ตั้งแต่เกิดมาไม่เคยได้กลิ่น ศw จนกระทั่งมางานศwที่วัดพระนอนขอนตาล แม่ริม

ตั้งแต่เกิดมา ฉันไม่เคยมีประสบการณ์ได้กลิ่นศพจริงๆ จนกระทั่งได้มาเข้าร่วมงานเผาศพไร้ญาติที่วัดพระนอนขอนตาล แม่ริม ในวันพุธที่วัดมีการเผาศพรวมทั้งหมด 6 ราย หนึ่งในนั้นเป็นศพของเด็กที่ยังอยู่ในท้องแม่ การได้สัมผัสกับบรรยากาศและกลิ่นคาวเลือดที่ลอยมาแตะจมูกทำให้ฉันรู้สึกเหมือนเข้าใกล้ความโศกเศร้าในรูปแบบที่ไม่เคยเจอมาก่อน กลิ่นนั้นช่างเข้มข้นและทรงพลังจนแทบจะทำให้ฉันอาเจียน หลายครั้งฉันต้องหายใจลึกๆ เพื่อให้ผ่านช่วงเวลานั้นไปได้ ความรู้สึกสับสนระหว่างความเศร้า ความห่วงใย และความกลัว ทำให้ฉันได้ตระหนักถึงเรื่องความเป็นความตายในมิติที่ลึกซึ้งและเป็นส่วนตัวมากขึ้น ฉันเห็นความตั้งใจของวัดพระนอนขอนตาลที่จัดงานนี้ขึ้นเพื่อลดความเดียวดายให้กับศพไร้ญาติ และยังเป็นการแสดงความเคารพต่อชีวิตมนุษย์ทุกชีวิต แม้จะเป็นเพียงจุดสิ้นสุดของหนึ่งชีวิต แต่ความเมตตาและความเคารพที่ได้รับกลับทำให้ทุกอย่างมีความหมาย งานนี้สอนให้ฉันเข้าใจว่าการเผาศพไร้ญาติมิใช่เพียงเรื่องของร่างกายที่ถูกจากไป แต่ยังเป็นการระลึกและให้เกียรติชีวิตที่เคยมีอยู่ และทำให้ฉันรู้สึกต่อมุมมองเกี่ยวกับการมีชีวิตและความตายอย่างลึกซึ้งมากขึ้น