เราไม่ได้เป็นแฟนกัน…แต่ใช้ชีวิตเหมือนเป็นทุกอย่างให้กัน ฉันกับเขาเริ่มจากคำว่าเพื่อนธรรมดา ๆ แล้วค่อย ๆ กลายเป็นคนที่ขาดกันไม่ได้โดยไม่รู้ตัว เขาเกิดปี 1991 เด็กกว่าฉัน แต่กลับเป็นคนที่ฉันพึ่งพาในวันที่อ่อนแอที่สุด เราไปด้วยกันทุกที่ ทั้งแฮงค์เอาท์ ปาร์ตี้ ออกงานอีเวนต์ แทบทุกครั้งต้องมีอีกคนอยู่ข้

EP.2 — Evil Eyes มีจริงไหม หรือเราคิดไปเอง? จากโพสต์ที่แล้วมีคนอินเยอะ เลยอยากเล่าต่อจากประสบการณ์ตรงของตัวเอง เคยสังเกตไหม…เวลาที่เรากำลังจะดีขึ้น มีความสุข หรือมีอะไรดี ๆ เข้ามา มันมักจะมี “อะไรบางอย่าง” มากระทบให้สะดุด สำหรับฉันไม่รู้ว่าเรียกว่า evil eye จริงไหม แต่เชื่อว่า “พลังของความอิจฉา” มั

“แรงดึงดูดทางเพศ” ไม่ใช่แค่เรื่องเซ็กซ์ แต่คือพลังที่ทำให้คนสองคนอยากเข้าใกล้กัน เป็นเคมีลึก ๆ ที่สัมผัสได้ผ่านสายตา การแตะต้อง หรือแม้แต่พลังงานที่มองไม่เห็น ถ้ามีแรงดึงดูด ฝ่ายชายจะอยากเข้าใกล้และสัมผัสอยู่เสมอ ขณะที่ฝ่ายหญิงจะรู้สึกสบายใจและปลอดภัย แม้แค่แตะแขนหรือไหล่ก็พิเศษ แต่ถ้าไม่มีแรงดึงดู

นี่คือเหตุที่ไม่เคยลงรูปแฟน แต่ส่วนใหญ่ลงรูปเพื่อน เพราะลงรูปแฟนมันจะมี evil eyes สายตาที่คอยอิจฉา ไม่มีเพื่อนคนไหนในเฟสบุ๊คที่จะมาแสดงความดีใจจริงจังกับเราหรอกนะ ส่วนใหญ่เข้ามาเพราะความอยากรู้ อยากเห็น เวลาเราซิงค์รายชื่อติดต่อเหมือนกัน เราไม่เคยทำเลยนะ เพราะมันจะไม่มีเพื่อนคนไหนที่จะยินดีกับควา

ฉันไม่ใช่ที่รองรับอารมณ์ใคร

หลังจากที่ที่รักรักเลิกเลิกมานาน แต่คราวนี้เลิกจริงๆแล้ว เชื่อแล้วว่า กฎของการเลิกกัน คือต้องมีมือที่สาม เราต่างหากที่เป็นคนมี โชคดีมากที่หลุดพ้นมาได้ ถ้าเราไม่มีคนใหม่เราก็ต้องเจ็บเดิมๆซ้ำๆ กับคำโกหกเหมือนเดิม ไม่เข้าใจเหมือนกันทำไมต้องรั้งไว้ ทั้งที่ตัวเองก็มีตลอดเวลา เพียงแค่ขี้ขลาดตาขาวไม่กล้าบ