ไตรฉัตร | รีวิวหนังสือ InkeyBookshelf

ถ้าใครเสิร์ชหา “กิ่งฉัตร” หรือ “นิยายไตรฉัตร” แล้วลังเลว่าจะเริ่มอ่านดีไหม เราว่าเล่มนี้เหมาะมากกับคนที่ชอบนิยายดราม่าครอบครัวแบบมีปมซ่อนอยู่ในความสัมพันธ์ของคนในบ้าน อ่านไปเหมือนค่อย ๆ แกะชั้นความจริงทีละนิด โดยเฉพาะประเด็น “พันธุกรรมอำพราง” ที่เป็นแกนสำคัญของเรื่อง ทำให้ความขัดแย้งไม่ได้มาจากอารมณ์ล้วน ๆ แต่มาจาก “สิ่งที่ตัวละครควบคุมไม่ได้” ด้วย เลยยิ่งบีบหัวใจและน่าเอาใจช่วย สิ่งที่เราชอบในสไตล์งานของกิ่งฉัตรคือจังหวะการเล่าเรื่องที่ดึงคนอ่านให้อยากรู้ต่อเรื่อย ๆ บทสนทนามีความเป็นธรรมชาติ และตัวละครมีมิติ ไม่ได้มีแค่คนดี/คนร้ายแบบขาวดำ เวลาแต่ละคนตัดสินใจพลาด เรากลับเข้าใจได้ว่าทำไมเขาถึงทำแบบนั้น (แม้บางฉากจะอยากบอกให้หยุดเถอะ!) ทำให้ความดราม่ามัน “จริง” และแตะใจมาก อีกอย่างที่อ่านแล้วรู้สึกคือมี “ตัวละครอื่นที่คิดถึงด้วย” แบบอ่านจบแล้วยังนึกถึงอยู่—ทั้งคนที่เราแอบสงสาร คนที่เราอยากให้ได้พูดความในใจสักที และคนที่เหมือนจะเป็นตัวกวนแต่จริง ๆ แบกบางอย่างไว้เยอะ ถ้าคุณชอบนิยายที่ความสัมพันธ์ในครอบครัวซับซ้อน มีเรื่องอดีตที่ตามหลอก และมีความลับที่ทำให้ทุกอย่างพลิกไปมา เล่มนี้ตอบโจทย์ สำหรับคนที่กลัวดราม่าหนักเกินไป แนะนำให้เตรียมใจนิดนึง เพราะโทนเรื่องค่อนข้างจริงจังและมีฉากอารมณ์พีคเป็นระยะ ๆ แต่ข้อดีคือมันไม่ได้ดราม่าเพื่อดราม่า ปมแต่ละอย่างโยงกันเป็นเหตุเป็นผล พอเรื่อง “พันธุกรรมอำพราง” ค่อย ๆ เผย เราจะเข้าใจแรงจูงใจของตัวละครมากขึ้น และบางมุมก็ชวนให้คิดเรื่องการยอมรับตัวเอง/การให้อภัย ทริคอ่านให้สนุก (จากประสบการณ์เรา): - อ่านรวดเดียวช่วงต้นให้ผ่าน “ช่วงปู” ไปก่อน แล้วความเข้มข้นจะพุ่งขึ้นเรื่อย ๆ - ถ้าชอบจดพอยต์ ลองจดชื่อ/ความสัมพันธ์ตัวละครหลัก ๆ ไว้ จะตามปมได้มันมาก - เหมาะกับการอ่านต่อเนื่อง เพราะพอเริ่มคลี่ความจริงแล้วมันหยุดยากมาก (เราเองเผลอเหมาเล่มคนเดียวเลยแหละ) สรุปสำหรับเรา “ไตรฉัตร” เป็นนิยายที่เด่นทั้งพล็อตและอารมณ์ อ่านแล้วได้ทั้งความลุ้น ความหน่วง และความเข้าใจมนุษย์มากขึ้น ใครที่เป็นแฟนงานกิ่งฉัตรอยู่แล้วน่าจะไม่ผิดหวัง ส่วนคนที่อยากเริ่มอ่านงานผู้เขียนคนนี้ เล่มนี้ก็เป็นอีกจุดเริ่มที่ดีมาก ๆ