ปฏิบัติการสืบล่าพยัคฆ์🧐

“การก่อเหตุครั้งแรกมีความพิเศษสำหรับอาชญากรทุกคน เพราะมันคือทางแยกครั้งใหญ่ว่า เจ้าตัวจะรู้สึกผิด ‘ไม่ทำอีกแล้ว’ หรือ ‘ตื่นเต้นจนอดใจไม่ไหวต้องทำอีก’” #ปฏิบัติการสืบล่าพยัคฆ์

ประพันธ์: คุชิกิ ริอุ

แปล: ฉัตรขวัญ อดิศัย

สำนักพิมพ์: Yozora Publishing

..รีวิว..

เรื่องนี้นอกจากอ่านติดมือแล้วยังมีหลายประเด็นที่ให้ขบคิดเป็นอย่างมาก ไม่ว่าจะเป็นในตัวคดีเองที่ตีแผ่ความรุนแรงของอาชญากรรมที่เกิดขึ้นกับเด็ก โดยเฉพาะการทารุณกรรมทางเพศ ซึ่ง อ. ริอุ จะเขียนเกี่ยวกับเรื่องนี้มาตั้งแต่ ‘ซีรีส์เสพติดความตาย‘ ซึ่ง 3 เล่มนั้นส่วนตัวหักมุมเฉยคิดว่ามีความดาร์กมากกว่าเล่มนี้😱

แต่เล่มนี้ก็ต้องขอเตือนคุณผู้อ่านว่ามีฉากทารุณกรรมเด็กที่เป็นบทบรรยายในฉากที่คนร้ายก่อคดี และมีเหยื่อเป็นเด็กหญิงอายุต่ำกว่า 10 ปี 2 ราย ซึ่งคดีนี้ปิดลงด้วยการจับกุมคนร้ายก่อเหตุ 2 คน และปัจจุบันหนึ่งในคนร้ายก็เสียชีวิตจากการอาการป่วยภายในห้องขัง...แต่ทว่า🤨

สายสืบเกษียณอย่าง ‘โฮชิโนะ เซจิ’ ได้ติดใจว่าคนร้ายที่จับได้ใน 2 คดีที่เกิดขึ้นเมื่อ 30 ปีที่แล้วคือแพะ ทำให้เขาได้ชวนหลานชายและเพื่อนของหลายชายมารื้อคดีนี้ใหม่อีกครั้ง...ส่วนเรื่องราวจะจบลงแบบไหนไปตามต่อกันได้ในเล่ม🧐

**********

อย่างที่บอกว่าเรื่องนี้ได้ข้อคิดในหลายเรื่อง หนึ่งเลยก็คือการพิสูจน์หลักฐานด้านนิติวิทยาศาสตร์ ซึ่งคดีที่เกิดขึ้นจะอยู่ในช่วง 198x ซึ่ง ณ ตอนนั้นการยืนยันด้วยการตรวจ DNA อาจจะยังไม่มีความทันสมัยมากพอส่งผลให้เกิดความคลาดเคลื่อนหรือไม่...นี่ก็เป็นเรื่องน่าคิด🧐

สองคือกระบวนการทำงานของตำรวจ เรื่องนี้ต้องบอกว่าตากับหลาน ๆ กลับต้องมาสืบหาหลักฐานกันเองอีกครั้ง เมื่อคดีล่วงเลยมาจนหมดอายุความ ซึ่งเรื่องนี้จะสื่อถึงการทำงานของตำรวจที่อาจจะมีอะไรแอบแฝง บางทีภาคประชาชนประโคมข่าวให้แพร่ออกไปตามสื่อยังเป็นแรงกระตุ้นให้เกิดการสืบล่าฆาตกรได้มากกว่าหรือไม่...นี่ก็เป็นเรื่องที่น่าคิด🧐

สามคือครอบครัว ซึ่งจุดนี้ทำใหัหักมุมเฉยขอให้เรื่องนี้ให้ที่ 4⭐️/5⭐️ เพราะความรัก ความอบอุ่น หรือความรู้สึกใด ๆ ก็แล้วแต่ที่มันอาจจะมีไม่พอ กลับทำให้ก่อเกิดเป็นความเกลียดชังที่หล่อหลอมให้ฆาตกรถือกำเนิด ซึ่งสิ่งนี้ไม่ต้องมีอะไรมาพิสูจน์เพราะจริงแท้แน่นอนที่สุด😌

ตัวคดีไม่ได้มีความซับซ้อน การดำเนินเรื่องจะเป็นการที่ทีมของตาหลานไปตามหาเบาะแสของคนใกล้ตัวของฆาตกรที่พวกเขาคิดว่าเป็นแพะแบบค่อย ๆ คลำทาง และให้หลานเผยแพร่ตามช่องทางของสื่อ ทำให้คดีนี้ถูกกระพือขึ้นมาอีกครั้ง😳

อย่างที่บอกเหตุผลในข้อหนึ่งข้อสองส่วนตัวมีจุดรู้สึกเอ๊ะอยู่บ้าง และมีคำถามติดอยู่ในใจว่าทำไมต้องรอถึง 30 ปี...แต่เหตุผลในข้อสามเรื่องครอบครัวไม่ว่าจะเป็นความทุกข์ของครอบครัวเด็กหญิงที่ตกเป็นเหยื่อ ครอบครัวและคนรอบข้างของฆาตกร ยิ่งถูกตอกย้ำด้วยปัจฉิมบทที่เหมือนเป็นกระจกสะท้อนการทำงานของทั้งสื่อ ของตำรวจ และก็วนกลับมาที่คำว่าครอบครัวอีกที...ลองอ่านดู สืบสวนเล่มนี้มีอะไรแฝงอยู่มากกว่าแค่อ่านสนุกอย่างแน่นอน�#นิยายสืบสวนสอบสวน #นิยายดีบอกต่อ #นิยายน่าอ่าน �