หลายคนใช้ชีวิต เหมือนกำลังพยายาม “ทำข้อสอบ” ไม่ใช่แค่ต้องสอบผ่านนะ ต้องเอาแบบคะแนนสูงๆ ด้วย ต้องเก่งกว่านี้ ฉลาดกว่านี้ นิสัยดีกว่านี้ ทำงานเก่งกว่านี้ เหมือนลึก ๆ แล้ว เรากำลังกลัวว่า ถ้ายังไม่ดีพอ คนจะไม่รัก หรือไม่ยอมรับเรา บางคนกดดันตัวเองมาก เพราะคิดว่า: - ถ้าพลาด คนจ

เมื่อวันก่อน ฉันได้คุยกับลูกค้าเก่าคู่หนึ่ง ที่รักและเอ็นดูฉันมานานมาก เรารู้จักกันตั้งแต่ฉันยังเรียนมหาวิทยาลัย จนวันนี้…ก็ผ่านมาร่วม 20 ปีแล้ว ระหว่างคุยกัน เราพูดถึงเรื่องการเลี้ยงลูก ภรรยาของเขา เคยเป็นอาจารย์สอนเด็กเล็กที่สวีเดนมาก่อน เป็นคนที่มีวิสัยทัศน์และเข้าใจเด็กมาก ๆ ฉ

โตขึ้นเรื่อย ๆ หลายคนเริ่มใช้ชีวิต แบบพยายาม “มีสาระ” ตลอดเวลา คิดถึงแต่เรื่องงาน.. อนาคต.. ความรับผิดชอบ.. และสิ่งที่ควรทำ.. จนบางที ชีวิตมันก็เริ่ม “ตึง” ขึ้นเรื่อย ๆ โดยไม่รู้ตัว เราพยายามทำตัวเป็นผู้ใหญ่ จนค่อย ๆ ลืมไปว่า "เราไม่ได้ต้องใช้ชีวิตเพื่อทำแต่ “สิ่งที่ควรทำ” อย่

ทุกคนคะ..วันนี้อยากคุยเรื่องรักๆค่ะ วันนี้ฉันคุยกับน้าสาวเรื่องความรัก แล้วรู้สึกว่าเป็นเรื่องราวที่ดีจัง จึงคิดว่าอยากทำโพสต์นี้มาแชร์ให้อ่านกัน น้าสาวเคยเลิกกับแฟนคนหนึ่งไป แล้วหลังจากนั้น ก็อยู่คนเดียวมานานเกือบ 10 ปี พอถามว่า ทำไมถึงเว้นช่วงความรักไว้นานขนาดนั้น? เธอตอบว่า “อย

เวลาเกิดปัญหาในชีวิต ไม่ว่าจะด้านไหน สิ่งที่ทำให้คนดู “เป็นผู้ใหญ่ ที่มีวุฒิภาวะ” มันมักไม่ใช่ความมีประสบการณ์ หรือมีความรู้เยอะ แต่คือ“สติ และวิธีรับมือกับปัญหา” ตอนที่ทุกอย่างไม่เป็นอย่างใจ บางคนพอเจอปัญหา ก็จะรีบโวยวาย... รีบหาคนผิด... รีบปกป้องตัวเอง... หรือ "ใช้อารมณ์นำทุกอย่าง

บางคำพูด… คนพูดคิดว่าเป็นแค่ “คำพูดเล่น ๆ” แต่มันกลายเป็นแผลในใจของคนฟังบางคน มีคนจำนวนไม่น้อย ที่ต้องอยู่กับคำพูดแรง ๆ คำล้อเลียน หรือการถูกดูถูกซ้ำ ๆ 'จากคนรอบตัว' ไม่ว่าจะเป็น คนในครอบครัว ญาติ เพื่อน หรือคนใกล้ตัว บางคำพูด ถูกพูดเหมือนเป็นเรื่องตลก แต่สำหรับคนฟัง มันไม

บางวัน มันไม่ได้ว่ามีปัญหาใหญ่ๆ เรื่องเดียว แต่คือ...มันมีหลายเรื่องเล็ก ๆ ที่ค่อยๆ สะสมมาทั้งวัน งานไม่เป็นอย่างที่หวัง.. คนรอบตัวไม่เข้าใจ.. สิ่งที่ตั้งใจไว้ไม่เป็นไปตามแผน.. จนสุดท้าย...เรารู้สึกว่า “วันนี้มันอะไรก็ไม่ได้ดั่งใจเลยโว้ยยยย!!” ------------------------------- ในทาง

หลายครั้ง...เราคิดว่าตัวเองเป็นคนใจดี ยอมได้...ไม่อยากมีปัญหา ไม่อยากให้ใครรู้สึกไม่ดี เลยเลือกเงียบ เลือกปล่อยผ่าน เลือกเก็บความรู้สึกไว้คนเดียว เวลามีใครล้ำเส้น เราก็บอกตัวเองว่า “ช่างเถอะ ไม่อยากเรื่องเยอะ” เราทำแบบนี้ซ้ำ ๆ จนมองว่า นี่แหละคือ “ความใจดี” แต่พอนานวันเข้า เรากลับเร

ในโลกการทำงาน หรือแม้แต่ในความสัมพันธ์ “บุคลิก” ไม่ใช่แค่เรื่องภาพลักษณ์ภายนอก แต่มันคือ soft skill อย่างหนึ่ง ที่ส่งผลโดยตรง กับวิธีที่คนอื่นปฏิบัติกับเรา บางคน ไม่ต้องพูดเสียงดัง ไม่ต้องใช้อารมณ์ แต่คนรอบตัวกลับ “เกรงใจ” โดยอัตโนมัติ ในขณะที่บางคน แม้จะไม่ได้ผิดอะไร แต่กลับโดนวี

