Dear Diary (15/11/25)
Dear Diary, it's about the end of the year. There's no position to live on your own. I'm so scared. It would be nice to pass the time later.
There is a lot to think about lately, question yourself but can't answer. What is the matter of studying? How to be alone, what can be done to the end? How to live in a society? What kind of life? If anyone has to do anything around, honestly, the only answer about life that can answer yourself is that if one day there is no mother next to me, this world will have no peace. I know that it looks like a loser. But what makes me want to live now is only this mother. I want to repay the older people in Twitter who care more. But honestly, like Peace can't do anything for anyone. Only using space in the social world to vent negative power to past people. Only hugging my mother crying and making him nervous. Peace hates himself for being so alive that some people think that he has survived many times because of good luck or God is bullying to endure the pain.
Peace doesn't like liars, so Peace won't lie. Also, even if you forget, you miss it anyway. But I lied already. In fact, I secretly stopped reducing the drug myself for almost a month. But I replied, 'Always eat, never lack of medicine, of course.' I think you won't miss it. Because even if you are a piece now or in the future, I don't want anyone to worry about the fact that you reduce the drug. So it's okay to hate the person who is a liar. I hate myself the most.
In a few days, I have to see a doctor again. I don't want to go to the hospital. I don't want to see a doctor with the same questions that don't help. The symptoms don't change. It seems to be a little bit more severe. I'm weak. I can't eat yet. I want to vomit. I suffer.
Dear Diary, just want to be born to live a simple life, learn things like the average person on the campus fence, and then end up having a job, stay with my mother until the end of life. Is it something that Peace shouldn't get? To live without goals, will not let go. Must be like this until the environment pressures Peace to decide to end everything by himself?
I want you to come home soon.
ในช่วงเวลาที่ชีวิตเต็มไปด้วยความสับสนและความกังวล ความคิดเกี่ยวกับอนาคตและการใช้ชีวิตด้วยตัวเองมักเป็นเรื่องใหญ่ที่หลายคนต้องเผชิญ โดยเฉพาะเมื่อคนที่คุณรักซึ่งเป็นที่พึ่งสำคัญในชีวิตอยู่ใกล้จะจากไป ความรู้สึกกลัว ความไม่แน่นอนกับวิถีชีวิต และความเจ็บปวดในใจล้วนประดังเข้ามาอย่างหนักหน่วง การหยุดยารักษาตัวเองโดยไม่ปรึกษาคนใกล้ชิด ถ้าเป็นเพราะรู้สึกท้อแท้หรืออยากหนีจากความเจ็บปวด นับเป็นการส่งสัญญาณสำคัญว่าควรได้รับการดูแลและความเข้าใจอย่างลึกซึ้ง การที่ต้องเผชิญกับคำถามเดิมๆ จากแพทย์แต่ไม่มีการเปลี่ยนแปลงของอาการ ยิ่งทำให้รู้สึกอ่อนแอและสิ้นหวังมากขึ้น การสื่อสารกับผู้เชี่ยวชาญที่เข้าใจและเห็นความจริงของอาการจึงสำคัญมาก เพื่อให้เกิดการรักษาที่เหมาะสมและยั่งยืน ช่วงเวลานี้เป็นบทพิสูจน์ถึงความยืดหยุ่นและความอดทนของจิตใจมนุษย์ ที่แม้อ่อนแอแต่ยังคงอยากมีชีวิตอยู่และตามหาความสุขในแบบของตัวเอง การใช้พื้นที่โซเชียลในการระบายความรู้สึกและค้นหาความเข้าใจจากผู้อื่นเป็นวิธีหนึ่งที่ช่วยบรรเทาความเจ็บปวดในใจ แม้บางครั้งจะรู้สึกว่าตัวเองเป็นภาระหรือไม่มีคุณค่า แต่การเปิดใจและยอมรับความรู้สึกที่แท้จริงคือจุดเริ่มต้นของการเยียวยาตัวเอง อีกทั้งการรักษาความสัมพันธ์กับคนที่รัก โดยเฉพาะแม่ที่เป็นเสาหลักทางใจ ถือเป็นสิ่งสำคัญที่จะช่วยให้ผ่านช่วงเวลายากลำบากไปได้ สุดท้ายนี้ การให้กำลังใจตัวเองด้วยความเมตตาและความเข้าใจในความรู้สึกนั้น เป็นสิ่งจำเป็นเพื่อเปิดโอกาสให้ชีวิตมีความหวังและเป้าหมายในอนาคต แม้เส้นทางการก้าวผ่านความยากลำบากทางใจอาจไม่ง่าย แต่ทุกคนมีคุณค่าและสมควรได้รับความรักและความช่วยเหลือเสมอ