การสวดมนต์และการเจริญสมาธิ วิปัสสนากรรมฐานเป็นวิธีปฏิบัติที่ได้รับความนิยมในหมู่ชาวพุทธเพื่อเสริมสร้างจิตใจให้สงบและมีสมาธิอย่างลึกซึ้ง โดยเฉพาะในวันพระที่จัดเป็นวันที่มีความสำคัญทั้งทางศาสนาพุทธและในด้านการพักผ่อนจิตใจ การสวดมนต์เช้า-เย็นนั้นจะช่วยให้ผู้ปฏิบัติได้เชื่อมโยงกับคุณค่าทางจิตใจ รวมถึงได้รับพลังบารมีจากบทสวดที่เรียกว่า "บทสวดมนต์ทำวัตร" ซึ่งมีการประกอบด้วยการกราบไหว้บูชาพระพุทธ พระธรรม และพระสงฆ์ เพื่อระลึกถึงความดีงามและการนำธรรมะมาใช้ในชีวิตประจำวัน สำหรับหลักการ "สุ. จิ. ปุ. ลิ." ซึ่งเป็นหัวใจนักปราชญ์นั้น ถือเป็นแนวทางปฏิบัติที่ช่วยให้การเรียนรู้มีประสิทธิภาพสูงขึ้น โดยเริ่มจากการ "สุตะ" หรือการฟังอย่างตั้งใจเพื่อรับข้อมูลที่ถูกต้อง ต่อมาคือ "จินตะ" การคิดวิเคราะห์เนื้อหาที่ฟังมาอย่างลึกซึ้ง เพื่อสร้างความเข้าใจ จากนั้น "ปุจฉา" คือการตั้งคำถามเพื่อความชัดเจนและขจัดข้อสงสัย สุดท้าย "ลิขิต" การจดบันทึกสิ่งที่ได้เรียนรู้เพื่อนำไปทบทวนและใช้ประโยชน์ต่อไป หลักการนี้ไม่เพียงแต่ช่วยในการศึกษาเชิงวิชาการเท่านั้น แต่ยังให้ประโยชน์อย่างมากในทางปฏิบัติด้านธรรมะและการเจริญจิตใจ นอกจากนี้ การเชื่อมโยงระหว่างการสวดมนต์เจริญสมาธิและหลักการเรียนรู้ สุ จิ ปุ ลิ ยังช่วยเสริมสร้างความรู้สึกสงบและตั้งใจในการศึกษาหลักธรรม ทำให้การปฏิบัติธรรมและการเรียนรู้เป็นไปอย่างมีความหมายและลึกซึ้งมากขึ้น ผู้ที่สนใจสามารถนำหลักนี้ไปประยุกต์ใช้ในชีวิตประจำวันทั้งด้านการทำงาน การเรียนหนังสือ หรือการฝึกจิตใจ เพื่อให้เกิดผลดีทั้งในแง่ของบุคลิกภาพและการพัฒนาตนเอง ท้ายสุดนี้ ขอน้อมนำบุญจากการเจริญสมาธิและการศึกษาธรรมมาฝากทุกท่าน เพื่อเป็นพลังใจในการพัฒนาตนเองและส่งเสริมความสงบสุขในจิตใจ สาธุบุญร่วมกันครับ/ค่ะ