อยู่ต่างประเทศ
ตอนเด็กๆ ฉันเคยมีความฝันว่า “อยากย้ายมาอยู่ต่างประเทศ”
และหนึ่งในประเทศในฝันก็คือ “ฝรั่งเศส”
ตอนนั้นความคิดมันเรียบง่ายมาก
แค่รู้ว่ามีปารีส มีหอไอเฟล
แล้วก็คิดว่า…ถ้าได้มาอยู่ที่นี่คงจะดีมาก
แต่ความจริงคือ — ชีวิตก่อนย้ายมา
ฉันไม่ได้ลำบากอะไรเลย
อยู่กรุงเทพ มีคอนโดติด BTS
เงินเดือนก็ใช้ชีวิตได้สบาย
ไปเที่ยวต่างประเทศได้ทุกปี
บางปีก็ 4–5 ประเทศ
เรียกได้ว่า “ชีวิตโอเคมากแล้ว”
แล้วทำไมถึงยังเลือกย้ายมา?
คำตอบคือ “ความรัก”
ฉันมีแฟนเป็นคนฝรั่งเศส
และเราคิดว่าเราจะไปต่อกันได้อีกไกล
แต่เขามีโรคประจำตัวที่ทำให้ไม่สามารถย้ายมาอยู่ไทยได้
เขาเคยลองแล้ว
แต่ชีวิตที่ไทยไม่ใช่อย่างที่คิด
เงินเดือนน้อยกว่าประเทศตัวเองครึ่งหนึ่ง
แถมยาที่เขาต้องใช้ก็มีข้อจำกัด
บางตัวเอามาได้แค่ 6 เดือน
บางตัวต้องขอใหม่ทุกสัปดาห์ และราคาสูงมาก
สุดท้าย…เราจึงต้องเป็นฝ่าย “ยอมย้าย”
ฉันลาออกจากงาน
เริ่มต้นใหม่ทั้งหมด
และให้เขาเป็นคนดูแลค่าใช้จ่ายในชีวิตประจำวัน
ฟังดูเหมือนโรแมนติกใช่ไหม?
แต่ความจ ริงคือ…
มันไม่ใช่ชีวิตในฝันแบบที่คิดตอนเด็กเลย
ฉันเคยมาเที่ยวฝรั่งเศสหลายครั้ง
ไปที่สวยๆ มาหมดแล้ว
ฉัน “ชอบสถานที่”
แต่ “ไม่ได้ชอบทุกอย่างของการใช้ชีวิตที่นี่”
ความสะดวกสบายมันไม่เหมือนเดิม
ไม่มีชีวิตสังคมแบบเดิม
ไม่มีเพื่อนกลุ่มเดิมที่คอยอยู่ข้างๆ
สังคมที่ไทยของเราดีมาก
เพื่อนดี ที่ทำงานดี
มีน้อย…แต่มีคุณภาพ
อีกเรื่องที่หนักมากคือ “ครอบครัว”
เราเป็นคนห่วงพ่อแม่มาก
แต่พอย้ายมา
รายได้ลดลง
เงินที่ส่งกลับบ้านก็น้อยลง
มันทำให้ฉันรู้สึกผิด…และเศร้า
โดยเฉพาะช่วงหน้าหนาว
บางวันนั่งร้องไห้โดยไม่มีเหตุผล
แค่คิดถึงบ้าน คิดถึงเพื่อน คิดถึงชีวิตเดิม
และอีกหนึ่ งความจริงที่ไม่มีใครบอกคือ…
“การเริ่มต้นใหม่มันยากมาก”
เราต้องเริ่มเรียนภาษาฝรั่งเศสจากศูนย์
ในเมืองที่คนไม่ค่อยพูดอังกฤษ
มันไม่ง่ายเลย
และมันไม่ใช่ชีวิตในฝันแบบที่เคยจินตนาการ
แต่ถึงอย่างนั้น…
เราก็ยังเลือกทางนี้
แต่มันคือ “การตัดสินใจ”
และ “การแลก”
แลกความสบาย
กับโอกาสใหม่
แลกความคุ้นเคย
กับการเติบโต
และเรายังเชื่อว่า…
สักวันหนึ่ง
เราจะหาความสุขในชีวิตแบบใหม่นี้ได้ 🤍
รับทำเอกสารยื่นวีซ่าเซ่งเก้นนะค่ะราคา 25 แบงแดง
สนใจทักมาได้เลยค่ะ
#ชีวิตต่างแดน #ฝรั่งเศส #ชีวิตจริงไม่เห มือนฝัน #ย้ายประเทศ #คนไทยในต่างแดน



























กำลังจะย้ายประเทศอีก 2 วัน เข้าใจหัวอกเจ้าของโพสต์เลยค่ะ ส่วนตัวก็ไม่ได้อยากย้ายขนาดนั้น แต่ด้วยหน้าที่การงานของแฟน ก็เลยเป็นเราที่ต้องย้าย คิดถึงความสบายของไทย ห่วงว่าพ่อแม่อยู่คนเดียวจะโอเคไหม และที่สำคัญคือความจริงที่ว่า จากที่เจอพ่อแม่ทุกวัน กลายเป็น..จะได้เจอกันอีกกี่ครั้งก็ไม่รู้ 🥺