การวิ่งขึ้นเขาหรือ Jogging Uphill นั้นแตกต่างจากการวิ่งบนทางราบทั่วไปอย่างมาก เพราะต้องใช้แรงกล้ามเนื้อมากขึ้นและการบริหารร่างกายที่ถูกวิธีจึงสำคัญมาก จากที่ได้ลองนำเทคนิคของเจ จันทรบูรณ์มาปรับใช้ พบว่าการก้าวสั้นช่วยให้ควบคุมจังหวะได้ดี ลดแรงกระแทกและเหนื่อยน้อยลง ในขณะที่การควบคุมการหายใจอย่างมีสติช่วยให้ออกซิเจนเข้าสู่ร่างกายได้ดีขึ้น ทำให้วิ่งขึ้นเขาได้อย่างต่อเนื่อง นอกจากนี้ การแกว่งแขนอย่างเหมาะสมจะช่วยเพิ่มแรงส่งและทรงตัวได้ดียิ่งขึ้น ซึ่งสำคัญมากเวลาที่ทางลาดชันลื่นหรือไม่มั่นคงเท่าทางราบ อีกหนึ่งเคล็ดลับคือสปริงข้อเท้าหรือการใช้แรงเด้งจากข้อเท้าเล็กน้อยเพื่อช่วยประหยัดพลังงานและรักษาจังหวะวิ่งให้สม่ำเสมอ แต่สิ่งสำคัญที่สุดคือไม่ควรเร่งเร็วเกินไป เพราะจะทำให้ร่างกายเหนื่อยล้ารวดเร็วและเสี่ยงต่อการบาดเจ็บ โดยลำตัวและปลายเท้าควรเคลื่อนที่ไปในทิศทางเดียวกันเพื่อประสิทธิภาพสูงสุด จากประสบการณ์ส่วนตัว การฝึกวิ่งเทรลด้วยเทคนิคเหล่านี้ทำให้การวิ่งขึ้นเนินไม่เป็นเรื่องยากและสนุกสนานขึ้นมาก สามารถวิ่งได้ไกลขึ้นโดยไม่เหนื่อยเร็ว และยังช่วยเพิ่มความแข็งแรงให้กับกล้ามเนื้อขาและหัวใจอย่างได้ผล ขอแนะนำให้ค่อยๆ ฝึกตามจังหวะใจและร่างกาย เพื่อปรับตัวและหลีกเลี่ยงอาการบาดเจ็บค่ะ