The day of Dad's absence EP.1
A long time away, because because of many factors in life, there is no emotion in reading at all. Today, I will update the recent story, which is a major turning point in our 37-year-old life. Please encourage us. 🙇 I want to write it as a memory.
😔 year 2026 For us, it's a very mean start to the year. 🥹 If you talk about the past year, our dad is healthy. You go to health every month, check up, get medication, the disease is pressurized, the latter is fat, and the prostate. We go back to Dad and Ma in the other provinces every year, every festival, whether Songkran New Year, except for the long COVID period. But at the end of the year, we feel a little weirder. Sitting at my dad's face and feeling that he is getting a lot older and getting an unexplained illness until January 7, which is the beginning of the barn. My first long nurse, preliminary results said that he had abnormal white blood cells, a blood cell surge of hundreds of thousands, which the doctor assumed might be leukemia, and he sent him from a private hospital to a provincial hospital because there was a blood doctor there.
😔 I slept in the men's internal medicine room for about three days and moved to a special room, and my girlfriend went back to visit me again, and my face looked brighter, and I had more food, and I thought I'd be okay, maybe getting out of the hospital soon, just waiting for the blood results.
😔, the doctor of the case said that he was disinfecting the blood stream, and when the infection disappeared, he gave me a pill, which was the day we returned. It was the 12th day. We went to Dad, said that he would recover, be patient, so he could go home and come back. My girlfriend told April to come again. I was quiet for a while and said that it was too late...We can't say anything, but we can hold back the tears and tell Dad that it's okay. I'll come and sleep and get well soon.
😔 After the disinfectant, the doctor gave me a pressure after the change. Papa had obviously worsened, refused to eat water, did not speak, had fatigue, panting, breathing inconveniently. Until January 15, the nurse told me to move to the combined room because your condition was not good. In the combined room, there would be an audience.
😔, after sleeping in the room for a while, the doctor came to tell me that the bleeding had resulted, so Dad had leukemia....
I'll continue EP.2 (type to sing)
การเผชิญหน้ากับโรคร้ายแรงเช่นมะเร็งเม็ดเลือดขาวเป็นเรื่องที่เปลี่ยนแปลงชีวิตอย่างมาก ไม่เพียงแต่ตัวผู้ป่วยเอง แต่รวมถึงคนในครอบครัวด้วยจากประสบการณ์ของหลายคนที่ดูแลคนป่วย บางครั้งโรคนี้ไม่ได้เกิดขึ้นอย่างฉับพลันแต่มีสัญญาณเตือนหลายอย่างที่เราควรใส่ใจ เช่น การเหนื่อยง่ายผิดปกติ น้ำหนักลดลง หรืออาการไข้เรื้อรัง การเข้ารับการตรวจสุขภาพประจำปีและการติดตามอาการอย่างใกล้ชิด นับเป็นสิ่งที่ช่วยให้พบโรคตั้งแต่ระยะเริ่มต้น แล้วสามารถดูแลและรักษาได้ทันท่วงที ในกรณีนี้ที่ผู้เขียนเล่าให้เห็นการเปลี่ยนแปลงของพ่ออย่างชัดเจน ช่วงเวลาที่พ่อป่วยถือเป็นช่วงเวลาที่สำคัญที่ครอบครัวต้องร่วมมือกันอย่างใกล้ชิด การไปเยี่ยมเยียนในโรงพยาบาลเป็นสิ่งที่มีค่าและช่วยให้กำลังใจผู้ป่วยได้มาก นอกจากการรักษาทางการแพทย์แล้ว การดูแลสุขภาพจิตใจของทั้งผู้ป่วยและครอบครัวก็เป็นเรื่องจำเป็นมาก ไม่ว่าจะเป็นการพูดคุย เปิดใจรับฟังกัน หรือแม้แต่การหาคนที่เข้าใจมาเป็นที่ปรึกษา การลงบันทึกประสบการณ์หรือเขียนเรื่องราวต่าง ๆ อย่างที่ผู้เขียนทำ ก็เป็นวิธีการระบายความรู้สึกและช่วยให้ก้าวผ่านช่วงเวลาที่ยากลำบากไปได้ ในฐานะที่เคยผ่านประสบการณ์ใกล้ชิดกับโรคมะเร็งเม็ดเลือดขาวมา การมีความรู้ ความเข้าใจ และเตรียมพร้อมทั้งทางกายและใจ คือกุญแจสำคัญที่ช่วยให้ทุกคนในครอบครัวใช้ชีวิตได้อย่างดีที่สุด แม้ในสถานการณ์ที่ยากลำบากที่สุดก็ตาม