จากประสบการณ์ส่วนตัวที่เคยติดตามสถานการณ์ความสัมพันธ์ระหว่างไทยกับกัมพูชา ทำให้ผมเห็นภาพความซับซ้อนของสงครามจิตวิทยาในพื้นที่ชายแดนอย่างชัดเจน ซึ่งไม่ใช่แค่การแสดงออกโดยทางทหารเท่านั้น แต่ยังรวมถึงการปลุกปั่น ยุยง เพื่อหวังผลให้เกิดความแตกแยกภายในชุมชน วิธีการเหล่านี้ส่งผลกระทบต่อความรู้สึกของประชาชนในพื้นที่ดำเนินชีวิตประจำวันอย่างมาก การสร้างสามัคคีจึงเป็นเรื่องสำคัญ เราควรตระหนักถึงพลังของความร่วมมือและความเข้าใจระหว่างชุมชน ไม่ว่าจะเป็นการส่งเสริมการศึกษาข่าวสารที่ถูกต้อง หรือการเปิดพื้นที่ให้คนในชุมชนได้แลกเปลี่ยนความเห็นโดยตรง นอกจากนี้ การให้ความสำคัญกับบทบาทของหญิงในกองทัพและสังคมที่ชายแดน ก็เป็นก้าวหนึ่งที่ช่วยสร้างความเข้มแข็งและปรับทัศนคติในเชิงบวกต่อความเป็นหนึ่งเดียวกัน จดวันที่ 18 มิถุนายน 2025 จึงไม่เพียงแต่เป็นการจดจำเหตุการณ์ในอดีต แต่ยังเป็นการเตือนใจให้ทุกฝ่ายตื่นตัวและร่วมมือกันขับเคลื่อนสันติภาพและความสามัคคีในพื้นที่ชายแดน ซึ่งถ้าเราสามารถรักษาและต่อยอดคุณค่านี้ได้ ความสงบสุขและความเข้มแข็งของประเทศไทยก็จะมั่นคงยั่งยืนต่อไปในอนาคต