คำว่า “น่ารำคาญ” บางทีก็ไม่ได้แปลว่าเราไม่รักนะ แต่เป็นอาการเหนื่อยสะสม + เจอพฤติกรรมเดิมๆ ซ้ำๆ จนมันลั่นจริงๆ โดยเฉพาะกับ “มนุษย์ผัว” ที่เหมือนเป็นสิ่งมีชีวิตที่ชอบทำอะไรให้เราหงุดหงิดแบบไม่รู้ตัว (หรือรู้ตัวก็ไม่แน่ใจ) ของบ้านฉันจะมีไม่กี่อย่างที่วนลูปได้ทุกวัน เช่น พูดอะไรไว้แล้วลืม, วางของไม่เป็นที่, เรียกแล้วทำเป็นไม่ได้ยิน, หรือชอบตอบสั้นๆ แบบ “อืม” “ได้” แต่ไม่ขยับไปทำสักที พอถึงตอนกลับบ้านจากงานเหนื่อยๆ เจอแบบนี้คือความน่ารำคาญพุ่งปรี๊ดทันที บางวันก็ขำ บางวันก็อยากจะบ่นดังๆ ว่า “ทำไมต้องมีเรื่องให้น่ารำคาญทุกวันอ่ะ” สิ่งที่ช่วยได้ (แบบที่ฉันลองแล้วเวิร์กขึ้นนิดนึง) คือแยกก่อนว่าเราหงุดหงิดเพราะ “พฤติกรรมเขา” หรือ “อารมณ์เรา” ถ้าเป็นวันที่เราเหนื่อยมากๆ ฉันจะบอกตรงๆ เลยว่า วันนี้ขอเงียบก่อนนะ เดี๋ยวค่อยคุย ไม่งั้นเดี๋ยวมันจะกลายเป็นการบ่นผัวแบบจริงจังเกินไป อีกอย่างคือคุยให้เป็น “ประโยคขอความร่วมมือ” แทนการด่า เช่น จาก “ทำไมวางมั่วอีกแล้ว!” เปลี่ยนเป็น “ช่วยวางกุญแจไว้ที่เดิมได้ไหม เดี๋ยวพรุ่งนี้หาไม่เจอแล้วจะเครียด” มันยังสะกิดได้ แต่ไม่ทำให้บ้านตึง และเขามีโอกาสปรับมากกว่า ถ้าสายขำๆ ก็ใช้วิธีตั้งกติกาแบบเกม เช่น “ใครทำของหาย/วางผิดที่ ต้องล้างจาน 1 มื้อ” หรือ “ตอบว่าได้แล้วไม่ทำ ภายใน 30 นาทีโดนทำโทษ” (โทษแบบน่ารักๆ นะ) ช่วยเปลี่ยนความน่ารำคาญให้เป็นเรื่องขำๆ ได้ สุดท้าย ถ้ารำคาญบ่อยจนกระทบใจ ให้ลองคุยกันตอนอารมณ์ดีๆ ว่าอะไรคือสิ่งที่ทำให้เราเหนื่อยจริงๆ เพราะบางทีเขาไม่ได้ตั้งใจ แต่เราเก็บสะสมจนระเบิด ฉันยังมีบ่นผัวอีกหลายตอนเหมือนกัน ใครเจอพฤติกรรม “มนุษย์ผัว” แบบไหนที่น่ารำคาญที่สุด มาแชร์กันได้ จะได้รู้ว่าเราไม่ได้อยู่คนเดียว