オフィスワークで静かになりたくなる10の映画
🏢私はあなたが一人になりたい(またはなりたい)ようにする職場の若者のための10の映画で孤独またはそれ以上の孤独を治すことができるかどうかわかりません。
1.アロナーズ(2021)
韓国映画は、同僚や家族との関係を完全に断ち切ることを選ぶ、手先の器用なコールセンターの従業員であるジンアの物語を語っています。彼女は同じサイクルを生きています:四角い個室に座り、一人で食事をし、電話の画面を見ています。この映画は、オフィスの人間生活の静けさの奥深くに探求し、外部の混沌から自分自身を守るために見えない壁を築こうとしています。
2.彼女(2013)
セオドアの物語は、傭兵のキャリアを持つ若い男が、現代的で乾いたオフィスでラブレターを書く様子を描いています。彼は他人に対して偽の 感情を作り出すためにパドックで日々を過ごしています。彼の現実の人生は崩壊し孤独ですが、映画はコンピュータースクリーンで働く都会人たちの孤独を反映しており、AIオペレーティングシステムからの温かさを求める切望に陥るほどです。
3.スペースオフィス(1999)
労働生活の風刺的な映画で、職場の棚になっています。IT従業員のグループが作業場に閉じ込められ、首謀者の上司と向き合わなければならない様子を描いています。この映画は、繰り返される書類作業の退屈さと狙いのなさを伝え、従業員を単なる非人格的な反発と見なす資本主義からの疎外感の源となっています。
4.アップ・イン・ザ・エア(2009)
ライアン・ビンガムは、会社が他の従業員を解雇するために特別に雇用している従業員であり、彼の人生は旅行、空港、ホテルの周りに漂っており、固定されたオフィスも誰ともつながりがありません。この孤立は、彼の仕事が他の人々のセキュリティを破壊し、彼が根を失い、本当の関係の余地がなくなるようにすることです。
5.OneHour Photo(2002)
モールで長く働いている写真クリアリング作業員のサイモンは、フレンドリーなタイプですが、誰も覚えていません。繰り返しのサービス業務からの孤独感が、彼をクライアントの家族の生活に浸透させ、毎日洗う写真を通じて没頭させるようになりました。それは、職場で見落とされた孤独感の恐ろしい姿を反映しています。
アパート(1960)
保険会社の従業員が、上司が不貞行為に使用するためにプライベートアパートを借りて昇進しようとする物語を描いた古典的な映画で、何百もの机でいっぱいの巨大なオフィスの中にいる小さな従業員が、働く社会に立つために名誉を捨てなければならない様子が描かれています。
7.Tokyoソナタ(2008)
突然解雇された家族の上司の物語を語る日本の映画ですが、恥ずかしさの中で、彼はまだ着飾り、縛り、毎日家を出て公園や雇用センターに座らなければなりません。それは、かつて人間性に結びついていた社会的地位とアイデンティティの喪失によって引き起こされる孤独であり、大都市の給料です。
8.フリーランス..病気にならないで、休まないで、医者を愛さないで(2015)
グラフィックデザインデザイナーのJapsの人生を伝えるタイ映画。広告代理店で働く修正されたイメージ。彼の孤独は、コンピュータースクリーンの光だけがある暗いオフィスで起こります。彼は社会と外の世界を遮断し、体が抗議し始めるまで続けます。映画は、オフィスの狂気(または内務省)が私たちを周りの人々にとって見知らぬ人にする方法を示しています。
月の上の漂流者(2009)
借金のために自殺橋を飛び越えることを決め、サラリーマンの生活に失敗する若い男の物語ですが、漢江の真ん中にある高層オフィスビルを見下ろす無人島に閉じ込められてしまいます。彼はその島で一人暮らしをしなければならず、高層ビルに取り組む都市は彼を小さな存在と見なしています。この映画は、労働社会と資本主義からの無視の孤独を深く反映しており、途中で希望に満ちています。
10. プレイタイム(1967)
ガラス張りの部屋と迷路のような作業スペースで満たされた現代的なオフィスの雰囲気をイメージした映画で、主人公はオフィスに入り、テクノロジーや冷たい建物構造に混乱し、疎外感を抱きます。現代のオフィス建築が一言も言わずに人間の孤立を生み出すことができることを、映像を通じて伝えます。
