タイ語とは何ですか?

ถ้าพูดถึง “ขนมไทยกรอบๆ” ที่ทำแล้วบ้านหอมทันที เรานึกถึง “ขนมทองพับ” ก่อนเลยค่ะ เป็นขนมไทยโบราณที่กินเพลินมาก กรอบ หวาน มัน หอมกะทิ แถมทำเองได้ ไม่ต้องรอซื้อในงานวัดอย่างเดียว เหมาะกับวันที่อยากหาอะไรเคี้ยวเล่น หรือทำใส่กระปุกไว้กินกับชา/กาแฟ วัตถุดิบที่ใช้ส่วนใหญ่จะเป็นของพื้นๆ เช่น แป้ง (นิยมใช้แป้งข้าวเจ้า/แป้งมันผสมกันตามสูตร), กะทิ, น้ำตาล, ไข่, งา หรือมะพร้าวขูดเล็กน้อย บางบ้านเติมใบเตยเพื่อความหอมและสีสวย หรือปรับเป็นรสเค็มนิดๆ ด้วยเกลือปลายช้อน—ช่วยตัดหวาน ทำให้รสกลมขึ้นมากค่ะ หัวใจของทองพับให้ออกมาดีคือ “ความร้อนของพิมพ์” และ “จังหวะพับ” ถ้าพิมพ์ยังไม่ร้อนพอ แผ่นจะไม่กรอบและอาจติดพิมพ์ได้ง่าย แต่ถ้าร้อนเกินไป ขนมจะไหม้ไวและขม แนะนำให้อุ่นพิมพ์ก่อน แล้วลองหยอดแป้งนิดเดียวเทสต์สี ดูว่าเหลืองสวยหรือยัง พอสุกให้รีบพับ/ม้วนตอนยังร้อน เพราะเย็นเมื่อไหร่จะกรอบแข็ง พับไม่ทันแล้วแตกค่ะ อีกอย่างที่หลายคนเจอคือทำไมทองพับ “ไม่กรอบ” หรือ “นิ่มเร็ว” จากประสบการณ์เรา มักเกิดจาก 1) แป้งเหลวเกินไป 2) ไฟอ่อน ทำให้ไล่ความชื้นไม่พอ 3) ผึ่งขนมไม่พอแล้วรีบปิดฝา วิธีแก้คือปรับแป้งให้ข้นขึ้นเล็กน้อย เพิ่มเวลาอบบนพิมพ์ให้นานขึ้นจนสีออกเหลืองทอง และพักขนมให้คลายไอก่อนค่อยเก็บลงกล่อง การเก็บรักษาก็สำคัญมากค่ะ ถ้าอยากให้กรอบนาน ให้ใส่ภาชนะปิดสนิท (กล่องล็อก/โหลฝาปิด) และใส่ซองกันชื้นเล็กๆ ได้จะดีมาก หลีกเลี่ยงวางใกล้ไอน้ำหรือแดดจัด ถ้าเริ่มนิ่ม สามารถอุ่นเตาอบไฟอ่อนๆ หรืออบลมร้อนสั้นๆ ให้กลับมากรอบได้ ส่วนตัวเราชอบทำเป็นกิจกรรมในบ้าน เพราะเป็นขนมไทยที่เด็กๆ ได้เห็นขั้นตอนจริง แล้วจะร้องอ๋อว่า “ขนมไทยอะไรเอย?” ที่แท้คือทองพับนี่เองค่ะ ทั้งอร่อยทั้งได้ช่วยกันอนุรักษ์ขนมไทยโบราณให้ยังอยู่ต่อไป