การช่วยเหลือทางการศึกษาแก่เด็กต่างด้าวที่อยู่ในประเทศอย่างผิดกฎหมายนั้น เป็นประเด็นที่ได้รับความสนใจและถกเถียงอย่างมากในสังคมไทยในช่วงหลัง เพราะมีการใช้งบประมาณจากภาษีประชาชนสูงถึงปีละ 800 ล้านบาท ซึ่งถูกตั้งคำถามเกี่ยวกับความเหมาะสมและผลกระทบต่อระบบสาธารณูปโภคภายในประเทศ ประเด็นนี้สะท้อนให้เห็นถึงความตึงเครียดระหว่างการสนับสนุนสิทธิพื้นฐานของมนุษย์เกี่ยวกับการศึกษา กับข้อจำกัดทางกฎหมายของการอยู่ในประเทศที่ถูกต้องตามกฎหมาย ทั้งนี้ การตัดสินใจเพื่อลดงบประมาณจากภาษีประชาชนสำหรับช่วยเหลือเด็กต่างด้าว อาจส่งผลให้เด็กกลุ่มนี้ขาดโอกาสทางการศึกษาที่จำเป็น ซึ่งในระยะยาวอาจส่งผลกระทบต่อการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมของทั้งสองประเทศ นอกจากนี้ ยังต้องพิจารณาถึงความสัมพันธ์ระหว่างไทยกับกัมพูชาในด้านการบริหารจัดการแรงงานและประชากรที่เคลื่อนย้ายข้ามพรมแดน ซึ่งเป็นประเด็นสำคัญที่เกี่ยวข้องกับความมั่นคงและความร่วมมือร่วมใจระหว่างประเทศ การปรับนโยบายควรคำนึงถึงความเป็นธรรมและการเคารพสิทธิมนุษยชน รวมไปถึงการหากลไกการแก้ไขที่สร้างสมดุลระหว่างการคุ้มครองสิทธิเด็กกับข้อจำกัดทางกฎหมาย ในขณะเดียวกัน รัฐบาลและหน่วยงานที่เกี่ยวข้องควรเพิ่มความเข้มแข็งในการตรวจสอบและบริหารจัดการผู้ที่อยู่ในประเทศอย่างผิดกฎหมาย เพื่อป้องกันปัญหาการใช้ทรัพยากรอย่างไม่เหมาะสมและการละเมิดกฎหมาย โดยการดำเนินงานต้องมีความโปร่งใสและมีส่วนร่วมจากทุกภาคส่วน เพื่อสร้างความเข้าใจและลดความขัดแย้งที่อาจเกิดขึ้นในสังคม สุดท้ายนี้ การศึกษาเป็นสิทธิพื้นฐานของมนุษย์ที่สำคัญสำหรับการพัฒนาชนรุ่นใหม่และสังคมโดยรวม ไทยควรมองหาวิธีการแก้ไขปัญหาที่ครอบคลุมและยั่งยืน โดยอาจร่วมมือกับองค์การระหว่างประเทศหรือองค์กรที่มีความเชี่ยวชาญเพื่อจัดการและดูแลเด็กต่างด้าวที่ด้อยโอกาสในด้านการศึกษาให้ได้รับความช่วยเหลืออย่างถูกต้อง เหมาะสม และคำนึงถึงสิทธิมนุษยชนอย่างแท้จริง