📚 รีวิว : ลิงพาดกลอน ⚖️

ถ้าคุณกำลังชั่งใจว่า “ลิงพาดกลอน” สนุกไหม/ควรเริ่มอ่านยังไง เราว่าหนังสือเล่มนี้เหมาะกับคนที่ชอบนิยายสืบสวนที่ไม่ได้ขายแค่ปมคดี แต่ขาย “คำถาม” ทางศีลธรรมด้วย อ่านไปจะรู้สึกเหมือนโดนชวนคิดตลอดว่า ความยุติธรรมคืออะไร ใครกันแน่ที่ถูกตีตราเป็นปีศาจ และมนุษยธรรมควรยืนอยู่ตรงไหนเวลาเกิดคดีโหดๆ ในแง่พล็อตสืบสวน เล่มนี้เปิดเรื่องมาได้น่าติดตามมาก เพราะคดีฆาตกรรมไม่ได้มาแบบตรงไปตรงมา แต่ค่อยๆ เผยชั้นของความสัมพันธ์ ปมในอดีต และรายละเอียดที่ทำให้เราต้องเดาใหม่เรื่อยๆ จุดที่เราชอบคือการวาง “ร่องรอย” ให้คนอ่านเล่นตามได้ ไม่ได้เฉลยแบบโยนทีเดียว แต่พาเราลองปะติดปะต่อหลักฐานและแรงจูงใจไปพร้อมตัวละคร คำว่า “พาดกลอน” ในเรื่อง (เท่าที่เราอ่านและตีความ) มันให้กลิ่นอายทั้งความคลาสสิกและความคมของภาษา เหมือนผู้เขียนตั้งใจให้บรรยากาศไทยๆ แทรกอยู่ในคดีสมัยใหม่ ทำให้โทนเรื่องต่างจากนิยายสืบสวนทั่วไปนิดหนึ่ง ใครชอบงานที่ภาษาอ่านเพลิน แต่มีประโยคแทงใจ/ชวนขบคิดเป็นระยะๆ น่าจะถูกจริต ไฮไลต์ที่หลายคนพูดถึงคือ “โคร่งไตร” เราเข้าใจเลยว่าทำไมถึงมีแฟนๆ คู่หูคู่นี้เยอะ ความสัมพันธ์เขาไม่ได้มาแบบหวานหรือขายชิปอย่างเดียว แต่เป็นคู่หูที่ช่วยกันทำงานจริงๆ มีมุมปะทะ ความต่างทางมุมมอง และการเติบโตระหว่างทาง ทำให้เวลาคดีพาไปไกลขึ้น เราก็ยิ่งอินกับการตัดสินใจของทั้งคู่ อีกประเด็นที่เล่มนี้ทำได้ดีคือการโยงไปถึง “โทษประหาร” และบริบทกฎหมาย/ทัศนคติของสังคม (มีจุดที่ชวนให้นึกถึงโทษประหาร 21 สถานจากกฎหมายตราสามดวงด้วย) ซึ่งอ่านแล้วไม่ได้รู้สึกว่าถูกสั่งสอน แต่เป็นการยกเคสและสถานการณ์ให้เราเผลอถามตัวเองว่า ถ้าความจริงมันไม่ขาวดำ เราจะตัดสินคนคนหนึ่งยังไง แนะนำวิธีอ่านให้สนุกขึ้น: ลองอ่านแบบไม่รีบ และจดชื่อคน/เหตุการณ์สำคัญไว้สั้นๆ เพราะปมค่อนข้างซับซ้อน ถ้าอ่านต่อเนื่องจะอินมาก และถ้าชอบแนวสืบสวนที่ทั้งลุ้นและหนักแน่นทางประเด็นสังคม “ลิงพาดกลอน” เป็นเล่มที่อ่านจบแล้วอยากคุยต่อจริงๆ