การตั้งเป้าหมายในการวิ่งนั้นสำคัญไม่แพ้การฝึกซ้อมเอง ในปีนี้ผมเลือกที่จะไม่ซีเรียสกับเวลา แต่โฟกัสที่ความสุขในการวิ่งและการรักษาสภาพร่างกายให้พร้อม (Maintain) เพราะการวิ่งควรเป็นกิจกรรมที่ทำให้รู้สึกดีมากกว่าความกดดัน จากประสบการณ์ส่วนตัว การวิ่งระยะ 5 กิโลเมตร และ 10 กิโลเมตร นั้นช่วยให้ผมรักษาความฟิตและเพิ่มความแข็งแกร่งได้ดี ขณะที่การวิ่ง Half Marathon หรือระยะกึ่งมาราธอน ก็ตอบโจทย์ในเรื่องความท้าทายและพัฒนาความอดทนได้มากขึ้น อย่างไรก็ดี การไปวิ่งในสนามต่างประเทศอย่างโตเกียวถือเป็นความฝันที่ทำให้มีกำลังใจฝึกซ้อมขึ้นมาก เพราะสภาพอากาศที่ดีและบรรยากาศการแข่งขันแบบ World Major จะช่วยเพิ่มประสบการณ์และแรงบันดาลใจ แถมการตั้งเป้าหมายควรยืดหยุ่น ไม่ต้องยึดติดแต่ตัวเลขพีบี (PB) ใหม่ๆ เพราะการวิ่งให้มีความสุข และรักษาร่างกายให้อยู่ในสภาพดีนั้นสำคัญกว่ามาก สุดท้าย ผมอยากแนะนำให้ทุกคนลองตั้งเป้าหมายที่ทำให้เราปรับเปลี่ยนได้ตามสถานการณ์ และไม่ลืมที่จะเพลิดเพลินกับการวิ่งในแต่ละก้าว เพราะนั่นคือหัวใจหลักของการวิ่งที่ยั่งยืนและมีความสุขจริงๆ