ในฐานะคนที่เคยผ่านช่วงเวลาการทำงานออฟฟิศที่ทำให้รู้สึกเหงาและอยากอยู่เงียบๆ เหมือนในหนังหลายเรื่องที่พูดถึง ผมขอแชร์ประสบการณ์และมุมมองในการจัดการกับความรู้สึกเหล่านี้ครับ เหมือนกับเรื่องราวในหนังอย่าง Aloners (2021) ที่ตัวละครเลือกแยกตัวออกมา ทำให้ผมเห็นว่าการสร้างพื้นที่ส่วนตัวและเวลาสำหรับตัวเองเป็นสิ่งสำคัญมากในชีวิตการทำงาน บางครั้งการได้อยู่คนเดียวและได้พักใจอย่างเต็มที่ช่วยให้เราฟื้นฟูพลังใจได้ดีขึ้น ในหนัง Her (2013) ที่เล่าเรื่องธีโอดอร์กับความเหงาที่เกิดจากความสัมพันธ์ที่ห่างไกลและเทคโนโลยีที่เข้ามาแทนที่มนุษย์ ผมเองก็เคยรู้สึกว่าโลกสมัยใหม่ทำให้เราเชื่อมต่อกันได้มากขึ้น แต่นำมาซึ่งความเปล่าเปลี่ยวทางอารมณ์ได้เหมือนกัน การรักษาความสัมพันธ์ที่แท้จริงกับเพื่อนร่วมงานและคนรอบข้างยังคงเป็นสิ่งที่จำเป็น Office Space (1999) สะท้อนให้เห็นถึงความน่าเบื่อของงานซ้ำซากและความรู้สึกไร้ตัวตนในห้องทำงาน ผมแนะนำให้ลองหางานอดิเรกเล็กๆ หรือกิจกรรมที่ทำให้รู้สึกมีความหมายในชีวิตนอกเวลางาน เช่น การออกกำลังกาย หรือเรียนรู้สิ่งใหม่ๆ เพื่อช่วยเติมเต็มและเปลี่ยนบรรยากาศจิตใจ เรื่องราวใน Up in the Air (2009) ก็ทำให้ผมนึกถึงความโดดเดี่ยวที่ถูกสร้างจากธรรมชาติของงานที่หมุนเวียนและไม่มีรากฐาน การมีสมดุลระหว่างงานและชีวิตส่วนตัว และตั้งใจสร้างความสัมพันธ์ที่มีคุณภาพกับคนใกล้ตัวจึงมีความสำคัญมาก ส่วนหนัง One Hour Photo (2002) และ Tokyo Sonata (2008) ช่วยสะท้อนให้เห็นถึงความรู้สึกถูกทอดทิ้ง และการสูญเสียตัวตน ซึ่งบางครั้งเราต้องหาวิธีสื่อสารและเปิดใจเพื่อให้คนอื่นเข้าใจความรู้สึกเหล่านี้ และหลีกเลี่ยงความโดดเดี่ยวที่ลึกซึ้งจนเกินไป หนังไทย ฟรีแลนซ์..ห้ามป่วย ห้ามพัก ห้ามรักหมอ (2015) ก็เป็นตัวอย่างที่ดีของผลกระทบทางร่างกายและจิตใจจากการทำงานหนักเกินไป การดูแลสุขภาพ และการพักผ่อนเป็นสิ่งที่ต้องให้ความสำคัญเพื่อให้เรายั่งยืนในการทำงานและชีวิต สุดท้าย Castaway on the Moon (2009) และ Playtime (1967) ช่วยให้เห็นภาพความโดดเดี่ยวในสังคมเมืองและออฟฟิศสมัยใหม่ที่ล้อมรอบไปด้วยสิ่งก่อสร้างและเทคโนโลยีที่เย็นชา ผมคิดว่าการสร้างความสัมพันธ์ระหว่างคนและค้นหาความหมายในชีวิตจึงเป็นสิ่งสำคัญที่จะช่วยให้เราผ่านความเหงาในงานออฟฟิศ โดยรวมแล้วหนังทั้ง 10 เรื่องนี้ไม่เพียงแต่สะท้อนความเหงาของชีวิตในออฟฟิศ แต่ยังเป็นบทเรียนและแรงบันดาลใจในการดูแลใจตัวเองและสร้างความสมดุลในชีวิตการทำงานครับ