40 + P.S. Bully. Black fat since childhood.
Would like to go back and hug yourself in childhood... 👧🏻 remember walking into the classroom or playing in the field, often with a whisper, or sometimes shouting "fat bastard" or "elephant," 🐘 simple words, but it was as heavy as a stone on the chest 🪨 felt different, unusual, and unacceptable. 😔
Childhood was a learning time, but for me it was a time of caution. 🙅♀️ I started hiding behind other friends when taking pictures, 📸 trying to wear big clothes to disguise 🧥 and avoid activities that required exposure...It turns out to be so implicitly unconfident that sometimes crying alone in the bathroom. 😭 Fat is not only a matter of numbers on the scales, it becomes a definition that others judge our value. 😥
But when you grow up,.. 🌻 I'm starting to learn to distinguish toxic criticism from self-worth. 💪🏼 This journey isn't easy. It takes a little bit of self-acceptance that this body is our home. 🏠 No matter what shape, weight, we all have the right to be happy and valuable in our own way. 💖 For anyone facing Bully, I want to say, "You're not alone." And remember, "Other people's words don't define your identity." 🌟 Let's build inner confidence and love ourselves. Let's give it more! 🥰
# My story # Direct experience # Bully # Post a day # 40 plus playing lemon8
เห็นหลายคนเสิร์ชเรื่อง “อ้วนดำ” กับ “เอิ้กชาลิสาลดน้ำหนัก” แล้วเข้ามาอ่าน เลยอยากเสริมในมุมที่เราคิดว่าช่วยได้จริง ๆ นะคะ—ไม่ว่าจะตั้งใจลดน้ำหนักหรือแค่อยากอยู่กับร่างกายตัวเองอย่างสบายใจมากขึ้น 1) ถ้าอยากลดน้ำหนักเพราะ “อยากดูแลสุขภาพ” ให้เริ่มจากสิ่งที่ทำไหว เราเคยหลงไปกับการลดน้ำหนักแบบหักโหมเหมือนกัน ช่วงแรกน้ำหนักลงไว แต่ใจพังง่ายมาก พอกลับมากินเหมือนเดิมก็รู้สึกผิดและโทษตัวเอง สุดท้ายที่เวิร์กสำหรับเราคือ “ตั้งเป้าหมายเล็ก” เช่น เดินวันละ 20–30 นาที, ลดน้ำหวานลงทีละขั้น, เพิ่มโปรตีนในมื้อเช้าให้อิ่มนาน วิธีมันดูธรรมดา แต่มันทำได้ต่อเนื่อง และทำให้เราไม่เกลียดตัวเองระหว่างทาง 2) แยกคำว่า ‘ลดน้ำหนัก’ ออกจาก ‘คุณค่าในตัวเอง’ คำว่าอ้วนดำมันทำให้เราผูกคุณค่ากับรูปร่างมาตั้งแต่เด็ก พอโตขึ้นเราเริ่มฝึกพูดกับตัวเองใหม่ว่า “น้ำหนักเป็นข้อมูล ไม่ใช่คำตัดสิน” ต่อให้น้ำหนักยังเท่าเดิม เราก็ยังมีสิทธิ์ยิ้ม ถ่ายรูป ใส่เสื้อผ้าที่ชอบ และใช้ชีวิตได้เต็มที่ (เหมือนรูปคอลลาจที่เรายิ้มได้มากขึ้นในแต่ละช่วงเวลา) 3) รับมือเวลาถูกบูลลี่/โดนแซวเรื่องรูปร่างแบบฉับไว เรามีประโยคสั้น ๆ ที่ใช้บ่อยและช่วยตัดวงจรได้ เช่น - “ไม่สะดวกคุยเรื่องรูปร่างนะ” - “คำพูดแบบนี้ทำให้เราไม่สบายใจ ขอหยุดแค่นี้ได้ไหม” - “ถ้าจะคุยกัน ขอคุยแบบให้เกียรติกันนะ” พูดเรียบ ๆ ไม่ต้องอธิบายเยอะ แล้วเดินออกมาได้เลย การปกป้องใจตัวเองไม่ใช่การหยิ่ง 4) ถ้ากดดันจากการดูรีวิวลดน้ำหนัก/ไอดอลในโซเชียล ไม่ว่าจะเป็นใครก็ตาม (รวมถึงคนที่ถูกพูดถึงในคีย์เวิร์ด) เราว่าดูเป็น “แรงบันดาลใจ” ได้ แต่อย่าเอามาเป็น “มาตรวัดความดีพอ” ของเราเอง ชีวิตจริงมีงาน มีความเครียด มีฮอร์โมน มีโรคประจำตัว วิธีของเขาอาจไม่เหมาะกับเราเสมอไป 5) เช็กสัญญาณว่าควรขอความช่วยเหลือเพิ่ม ถ้าถูกบูลลี่จนไม่อยากไปเรียน/ไปทำงาน ไม่กล้าส่องกระจก กินแล้วรู้สึกผิดหนัก ๆ หรือร้องไห้บ่อย เราว่าการคุยกับนักจิตวิทยาหรือคนที่ไว้ใจได้เป็นทางลัดที่ดีมาก มันไม่ใช่ความอ่อนแอ แต่คือการดูแลตัวเองแบบจริงจัง สุดท้าย อยากย้ำเหมือนที่เราได้เรียนรู้ทีละนิด: ต่อให้โลกเคยเรียกเราว่า “อ้วนดำ” เราก็ยังเป็นคนที่มีคุณค่า และมีสิทธิ์ยิ้มได้ในรูปของตัวเองเสมอค่ะ
