ใครเคยเป็นบ้าง? ออน-ออฟ-ออน-ออฟ วนไป

ถ้าคุณเคยใช้งาน MSN Messenger ในยุคปี 2000 เหมือนกับผม คงจะจำความรู้สึกนี้ได้ดีว่า มันไม่ใช่แค่โปรแกรมแชทธรรมดา แต่เป็นเหมือนสังคมขนาดย่อมที่ทำให้เราได้เชื่อมต่อกับเพื่อนและคนรู้ใจในแบบที่ไม่มีแพลตฟอร์มไหนในตอนนี้เทียบได้ เริ่มตั้งแต่การตั้งชื่อ Display Name ที่มักจะใช้เนื้อเพลงเศร้าๆ หรือข้อความประชดรัก เพื่อแสดงอารมณ์ในตอนนั้น ซึ่งเป็นวิธีที่เราสื่อสารกันผ่านตัวหนังสือที่ไม่ได้พูดตรงๆ แต่ผิดแผกไปด้วยความคิดสร้างสรรค์และความรู้สึกส่วนตัว ที่ประทับใจไม่แพ้กันคือฟีเจอร์ 'Nudge' ที่สามารถเขย่าหน้าต่างแชทของคนที่เรากำลังคุยด้วยจนหน้าจอสั่น บางครั้งใช้จนคอมพิวเตอร์แทบค้าง เพื่อเรียกความสนใจหรือบอกให้รู้ว่าเรารอคำตอบอยู่ นี่เป็นการสื่อสารที่ทำให้รู้สึกสนุกและตื่นเต้นมากในยุคนั้น อีกสิ่งหนึ่งที่ขาดไม่ได้คือ Status ที่บอกว่า 'Listen to...' ซึ่งเราใส่เพลงที่กำลังฟัง เพื่อบอกเล่าอารมณ์และบ่งบอกตัวตนผ่านรสนิยมเพลงของเรา เป็นเสมือนการแสดงออกส่วนตัวที่ทำให้เพื่อนๆ รู้จักเราในอีกมุมหนึ่ง นอกจากนี้ หลายคนอาจจะยังจำอีเมลแรกที่ใช้สมัคร MSN ได้ดี ซึ่งบางครั้งก็ทำให้เรารู้ว่าเวลาผ่านมานานแค่ไหนแล้ว ลองย้อนกลับไปดูแล้วแชร์ประสบการณ์เหล่านี้กับเพื่อนๆ จะทำให้เราย้อนวันวานและมีความสุขกับความทรงจำเก่าๆ ที่ไม่มีวันลืมจริงๆ MSN Messenger อาจจะหายไปแล้ว แต่ความทรงจำและประสบการณ์ที่ได้จากมันยังคงอยู่ในใจ ทำให้เรานึกถึงช่วงเวลาที่ยุ่งเหยิงแต่เต็มไปด้วยความสนุกและการเชื่อมต่อที่แท้จริง