บทที่ 1: น้ำแข็งเดินได้กับตัวซวยประจำคณะ ในห้องโถงกว้างของคฤหาสน์ตระกูลวรโชติเมธี "พยัคฆ์" หรือ "พัด" ทายาทอันดับหนึ่งของอาณาจักรโลจิสติกส์ นั่งนิ่งอยู่หลังโต๊ะทำงานใบหน้าของเขาเรียบเฉยราวกับสลักจากหินอ่อน ดวงตาคมกริบภายใต้กรอบแว่นสีเงินทำให้เขากลายเป็น "เจ้าชายน้ำแข็ง" ท

ในค่ำคืนที่สายฝนโปรยปรายลงมาอย่างไม่ขาดสาย กลิ่นดินที่เปียกชื้นลอยอบอวลไปทั่วห้องนั่งเล่นที่สว่างไสวด้วยแสงไฟสีนวลตา "ธีร์" ชายหนุ่มร่างสูงโปร่งเจ้าของนัยน์ตาอบอุ่นกำลังนั่งตรวจงานเอกสารอยู่บนโซฟาตัวยาว ทว่าสมาธิของเขากลับถูกรบกวนด้วยน้ำหนักที่ทิ้งลงมาบนตักอย่างถือวิสาสะ "น่าน" เ