ในชีวิตจริง ผมเองก็เจอช่วงเวลาที่รู้สึกว่าปัญหามันถาโถมเข้ามารัว ๆ จนแทบจะรับมือไม่ทันเหมือนกันนะ บางครั้งไม่มีอะไรดีเท่าไหร่ให้ยิ้ม แต่ผมก็พยายามมองว่าทุกอุปสรรคมันสอนให้เราแข็งแกร่งขึ้นได้ การค่อย ๆ จัดการกับปัญหาแบบไม่รีบร้อนช่วยให้จิตใจเราสงบและชัดเจนขึ้นมาก ผมบอกตัวเองเสมอว่าไม่จำเป็นต้องเก่งหรือฉลาดไปทุกเรื่อง แค่มีความพยายามและความกล้าที่จะต้องเผชิญหน้า บางครั้งก็ต้องยอมรับว่าเราอาจจะดู 'บ้า' ในสายตาคนอื่น แต่มันคือการแสดงออกถึงความกล้าหาญที่จะไม่ยอมแพ้ให้กับชีวิต การหัดยิ้มแม้จะไม่มีเหตุผลดี ๆ ให้ยิ้มก็ตาม ก็เป็นเหมือนไฟเล็ก ๆ ที่จุดให้ใจของเรายังไม่มอดดับ และช่วยให้ผ่านวันหนัก ๆ ไปได้ โดยเฉพาะเมื่อมีความคิดที่ว่า "ทุกปัญหาย่อมมีทางออก" คอยเตือนใจเราเสมอ ประสบการณ์นี้ทำให้ผมเข้าใจว่า การริเริ่มแก้ปัญหาทีละเรื่อง พร้อมกับรักษาใจตัวเองให้สู้และมองโลกในแง่ดี เป็นสิ่งสำคัญมากกว่าการพยายามแก้ปัญหาทุกอย่างพร้อมกันโดยไม่พัก ถ้าใครกำลังเผชิญกับปัญหา ลองให้เวลากับตัวเอง เลิกคาดหวังที่จะต้องเก่งทุกเรื่อง และเชื่อเถอะว่าเมื่อเรายิ้มสู้ได้แม้ในวันที่ไม่มีอะไรดี การเดินทางผ่านปัญหาเหล่านั้นจะไม่ยากเกินไปแน่นอน