักพัก แล้วบอกว่า ช้าไป ... เราพูดอะไรไม่ออกเลย ได้แต่กลั้นน้ำตา แล้วบอกป๊าว่า ไม่เป็นไร เดี๋ยวมาหาใหม่ นอนพักผ่อนนะ จะได้หายเร็วๆ
😔 หลังจากให้ยาฆ่าเชื้อเสร็จ หมอก็ให้ยากดภูมิ หลังการเปลี่ยนยา ป๊าอาการแย่ลงอ ย่างเห็นได้ชัด ไม่ยอมกินข้าวกินน้ำ ไม่พูดไม่จา มีอาการเหนื่อย หอบ หายใจไม่สะดวก จนวันที่ 15 มกราคม พยาบาลมาบอกม๊าว่าให้ป๊าย้ายไปห้องรวม เพราะอาการแกไม่ค่อยดี อยู่ห้องรวมจะได้มีคนดู
😔 พอนอนห้องรวมได้ซักพัก หมอก็เดินมาบอกม๊าว่าผลเลือดออกแล้ว สรุปป๊าเป็นมะเร็งเม็ดเลือดขาว ....
เดี๋ยวมาต่อ EP.2 นะ (พิมพ์ไปร้องไป 😭)

















































กอดๆน้า❤️