My parents didn't mean for me to be born... but today I'm the caretaker of the whole family.

ผมเองเคยรู้สึกเหมือนตอนที่พ่อแม่ไม่ได้วางแผนให้ผมเกิดมาในครอบครัวนี้ การเป็นลูกหลงทำให้ผมรู้สึกว่าไม่ได้รับการเตรียมตัวหรือความคาดหวังมากนัก แต่นั่นก็ทำให้ผมตั้งใจที่จะทำหน้าที่สำคัญในชีวิตของตัวเองมากขึ้น เมื่อเวลาผ่านไป ผมได้เรียนรู้ว่าความรับผิดชอบในการดูแลพ่อแม่และครอบครัว คือสิ่งที่มีค่าสำหรับผมมากกว่าการมีตำแหน่งหรือบทบาทอื่นใด การที่ได้พาพ่อแม่ไปพบแพทย์ ดูแลความเป็นอยู่ของท่านทุกด้าน รวมทั้งช่วยเหลือพี่ชายและพี่สาวที่มีภาระต่าง ๆ ในครอบครัว ทำให้ผมรู้สึกว่าแม้ชีวิตจะไม่ได้เริ่มต้นตามแผน แต่ตอนจบหรือการเดินทางของชีวิตเรานั้น ขึ้นอยู่กับความตั้งใจและความรักที่เรามีให้กัน ในประสบการณ์ของผม ความกตัญญูและการไม่ทิ้งกันในครอบครัวเป็นสิ่งที่เติมเต็มใจให้คนดูแลอย่างมาก ผมยังอยากกล่าวถึงโรคอัลไซเมอร์และภาวะผู้สูงอายุที่พ่อแม่หลายคนกำลังเผชิญในปัจจุบัน ซึ่งการมีลูกหลานที่คอยช่วยดูแลอย่างใกล้ชิดนั้น ช่วยลดความทุกข์ของผู้ป่วยและครอบครัวได้มากเลยทีเดียว สุดท้ายนี้ ผมอยากบอกกับใครก็ตามที่กำลังเผชิญกับบทบาทเหมือนผม ว่าชีวิตอาจไม่ได้เริ่มต้นอย่างที่หวัง แต่เราสามารถเปลี่ยนทุกวันให้มีค่าด้วยความรักและความตั้งใจในการดูแลคนที่เรารักอยู่เสมอครับ