ดูแลตัวเองดีมาก แต่ก็ยังป่วยด้วยโรคที่คาดไม่ถึง!
เราเป็นคนนึงที่ชอบออกกำลังกายมาก ทานอาหารดีมีประโยชน์ อาจจะไม่ได้คลีนจ๋า แต่เรามั่นใจว่าเราเลือกกินดีมาก ตรวจสุขภาพทุกหกเดือน ผลปกติหมดทุกอย่าง
อยู่ๆ เราก็เริ่มมีอาการที่ไม่ปกติ..
ตอนแรกคิดว่าปวดข้อจากการออกกำลังกายหนักเกินไป
เรื่องผื่น เราเป็นคนที่แพ้สารเคมีอยู่แล้ว คิดว่าแพ้ปกติ
จนอ าการเริ่มหนัก กินยาอะไรก็ไม่ดีขึ้น จากปวดนิ้ว ลามไปปวดเข่า ปวดจนถึงขั้นที่ว่า จะนั่งชักโครกยังนั่งยาก
เลยตัดสินใจหาหมอ ผลออกมาตอนแรกเราเครียด ตกใจ
ไม่อยากเชื่อว่าเราป่วยเป็นโรค sle เนื่องจาก คนในครอบครัวไม่มีใครเป็นโรคนี้เลย 😫
จนเริ่มทำใจยอมรับได้แล้ว พอเริ่มรักษา ก็ต้องเจอกับเอฟเฟคของยาสเตียร์รอยด์ อ่อนเพลีย ไม่มีแรง นอนไม่หลับหน้าบวม เป็นสิว 🥺 (หนักสุดเป็นงูสวัสเพราะกินยากดภูมิเยอะเกินไป😥)
ปัจจุบันเราโอเคขึ้นมาก แต่ยังไม่หายดี100% ต้องกินยาต่อไป เราโชคดีมากที่ดูแลตัวเองดี เลยทำให้ไม่เป็นหนักมาก มีแค่ปวดข้อ 🥰
ทุกวันนี้เราออกกำลังกายได้ปกติ กินปกติ แค่ไม่กินของดิบ กินสุกสะอาด คิดบวก ไม่เครียด และใช้ชีวิตปกติแค่ระวังเเดดจัด🥹
ที่อยากออกมาเล่าเพราะอยากเตือนให้ทุกคนมีสติ และอย่าประมาทว่า ตอนนี้ร่างกายแข็งแรงดี ใช่ว่าจะไม่ป่วยเลย บางคนที่คิดแบบนี่ก็มักจะใช้ชีวิตประมาท เราอยากให้ทุกคนดูแลตัวเองดี ออกกำลังกายและเลือกทานของดีๆเถอะค่ะ ต่อให้ทำแบบนี้แล้วยังป่วยได้(เหมือนเรา) แต่เชื่อเราเถอะว่า % ที่จะเป็นแบบเรามันน้อยมาก การที่คุณยังมีเวลาดูแลตัวเองมันดีกว่า ป่วยแล้วค่อยมาแก้ทีหลังจริงๆนะ
#ประสบการณ์เจ็บป่วย #โรคsle #โรคประจำตัว #ติดเทรนด์ #การดูแลตัวเอง #คำเตือนสุขภาพ
โรคพุ่มพวง หรือ SLE (Systemic Lupus Erythematosus) เป็นโรคภูมิคุ้มกันทำร้ายตัวเองที่ซับซ้อน แม้แต่คนที่ดูแลสุขภาพอย่างดี เช่น ออกกำลังกายเป็นประจำและทานอาหารที่มีประโยชน์ ก็อาจป่วยได้เหมือนกัน จากประสบการณ์ที่แสดงในบทความนี้ สัญญาณเตือนสำคัญ ได้แก่ ปวดข้อนิ้วมือและเข่าอย่างรุนแรงที่ไม่หายเองในระยะเวลา และผื่นแดงที่เข้มข้นขึ้นโดยเฉพาะในบริเวณผิวหนังที่ไวต่อแสง นอกจากนี้โรคนี้อาจทำให้อาการแทรกซ้อน เช่น ผมร่วง น้ำในปอดหรือติดเชื้อต่าง ๆ เกิดขึ้นได้ การรักษาหลักของโรค SLE มักใช้ยากดภูมิคุ้มกัน โดยเฉพาะยาสเตียรอยด์ ซึ่งมีผลข้างเคียงที่ต้องเฝ้าระวัง เช่น เวลารู้สึกอ่อนเพลีย ไม่มีแรง นอนไม่หลับ หรือแม้แต่ผิวหนังมีผื่นคล้ายงูสวัดตามภาพ วิธีจัดการคือรับประทานยาตามแพทย์สั่งอย่างเคร่งครัดและติดตามผลการรักษาอย่างสม่ำเสมอ ความสำเร็จของการดูแลตัวเองอยู่ที่การปรับวิธีใช้ชีวิต เช่น การออกกำลังกายที่ไม่หักโหม กินอาหารที่สุกสะอาด ป้องกันแดดจัดเพื่อไม่ให้ผื่นลุกลาม และสำคัญที่สุดคือการมีใจคิดบวก ไม่เครียดมากเกินไป สุดท้าย แม้จะดูแลตัวเองอย่างดี แต่โรคพุ่มพวงก็อาจเกิดขึ้นได้ ดังนั้นการเฝ้าระวังอาการผิดปกติและการตรวจสุขภาพอย่างสม่ำเสมอจึงเป็นสิ่งจำเป็น เพื่อให้ได้รับการรักษาอย่างทันท่วงที และสามารถใช้ชีวิตได้อย่างปกติสุขมากขึ้น
โรค SLE ไม่มีทางหายครับ หากหยุดยาไปมีโอกาสที่โรคจะกำเริบอีกครั้ง และต้นเหตุไม่ได้เกิดจากความเครียดหรือคิดมาก แต่เกิดจากพันธุกรรมครับ หลังจากนี้ลูกหลานมีโอกาสเป็นสูงโดยเฉพาะเพศหญิง