There are a lot of people with the question, "Worry about the wind brew," what to do?
There are a lot of people with the question, "Worry about the wind brew," what to do?
Every year, one question that always comes back is, "This year... do we brew?"
According to belief, 2026 is 100% brew year, and there is a brew year, the mammian year, and the year of the year. Who is on this list? Of course, the anxiety will come.
The first choice that many people are familiar with is to go to a shrine that receives a brew, or a temple with an auxiliary liturgy in some areas without a shrine, and to transfer it to a large temple that is systematically made, such as the Manglawas Temple.
These ceremonies are of "conscious" value, because prayer, asking, and prayer are to stop one's mind from living in the present.
But honestly, I'm not very serious about brews (I said this, my idea follows this)
If we're worried... but don't want to spin on fear... the other way I see it as "more direct" is
"Making merit with illness," be it
* Hospital
* Red Cross
* Cancer center, heart center, kidney center, liver center, lung center
* Monastic Hospital or Apath Monastic Building
* Includes helping the disabled; the blind.
* Or even injured and sick animals, for example.
Reason is not a mystery... because illness is what humans fear most without knowing it.
Helping people who are "really distressed" is putting our life energy into the weighting of karma.
* From heavy → light
* From fear → to understanding
* From worry → be merciful
"No need to do big."
"Don't Finish It Once"
But if you do, consistently all year.
It becomes a "quiet shield" that we don't have to show off to anyone.
In the end... each person has different faith... insanity is not the same... each person's merit is not necessarily the same.
Let's just be something to do.
"Our hearts are lighter."
"Others are better."
"The world is a little better."
"That thing... is all merit."
May this year... be a year in which we "gain a foothold" rather than fear... and pass with a stronger heart than we thought.
ในประสบการณ์ของผม การกังวลเรื่องดวงชงนั้นเป็นเรื่องปกติที่หลายคนเผชิญในช่วงต้นปี โดยเฉพาะเมื่อได้ยินว่าปีชวดชง 100% หรือปีอื่นๆ ที่เกี่ยวข้องอย่างปีเถาะ มะเมีย และระกา หลายคนเลือกทำพิธีแก้ชงที่ศาลเจ้าหรือวัด แต่สิ่งที่ผมพบว่าสำคัญกว่านั้นคือการหันมาทำบุญในรูปแบบที่จับต้องได้และมีผลต่อจิตใจอย่างแท้จริง การทำบุญกับผู้ป่วย ไม่ว่าจะเป็นการบริจาคช่วยเหลือโรงพยาบาล สภากาชาด หรือศูนย์รักษาโรคร้ายต่างๆ ช่วยให้เรารู้สึกเชื่อมโยงกับความจริงของชีวิตที่ทุกคนต้องเผชิญ มันช่วยลดความกังวลและความกลัวลงอย่างมาก เพราะแทนที่จะแค่มุ่งหวังให้ดวงดีขึ้น เราได้ลงมือทำสิ่งดีๆ เพื่อผู้ที่กำลังทุกข์จริง การทำเช่นนี้สม่ำเสมอจะเปรียบเสมือนเกราะป้องกันใจที่ไม่ต้องอวดใคร แต่เป็นความสุขใจที่เกิดจากการแบ่งปันพลังชีวิตและเมตตา นอกจากนี้ผมยังคิดว่าการตั้งสติผ่านพิธีสวดมนต์ หรือการขอขมาเป็นอีกหนึ่งวิธีที่มีคุณค่า ช่วยให้หยุดความคิดฟุ้งซ่านและอยู่กับปัจจุบันได้ แต่ถ้าไม่สะดวกเข้าร่วมพิธี กิจกรรมทำบุญกับผู้ป่วยนี้ก็เป็นทางเลือกที่มีพลังและเป็นรูปธรรมมาก สุดท้าย ความศรัทธาและวิถีปฏิบัติของแต่ละคนนั้นแตกต่างกัน ขอให้เลือกวิธีที่ทำให้ใจเราผ่อนคลาย "ใจเราเบาขึ้น" และเห็นโลกดีขึ้นในทางใดทางหนึ่ง แม้เล็กน้อยก็ตาม เพราะนั่นคือการสร้าง "บุญ" ที่แท้จริงและยั่งยืนที่สุดในชีวิตของเรา