自分の世話をしてください、しかしまだ予期せぬ病気にうんざりしています!
私たちはたくさん運動するのが好きで、良い食事をして、きれいではないかもしれませんが、私たちはとてもよく食べることを選び、半年ごとにチェックし、すべてが正常であると確信しています。
突然、異常な症状が出始めました。
最初は運動による関節痛が重すぎると思っていました。
発疹はすでに化学物質にアレルギーがあり、アレルギーは普通だと思います。
症状が重くなるまでは、指の痛みから膝の痛みまで、トイレに座るのが難しくなるほど、どんな薬を飲んでも改善されませんでした。
最初はストレスとショックを受けました。
家族の誰もこの病気にかかっていないので、私たちがSLEを患 っているなんて信じられません。😫
私がそれを受け入れ始めるまで、私がそれを治療し始めたとき、私はステロイド、疲労、筋力不足、不眠症、腫れた顔、にきび🥺の影響を経験しなければなりませんでした（私はあまりにも多くの薬を飲んだので最も重いヘビ）
私たちは現在はるかに大丈夫ですが、100%回復していません。私たちは薬を飲み続けなければなりません。私たちは自分自身の世話をすることが幸運なので、それほど重くはありません。関節痛だけです。🥰
今日では、普通に運動したり、普通に食べたり、生で食べたり、きれいに食べたり、ポジティブに食べたり、ストレスを感じたり、普通の生活を送ったりすることができます🥹
私は出てきたいと思っています。皆さんに冷静であることを思い出させ、体が健康であることを過小評価しないようにしたいからです。このように考える人の中には、不注意に生きる傾向がある人もいます。私たちは、皆さんが自分自身の世話をし、運動し、良いものを選ぶことを望んでいます。たとえあなたがこれをしても(私たちのように)まだ病気になっても、私たちのようになる人は非常に少ないと信じてください。まだ自分自身の世話をする時間があります。病気になってから後で解決する方が良いです。
#病気の経験 #スレ病 #アイデンティティ病 #トレンド #自分を大切にする#健康への警告
หลายคนอาจสงสัยว่า “โรคพุ่มพวงคือโรคอะไร” จริงๆ แล้ว SLE (Systemic Lupus Erythematosus) เป็นกลุ่มโรคภูมิคุ้มกันทำลายตัวเอง คือภูมิของเราดันไปกระตุ้นการอักเสบในร่างกาย ทำให้อาการมันมาได้หลายแบบมาก ไม่ได้เป็นแค่ผื่นอย่างเดียว บางช่วงอาจเหมือนแพ้ธรรมดา บางช่วงเหมือนปวดกล้ามเนื้อจากออกกำลังกาย ทำให้คนที่ดูแลสุขภาพดีๆ ก็เผลอชะล่าใจได้ อาการที่อยากให้สังเกต (อ้างอิงจากสิ่งที่เราเจอและคนรอบตัวที่เป็นคล้ายกัน) คือปวดข้อ/ข้ออักเสบแบบแปลกๆ โดยเฉพาะนิ้ว ข้อมือ เข่า ตื่นเช้ามากำมือไม่ได้ นิ้วบวม ปวดจนทำกิจวัตรยากขึ้นเรื่อยๆ กินยาแก้ปวดทั่วไปแล้วไม่ค่อยดีขึ้น อีกอย่างคือ “ผื่นภูมิแพ้ตัวเอง/ผื่นโรค SLE” ที่มาๆ หายๆ บางคนมีผื่นแดง ผื่นขึ้นหลังโดนแดด หรือผิวไวผิดปกติ ถ้าเริ่มมีอาการอื่นร่วมด้วย เช่น อ่อนเพลียมากผิดปกติ ผมร่วงเยอะ เจ็บหน้าอกเวลาหายใจลึกๆ หรือเหมือนมีฝ้าปอด/น้ำในปอดจากผลตรวจ ก็ควรรีบไปพบแพทย์เพื่อประเมินให้ครบ คำถามที่เจอบ่อยคือ “SLE หน้าบวม” มาจากอะไร ส่วนตัวเราเจอช่วงที่เริ่มรักษา เพราะยาสเตียรอยด์ทำให้บวมน้ำ นอนไม่หลับ หิวบ่อย สิวขึ้น และอารมณ์แกว่งได้ง่าย สิ่งที่ช่วยเราได้คือค่อยๆ ปรับพฤติกรรมให้รับมือเอฟเฟกต์ยา เช่น ลดอาหารเค็ม/โซเดียม ดื่มน้ำพอเหมาะ เน้นโปรตีนและผัก นอนให้เป็นเวลา และบอกหมอตรงๆ ถ้าบวมมากหรือมีผลข้างเคียงรบกวนชีวิต เพื่อให้หมอปรับขนาดยาอย่างปลอดภัย อีกประเด็นคือคนชอบถามว่า “โรคพุ่มพวงอยู่ได้กี่ปี” จากที่เราได้ยินจากหมอและประสบการณ์ของผู้ป่วยหลายคน คือปัจจุบันรักษาและใช้ชีวิตได้ยาวมาก ถ้าติดตามอาการสม่ำเสมอ กินยาตามแผน และเลี่ยงตัวกระตุ้น (เช่น แดดจัด ความเครียด การพักผ่อนไม่พอ) โรคนี้มักเป็นแบบกำเริบๆ สงบๆ มากกว่าจะเป็นเส้นตรง ดังนั้นเป้าหมายคือทำให้โรคสงบให้นานที่สุด ทริคเล็กๆ ที่เราใช้ในชีวิตประจำวัน: ทาครีมกันแดด/ใส่เสื้อคลุมกันแดดเวลาออกนอกบ้าน เลือกกินสุกสะอาด เลี่ยงของดิบช่วงภูมิตก ออกกำลังกายได้แต่ลดความหนักในวันที่ล้า และที่สำคัญคือไม่โทษตัวเอง—ถึงเราจะดูแลดีแค่ไหนก็ยังป่วยได้ แต่การดูแลตัวเองช่วยให้ “ไม่หนัก” และฟื้นกลับมาใช้ชีวิตปกติได้ไวขึ้นจริงๆ