Luang Grandfather Du, Prom Panho of Sakha Temple
Luang Grandfather Du, Prom Panho of Sakha Temple
National Origin and Youth
* Luang Grandfather Du was born in the genus "Rat Si," formerly known as Du, born on April 29, 1904, corresponding to Friday, 15, evening, 6 years old, which corresponds to Vesak at the house of Khamea, Khamea District, Uthai District, Phra Si Ayutthaya Province, with his father, Pud Yom, his mother, Shrub. He is the youngest of the 3 brothers.
Ordination
* At the age of 21, he was ordained on May 10, 1868, at the entrance of the temple of Sakha, in the district of Uthai, with the distilled father of the temple of Kharam, the father of the abbot of Sakha, the king of Sakha, and the father of the temple in the middle of the lotus canal, the monk of the monk, who was called "Brahma Punho," which means "wise as Brahma."
Education and practice
* With passion, he had the perseverance to study and practice from many of the enlightened faculty of the time, such as the King Refiner, the King, the Lord, the King Salvation (Tiger), and many in various provinces.
Counterpoint to the Dharma Path
* At first, when he was eager to study, he did not intend Nirvana, but wanted to study subjects such as the majors to feel vengeance for the robbers who robbed the house of his father, Yom, his mother, twice; but when he had fulfilled his intended course, he was saddened by his own heart for letting the emotions of vengeance dominate for decades, eventually setting his mind to the robbers and practicing the way of precepts, concentration, and true wisdom.
Practices and ethics
* Luang Grandu Du was a virtuous monk, revered by the general public, known for his intense practice and his thorough teaching of introspection. He lived in Sakha Temple, Phra Si Ayutthaya Province, for the rest of his life until his life. He never left the temple for 33 years.
* Luang Pu Du was an example of a non-self, always condescending, not exalting himself to others. Once when the patriarch (sobriety) of the Sumatra Temple came to worship and bow to him as a teacher, Luang Pu Du prayed to each other.
Great Emperor Spell (Monk Worship Spell)
* Luang Grandfather Du is the chanter of the Great Emperor's spell, inspired by the "Pink Sutra," which is the tea that the Buddha created as the Emperor God. This chant is believed to be able to spread mercy, change the world for the Lord of Worship, and enhance prestige.
The teachings you repeat always
* He speaks little, not rhetorically, but will always reiterate the practice of righteousness and carelessness, such as: "The good is that we keep doing," "Keep looking at the mind, keep the mind," "Don't forget to die," and "Keep considering vanity, every incarnation."
Memorial
* After his death, the pupil created the Royal Museum of Grandfather Du Brahma Punho at Sakha Temple, with the foundation ceremony in 1915, and in 1915, King Sakon Sakon was the president of the opening ceremony, inside the temple, enshrining the relics and exhibiting various amphitheater, Buddha, and auspicious materials.
Luang Du is a great master of the old city who lived as a model of simplicity, recklessness, and striving for lifelong practice. 🙏
จากประสบการณ์ส่วนตัวที่ได้ศึกษาคำสอนของหลวงปู่ดู่ พรหมปัญโญ ผมรู้สึกประทับใจในความเรียบง่ายและการไม่ถือตัวของท่าน ที่แม้จะเป็นพระเกจิอาจารย์ระดับสูงแต่ยังวางตัวอย่างอ่อนน้อม เป็นตัวอย่างที่ดีของการใช้ชีวิตอย่างไม่ประมาท จุดเด่นที่สะดุดตาคือการที่ท่านไม่เพียงสนใจในด้านเวทมนตร์คงกระพัน แต่เมื่อได้เห็นผลลัพธ์ของความอาฆาตแค้น ก็สละใจไปสู่ทางแห่งศีล สมาธิ และปัญญาแท้จริง สิ่งนี้ทำให้คำสอนของท่านมีน้ำหนักและความน่าเชื่อถืออย่างยิ่ง การที่หลวงปู่รจนาบทสวด "คาถามหาจักรพรรดิ" ได้รับแรงบันดาลใจจากชมพูปติสูตรนั้น นอกจากจะช่วยในการเสริมบารมีแล้วยังสามารถใช้แผ่เมตตาและเปลี่ยนแปลงภพภูมิของเจ้ากรรมนายเวรได้ ซึ่งผมเองก็เคยนำบทสวดนี้มาใช้ในการภาวนาและพบว่ามีความสงบและความนิ่งในจิตใจเพิ่มขึ้น คำสอนเรื่อง "ของดีอยู่ที่ตัวเรา หมั่นทำเข้าไว้" และ "ให้หมั่นดูจิต รักษาจิต" ช่วยเตือนสติได้มาก โดยเฉพาะในยุคที่มีสิ่งรบกวนมากมาย ทำให้ผมรู้สึกว่าการฝึกหมั่นพิจารณาอนิจจัง ทุกขัง อนัตตาเป็นการช่วยคลายความยึดติดและรับมือกับความทุกข์ได้ดีมาก คำว่า "ข้าไม่มีอะไรให้แก ให้รักษาเท่าชีวิต" ที่ถูกสกัดจากภาพในบทความ สะท้อนความมุ่งมั่นและความอุทิศตนของหลวงปู่ดู่ ที่ยึดถือว่าการปฏิบัติธรรมคือสิ่งสูงสุดในชีวิต ซึ่งเป็นแรงบันดาลใจให้ผมและหลายคนได้ตั้งจิตสำรวมและปฏิบัติตามอย่างขยันขันแข็ง การเยี่ยมชมพิพิธภัณฑ์หลวงปู่ดู่ที่วัดสะแกยังช่วยเพิ่มความเข้าใจในประวัติและความเป็นอยู่ของท่าน ทำให้รู้สึกได้ถึงพลังและบารมีที่ท่านทิ้งไว้เป็นมรดกทางจิตใจแก่ชาวพุทธทุกคน การรักษาและเคารพสิ่งของอัฐบริขารและวัตถุมงคลเหล่านี้ช่วยให้ข้าพเจ้าเข้าใจความหมายแท้จริงของการเป็นผู้ปฏิบัติธรรมและยึดมั่นในคุณธรรมอย่างแท้จริง