ไร้ประโยชน์ เพื่อความสุขแป๊บนึง
เราก็แบบนั้น
ก่อนหน้านี้ กินเกือบคลีน จากน้ำหนัก 58 เหลือ 48-50 (แล้วแต่การกิน)
เป้าหมายคือ 46 แต่ยังไปไม่ถึงเพราะอยากกินอยู่
ก่อนจะกินแบบนี้ได้ ต้องผ่านการอดทนช่วงกำลังลดน้ำหนักนะคะ เพื่อเป้าหมายที่ตั้งไว้ค่ะ
เป้าหมายคือ อยากใส่เสื้อผ้าแล้วดูดีขึ้น ลูกอยากให้สวยขึ้น
ทำได้ตามเป้าบางส่วนแล้ว ก็กลับมากินบ้างเพื่อให้เรายิ้มได้ และไม่อยากจนตบะแตก ก่อนกินของไม่มีประโยชน์เข้าร่างกาย จะกินไข่ต้มก่อนนะคะ
ข้าวไก่ทอด มศว ห้ามใจยาก ไก่กรอบ ไข่ยางมะตูม น้ำปลาพริกมะม่วงตักเองได้ค่า
จะได้กินเมื่อลูกไปโรงเรียนสาย😁 เพราะไม่อย่างงั้นจอดรถซื้อไม่ได้ค่ะ
หาอะไรกินเล็กๆน้อยๆ ให้ตัวเองมีความสุขแบบไม่เดือดร้อนคนอื่นกันนะคะ อย่างเช่น กินและกินของอร่อยที่เราอยากค่ะ
ใครมีสูตรเคล็ดลับ แชร์คุยกันได้นะคะ
การลดน้ำหนักไม่ใช่เรื่องง่ายเลยครับ ส่วนตัวผมเองก็เคยผ่านช่วงเวลาที่ต้องอดทนมากๆ เพื่อให้บรรลุเป้าหมายในการลดน้ำหนักเหมือนกัน แต่ในระหว่างนั้น การมีช่วงเวลาที่ได้กินของอร่อยบ้างเล็กๆน้อยๆ ก็ช่วยทำให้ใจไม่เครียด ไม่รู้สึกตึงจนเกินไป หลายครั้งที่ผมลองวิธีกินเกือบคลีนเพื่อลดน้ำหนัก เหมือนเดิมครับ ผมจะตั้งเป้าหมายแต่ก็ต้องมีวันที่ปล่อยตัว กินของที่ชอบสักหน่อยเพื่อความสุข เช่นเดียวกับที่เจ้าของโพสต์พูดถึงการกินไข่ต้มก่อนเข้าอาหารมื้อหลัก หรือข้าวไก่ทอดสั่งกินในช่วงเวลาที่ลูกไปโรงเรียนสาย ซึ่งเป็นวิธีรักษาสมดุลที่ดี ระหว่างการควบคุมอาหารและความสุขส่วนตัว สิ่งที่ผมเรียนรู้คือการไม่เคร่งครัดเกินไปจนเกิดความเครียดสะสม เพราะยิ่งเครียด ยิ่งมีโอกาสตบะแตกกินไม่หยุด ยิ่งทำให้น้ำหนักขึ้นง่ายขึ้นและเสียความมั่นใจ ดังนั้น จึงสำคัญมากที่จะหาเวลาผ่อนคลายและให้รางวัลตัวเองด้วยของโปรด แต่อย่าลืมเลือกกินในปริมาณที่เหมาะสม และวางแผนให้ดี เช่น การกินไข่ต้มก่อน หรือเลือกเมนูที่ยังมีโปรตีนและไขมันดี เพื่อไม่ให้รู้สึกผิดหลังจากกินของที่ไม่ค่อยมีประโยชน์ สำหรับใครที่กำลังพยายามลดน้ำหนัก ผมอยากแนะนำให้มองว่าการลดน้ำหนักเป็นกระบวนการระยะยาว ต้องคงไว้ซึ่งความสุขและไม่เครียดจนเกินไป แบ่งเวลาสำหรับการกินของอร่อยบ้างตามใจปากแต่ไม่เกินเหมาะสม และอย่าลืมเคล็ดลับเล็กๆ น้อยๆ เช่น การวางแผนมื้ออาหาร การกินไข่ต้มก่อนเข้าสู่เมนูทอดกรอบ ๆ ที่ชอบ เพื่อช่วยควบคุมความหิวและลดการกินเยอะเกินไปได้ ทั้งหมดนี้ช่วยให้ผมยังคงลดน้ำหนักได้อย่างมีความสุขและยั่งยืน และหวังว่าประสบการณ์ส่วนตัวนี้จะเป็นกำลังใจให้กับทุกคนที่กำลังพยายามรักษาสมดุลระหว่างการมีเป้าหมายและการกินของอร่อยเพื่อความสุขในชีวิตครับ
