Today is the kids' first day of school. How are you guys doing???
Saw the clip of the mother, the father sent the children to school on the first day, crying, singing along, thinking of himself as a child, attending the first day of kindergarten, the rhythm of the teacher taking his hand into the room and leaving the mother, crying very hard, crying all day, wanting to go home for a week to stop singing, the middle school was singing, the high school was singing, secretly singing in the bathroom, afraid of friends, the middle school. At the end of singing only on the first day, then no longer crying. When I sent to the college, I spread the linen to get the things done. When I said that I went, only the tears came back. I was afraid that I was not comfortable. When I turned my back, I was flowing. I've been together all the time. The days had to be far apart. I was a student in the evening, before I went to bed. But the university didn't see it for a while. To stop, Saturday and Sunday, I cried. The evening came back alone. Tears flowed automatically, even with Mate. For weeks, when I called, I couldn't hold back, secretly cried, afraid that I was worried when I was working. Crying, thinking of my mother during the holidays, the long holidays, going home, descent, do not want to fall asleep to work at all, there is a long time apart, during the COVID epidemic, crying very hard, the house did not return, quarreling with my mother again, tormented at that time, very much, but now have come to be close to see each other more often, find more easily, spend more good days together
How do you have your first day of school experience????
# To attend the first day # First go to school # First day of school # Trending
วันเปิดเทอมวันแรกเป็นช่วงเวลาที่เต็มไปด้วยความรู้สึกหลากหลายทั้งสำหรับเด็กและผู้ปกครอง หลายคนอาจจะเห็นแค่ภาพเด็กๆ ที่ร้องไห้กลัวการจากลาพ่อแม่ในวันแรกๆ แต่แท้จริงแล้ว นี่คือจุดเริ่มต้นของการเรียนรู้และเติบโตที่สำคัญมาก ตัวผมเองเคยผ่านประสบการณ์วันแรกเปิดเทอมตอนยังเป็นเด็ก อนุบาล ซึ่งจำได้ว่าตอนที่ครูจูงมือเข้าห้องเรียนแล้วต้องบอกลาคุณแม่ครั้งแรก รู้สึกกลัวมากจนร้องไห้ไม่หยุด ความรู้สึกอยากกลับบ้านมันเหมือนไม่มีใครเข้าใจ จึงใช้เวลาหลายสัปดาห์กว่าจะปรับตัวได้ แต่เมื่อผ่านช่วงนั้นไปได้ เริ่มมีความมั่นใจและมีเพื่อนใหม่ จนกลายเป็นความทรงจำดีๆ ที่ช่วยให้เราเติบโตขึ้น ในช่วงม.ต้นและม.ปลาย ถึงแม้จะโตขึ้นแต่ก็ยังมีความกังวลและแอบร้องในห้องน้ำเหมือนกัน เพราะกลัวเพื่อนล้อและรู้สึกกดดันจากสังคมโรงเรียน แต่ส่วนใหญ่จะเป็นเพียงระยะเวลาสั้นๆ และสามารถผ่านไปได้ด้วยการสนับสนุนจากครูและเพื่อนร่วมชั้น เมื่อเข้าสู่ระดับมหาวิทยาลัย การต้องห่างจากครอบครัวกลายเป็นความท้าทายอีกแบบหนึ่ง ยิ่งในช่วงเข้าหอพักหรือต้องใช้ชีวิตคนเดียว ความคิดถึงบ้านและความเหงามักทำให้เรารู้สึกอ่อนแอมากขึ้นเหมือนกัน ช่วงโควิด-19 ที่บ้านไม่สามารถกลับไปเยี่ยมได้ ยิ่งทำให้ความรู้สึกเหล่านี้ลึกซึ้งมากขึ้น แต่ก็เป็นโอกาสให้เราเรียนรู้การดูแลตัวเองและประคับประคองความสัมพันธ์กับครอบครัวในรูปแบบใหม่ๆ สำหรับคุณพ่อคุณแม่ หลายคนอาจร้องไห้ตอนส่งลูกวันแรก เพราะรู้สึกห่วงและกลัวว่าสิ่งต่างๆ จะไม่ราบรื่น แต่เมื่อผ่านวันแรก วันต่อๆ ไปก็เริ่มปรับตัวและเรียนรู้วิธีให้เด็กได้เติบโตอย่างมั่นใจและปลอดภัย ดังนั้น "วันแรกของการไปโรงเรียนหรือเปิดเทอม" จึงไม่ได้แค่เป็นวันธรรมดา แต่มันคือจุดเริ่มต้นของการเติบโตและความเปลี่ยนแปลงที่สำคัญสำหรับเด็กและครอบครัว เป็นวันที่ควรได้รับความเข้าใจและการสนับสนุนอย่างแท้จริง เพื่อให้ทุกคนก้าวผ่านช่วงเวลานี้ไปได้อย่างเข้มแข็งและเต็มไปด้วยความหวัง
