คำแปลอัตโนมัติดูโพสต์ต้นฉบับ

[คอลเลกชันสั้น ๆ ที่สามารถอ่านได้อย่างรวดเร็ว]

หนังสือเล่มที่ 397

#เป็ด

นัตสึโกะ อิมามูระนาย.

ความพึงพอใจ ★ ★ ★

อ่านง่าย ★ ★ ★

ฉันเริ่มงานใหม่ในที่ทำงานและเพิ่ง😓

โพสต์ของฉันสาย🙇‍♀️

คลิกที่นี่สำหรับเนื้อหา

เป็ด "โนริทามะ" ที่สืบทอดมาจากเพื่อนของพ่อของเขา หลังจากที่โนริทามะกลับมาถึงบ้านเด็ก ๆ ก็มาเล่นในบ้านที่เงียบสงบและมันก็ค่อยๆมีชีวิตชีวา อย่างไรก็ตามวันหนึ่งโนริทามะกลับมาจากโรงพยาบาลและเล็กลงกว่าเดิม..

เมื่อเร็ว ๆ นี้ฉันหลงใหลในโลกทัศน์ของ Natsuko Imamura

เมื่อฉันอ่านมันเป็นครั้งแรกฉันคิดว่า "ฉันอาจไม่เก่ง.."แต่แปลกฉันต้องการอ่านอีกครั้ง

ความรู้สึกไม่สบายที่ค่อยๆผสมเข้ากับชีวิตประจำวันที่สงบสุข มีบางอย่างผิดปกติอย่างแน่นอน แต่ตัวละครไม่ได้ทำให้มันเป็นปัญหาใหญ่ อากาศที่เหมือนความบ้าคลั่งที่เงียบสงบทำให้ฉันรู้สึกหนาวที่จะอ่าน

มีสปอยเลอร์จากที่นี่❗

เป็ด "Noritama" มาที่บ้านของตัวละครหลัก "ฉัน" ขอบคุณ Noritama เด็ก ๆ รวมตัวกันในบ้านที่เงียบสงบและมันก็มีชีวิตชีวามากขึ้นเรื่อย ๆ

อย่างไรก็ตามเมื่อโนริตามะป่วยและถูกนำตัวส่งโรงพยาบาลและกลับมาตัวละครหลักสังเกตเห็นว่าเขาถูกแทนที่ด้วยเป็ดตัวอื่น อย่างไรก็ตามไม่มีใครรอบตัวเขาดูเหมือนจะตระหนักถึงการเปลี่ยนแปลงและเขาได้รับการยอมรับว่าเป็นโนริตามะ.. ความรู้สึกนี้น่ากลัวอย่างอธิบายไม่ได้

แม้ว่าฉันจะตระหนักถึงความรู้สึกไม่สบาย แต่ก็ไม่มีใครชี้ให้เห็น

มันน่าขนลุกที่ได้อ่านความรู้สึกว่าสิ่งต่าง ๆ กําลังดําเนินไปอย่างที่พวกเขาเป็น

"บ้านของคุณยาย" และ "พี่น้องในป่า" เป็นซีรีส์ และน่าสนใจที่เรื่องราวต่างๆ เชื่อมโยงกัน

ฉันคิดว่ามันอาจจะเป็นโรคสมองเสื่อม แต่ยายของฉันเริ่มดีขึ้นเรื่อย ๆ เพื่อความสะดวกของครอบครัวของเธอยายของเธอจัดงานเลี้ยงวันเกิดในวันที่ไม่ใช่วันเกิดของเธอ ฉันคิดว่ามันเป็นเรื่องปกติของนัตสึโกะอิมามูระที่เหตุการณ์แปลก ๆ ในแวบแรกดําเนินไปในชีวิตประจําวันที่เรียบง่าย

แม้หลังจากอ่านจบ

"ฉันสงสัยว่ามันหมายถึงอะไร"

และความรู้สึกแปลก ๆ หลังจากอ่านที่ทําให้คุณคิด

ท้ายที่สุดแล้วมุมมองโลกที่ไม่เหมือนใครนี้ดูเหมือนจะกลายเป็นนิสัย

หากคุณอยากรู้อยากเห็นไปตรวจสอบ✨

#อ่าน

#หนังสือแนะนำ

#ลายมือ

3/8 แก้ไขเป็น

... อ่านเพิ่มเติม私もこの『あひる』の短編集を読んだ際、まず感じたのは、どこか現実の隣に小さなズレが生じているような不思議な感覚でした。主人公の家にやってきたのりたまというあひるが、病院から戻った後に入れ替わっていることに気づくというシーンは、実生活ではあまり体験できない不安感や孤独感を巧みに表現しています。 特に、周囲の人がその変化に気づかずに受け入れてしまう描写は、認知症の家族を持つ方の心情に重ね合わせることもでき、日常の中に潜む「小さな異変」を静かに見つめる視点が印象的でした。私自身も家族の体調の変化を感じ取りながらも、周囲に指摘されないまま進むことの怖さを思い出し、共感が深まりました。 また、「おばあちゃんの家」や「森の兄弟」という連作では、一見ほのぼのとした設定の中に微妙な違和感が忍び込み、読者の心にずっしりとした余韻を残します。誕生日でない日に誕生日会が開かれるシーンや、元気になるおばあちゃんの不思議な展開は、淡々とした語り口でありながら情感豊かで、多様な解釈を可能にする奥深さがありました。 この短編集は、サクッと読める一方で、その静かな狂気が徐々に心の中で重くのしかかってくる不思議な体験をさせてくれます。読了後に「あの出来事は何を意味していたのだろう?」と何度も考えさせられる作品でした。興味がある方は是非手に取って、その独特な世界に浸ってみてください。