หลายคนไม่ได้ใช้ชีวิตอยู่กับที่ เพราะไม่มีทางเลือก แต่อยู่กับที่เพราะ เราพยายามจะเลือกให้ถูก ให้ไม่ผิดพลาดอีก... อยากมั่นใจ ว่าสิ่งที่กำลังจะทำ จะไม่เสียเวลาเปล่า...จะไปได้ดี และจะไม่พังกลางทาง เลยคิดซ้ำแล้วซ้ำอีก ชั่งน้ำหนักทุกทาง เปรียบเทียบทุกความเป็นไปได้ แล้วสุดท้าย... ก็ไม่ได้เ

หลายๆ ครั้ง เราไม่ได้ตั้งใจจะตัดสินใคร.. แต่ความคิดมันเกิดขึ้นเร็วมาก จนเราแทบไม่รู้ตัว แค่เห็นบางอย่าง ได้ยินบางประโยค หรือรับรู้เพียงบางส่วนของเรื่องราว ในหัวเราก็เริ่ม “สรุป” ไปแล้ว ว่าเขาเป็นคนแบบไหน ว่าใครผิด ว่าใครควรถูกตำหนิ ในทางจิตวิทยา สิ่งนี้เรียกว่า "Fundamental Att

คนที่มี “Authenticity” สูง ไม่ได้แค่เป็นตัวของตัวเอง… แต่คือคนที่ “ปากกับใจตรงกัน” ในทางจิตวิทยา คำว่า Authenticity หมายถึง การที่ความคิด ความรู้สึก คำพูด และการกระทำ สอดคล้องกันอย่างซื่อสัตย์ คนแบบนี้ไม่ได้พูดทุกอย่างที่คิด แต่เขา ไม่ต้องสวมหน้ากากเพื่อให้ใครยอมรับ เขาไม่ต้องฝืนเป็นค

หลายคนเชื่อว่า ถ้าเราทำงานดีพอ คนจะเห็นเอง แต่ในโลกของการทำงาน ความจริงมักไม่ง่ายแบบนั้น เพราะคนส่วนใหญ่ไม่ได้เห็น “ทุกอย่างที่เราทำ” เขาเห็นแค่ สิ่งที่เราสื่อออกไป สิ่งที่เขาได้ยิน หรือสิ่งที่เกิดขึ้นตรงหน้าเขา ในทางจิตวิทยาการทำงาน สิ่งนี้เรียกว่า "Perception" มันคือภาพ

ก่อนที่โลกจะเห็นภาพเมืองพัง ก่อนที่ผู้คนจะต้องวิ่งหนีระเบิด บางสิ่งบางอย่างได้เริ่มขึ้นเงียบ ๆ ในใจมนุษย์ก่อนแล้ว มันเริ่มจากการแบ่งฝั่ง เริ่มจากคำว่า “พวกเรา” กับ “พวกเขา” เริ่มจากการเล่าเรื่องซ้ำ ๆ ว่าคนอีกฝั่งอันตรายแค่ไหน เลวร้ายแค่ไหน หรือไม่น่าไว้วางใจแค่ไหน เมื่อเวลาผ่านไป

ขอถามตามภาพเลยค่ะ.. ว่าถ้าคุณรู้ว่าเหลือเวลาชีวิตอีกแค่ 1 วัน คุณจะเลือกใช้วันสุดท้ายบนโลกของคุณยังไง? 24 ชั่วโมง สุดท้ายของชีวิตเนี่ย จะแบ่งมันไปทำอะไรบ้างดี? ตอบในใจก่อนแล้วค่อนเลื่อนลงไปอ่านต่อนะ . . . . . . . ในทางจิตวิทยามีแนวคิดหนึ่งชื่อว่า Terror Management Theory ที่บอกว่า

ในทางจิตวิทยามีคำหนึ่งเรียกว่า "Victim Mentality" มันไม่ได้หมายถึงคนที่เคยเจอเรื่องร้าย แต่หมายถึง “รูปแบบความคิด” ที่ทำให้เรามองตัวเองเป็นผู้ถูกกระทำอยู่เสมอ ไม่ว่าเหตุการณ์จะเป็นอย่างไร บทสรุปในหัวจะวนกลับมาที่ว่า ▪️ฉันโดนเอาเปรียบ ▪️ฉันโชคร้าย ▪️ฉันมันไม่มีใครสนใจ ▪️ความซวย

เคยเจอไหม?.. คนบางคนที่มีความคิดและพฤติกรรมแบบว่า จอดรถขวางทางในซอยแล้วคิดว่า “ขวางทางแป๊บเดียว คนอื่นรอได้” วางของเกะกะทางแล้วบอกว่า “เดินทางนี้ไม่ได้ก็อ้อมไปทางอื่นสิ” ทิ้งขยะริมถนนแล้วคิดว่า “เดี๋ยวคนกวาดขยะเค้าตกงาน” พวกเขามักมีเหตุผลให้การกระทำตัวเองเสมอ ในทางจิตวิทยา มันมี

ชีวิตคู่ ไม่จำเป็นต้องคิดเหมือนกันหมด แต่ก็ไม่ใช่ว่า คิดต่างแค่ไหนก็ได้ แล้วจะอยู่กันได้เสมอไป หลายคนสับสนระหว่าง “ความต่างที่ปรับกันได้” กับ “ความต่างที่กำลังบั่นทอนชีวิตกันและกัน” ถ้าแยกไม่ออก ความรักก็กลายเป็นความเหนื่อย โดยที่ไม่รู้ว่าเหนื่อยเพราะอะไร ความจริงคือ คู่ชีวิตไม่จำเป็