วันนี้เป็นวันเปิดเทอมวันแรกของเด็กๆ พวกคุณเป็นไงกันบ้าง???
เห็นคลิปแม่ๆพ่อๆส่งลูกเข้าเรียนวันแรก ร้องไห้ ก็ร้องตาม คิดถึงตัวเองเป็นเด็ก เข้าเรียนวันแรก อนุบาล จังหวะที่คุณครูจูงมือเข้าห้องแล้วจากแม่ไป ร้องไห้หนักมาก ร้องทั้งวัน อยากกลับบ้าน เป็นอาทิตย์กว่าจะเลิกร้อง ม.ต้นก็ร้อง แอบเอา ม.ปลายก็ร้อง แอบไปร้องในห้องน้ำ กลัวเพื่อนล้อ ม.ต้น-ม.ปลาย ร้องเฉพาะวันแรกเท่านั้น จากนั้นก็ไม่ร้องแล้ว ตอนแม่ไปส่งเข้าหอมหาลัย แม่ปูผ้าปูให้ จัดเข้าของให้ เรียบร้อย ตอนแม่ บอกว่า ไปละนะ เท่านั้นแหละ น้ำตาคลอเบ้าเลย แต่พยายามฮึบไว้ กลัวแม่ไม่สบายใจ ตอนแม่หันหลังให้เท่านั้นแหละ ไหลเป็นน้ำเลย เคยอยู่ด้วยกันมาตลอด แล้ววันที่ต้องห่างไกลกัน สมัยเป็นนักเรียนตอนเย็น ตอนค่ำ ก่อนเข้านอนก็ได้เจอกันแล้ว แต่มหาลัยไม่ได้เจอสักช่วงเลย กว่าจะได้ก็ต้องหยุด เสาร์ อาทิตย์ ก็ร้องสิครับ ตอนเย็นกลับมาอยู่คนเดียว น้ำตามันก็ไหลอัตโนมัติ ถึงแม้จะมีเมทอยู่ด้วยก็เหอะร้องเป็นอาทิตย์เลย ตอนแม่โทรมาก็กลั้นไม่อยู่ แอบร้องเอา กลัวแม่เป็นห่วง ตอนทำงาน ตจว. ก็ร้องไห้คิดถึงแม่ ช่วงหยุดเทศกาล หยุดยาวกลับบ้าน โคตรไม่อยากจะหลับไปทำงานเลย มีช่วงที่ห่างกันเวลานาน คือช่วงโควิดระบาด ร้องหนักมาก บ้านก็ไม่ได้กลับ ทะเลาะกะแม่อีก โคตรทรมานช่วงนั้น ทรมานมากๆเลย แต่ตอนนี้ได้มาอยูาใกล้ๆแล้ว ได้เจอกันบ่อยขึ้น ไปหาได้ง่ายขึ้น ได้ใช้เวลาวันดีๆร่วมกันมากขึ้น
พวกคุณมีประสบการณ์วันแรกเปิดเทอมอย่างไรบ้างคะ????
#เข้าเรียนวันแรก #ไปโรงเรียนครั้งแรก #เปิดเทอมวันแรก #ติดเทรนด์
วันเปิดเทอมวันแรกเป็นช่วงเวลาที่เต็มไปด้วยความรู้สึกหลากหลายทั้งสำหรับเด็กและผู้ปกครอง หลายคนอาจจะเห็นแค่ภาพเด็กๆ ที่ร้องไห้กลัวการจากลาพ่อแม่ในวันแรกๆ แต่แท้จริงแล้ว นี่คือจุดเริ่มต้นของการเรียนรู้และเติบโตที่สำคัญมาก ตัวผมเองเคยผ่านประสบการณ์วันแรกเปิดเทอมตอนยังเป็นเด็ก อนุบาล ซึ่งจำได้ว่าตอนที่ครูจูงมือเข้าห้องเรียนแล้วต้องบอกลาคุณแม่ครั้งแรก รู้สึกกลัวมากจนร้องไห้ไม่หยุด ความรู้สึกอยากกลับบ้านมันเหมือนไม่มีใครเข้าใจ จึงใช้เวลาหลายสัปดาห์กว่าจะปรับตัวได้ แต่เมื่อผ่านช่วงนั้นไปได้ เริ่มมีความมั่นใจและมีเพื่อนใหม่ จนกลายเป็นความทรงจำดีๆ ที่ช่วยให้เราเติบโตขึ้น ในช่วงม.ต้นและม.ปลาย ถึงแม้จะโตขึ้นแต่ก็ยังมีความกังวลและแอบร้องในห้องน้ำเหมือนกัน เพราะกลัวเพื่อนล้อและรู้สึกกดดันจากสังคมโรงเรียน แต่ส่วนใหญ่จะเป็นเพียงระยะเวลาสั้นๆ และสามารถผ่านไปได้ด้วยการสนับสนุนจากครูและเพื่อนร่วมชั้น เมื่อเข้าสู่ระดับมหาวิทยาลัย การต้องห่างจากครอบครัวกลายเป็นความท้าทายอีกแบบหนึ่ง ยิ่งในช่วงเข้าหอพักหรือต้องใช้ชีวิตคนเดียว ความคิดถึงบ้านและความเหงามักทำให้เรารู้สึกอ่อนแอมากขึ้นเหมือนกัน ช่วงโควิด-19 ที่บ้านไม่สามารถกลับไปเยี่ยมได้ ยิ่งทำให้ความรู้สึกเหล่านี้ลึกซึ้งมากขึ้น แต่ก็เป็นโอกาสให้เราเรียนรู้การดูแลตัวเองและประคับประคองความสัมพันธ์กับครอบครัวในรูปแบบใหม่ๆ สำหรับคุณพ่อคุณแม่ หลายคนอาจร้องไห้ตอนส่งลูกวันแรก เพราะรู้สึกห่วงและกลัวว่าสิ่งต่างๆ จะไม่ราบรื่น แต่เมื่อผ่านวันแรก วันต่อๆ ไปก็เริ่มปรับตัวและเรียนรู้วิธีให้เด็กได้เติบโตอย่างมั่นใจและปลอดภัย ดังนั้น "วันแรกของการไปโรงเรียนหรือเปิดเทอม" จึงไม่ได้แค่เป็นวันธรรมดา แต่มันคือจุดเริ่มต้นของการเติบโตและความเปลี่ยนแปลงที่สำคัญสำหรับเด็กและครอบครัว เป็นวันที่ควรได้รับความเข้าใจและการสนับสนุนอย่างแท้จริง เพื่อให้ทุกคนก้าวผ่านช่วงเวลานี้ไปได้อย่างเข้มแข็งและเต็มไปด้วยความหวัง
พิมเอง น้ำตายังไหลเลย 555