นอนแผ่หลา

คำว่า “นอนแผ่หลา” ในภาษาพูดบ้านๆ คือท่านอนที่เหยียดแขนเหยียดขาออกไปเต็มๆ นอนแผ่ตัวเหมือนยึดพื้นที่ทั้งเตียง/ทั้งพื้น ส่วนใหญ่ใช้แซวแบบขำๆ ว่า “นอนแผ่หลาอยู่ได้” เพราะดูสบายเกินคนอื่น (หรือเกินเจ้าของบ้าน) ของเราคือเดินผ่านแล้วเห็นน้องนอนแผ่หลาอยู่กลางห้องแบบไม่แคร์โลก เลยเผลอพูดว่า “นึกว่าหลับซะอีก” เพราะตอนแรกนิ่งมาก เหมือนหลับสนิท แต่พอขยับนิดเดียว หูกระดิก ตาแอบลืมปุ๊บ… สรุปแค่งีบ/แกล้งหลับเฉยๆ ท่านอนแผ่หลามักบอกได้หลายอย่างนะ (โดยเฉพาะกับแมว): - รู้สึกปลอดภัย: ถ้าน้องยอมเหยียดพุง เหยียดแขนขา แปลว่าบ้าน/บริเวณนั้นทำให้เค้ารู้สึกไว้ใจ ไม่ต้องเกร็งตัว - อากาศร้อน: บางตัวนอนแผ่หลาเพื่อระบายความร้อน โดยเฉพาะพื้นกระเบื้องหรือที่ลมผ่าน - สบายจน “ครองพื้นที่”: เป็นพฤติกรรมขำๆ ที่แมวทำประจำ เหมือนประกาศว่าโซนนี้ของฉัน ถ้าอยากเช็กว่า “หลับจริง” หรือ “แค่ทำเนียน” ลองสังเกตแบบไม่รบกวนมาก: - ดูการหายใจ: หลับจริงจะหายใจช้าและสม่ำเสมอ หน้าและหนวดจะผ่อนคลาย - ดูหู/หาง: ถ้ามีเสียงนิดเดียวแล้วหูสะดุ้งหรือหางกระดิก แปลว่ายังรู้ตัวอยู่ - ลองเรียกชื่อเบาๆ: หลับลึกอาจไม่ตอบสนองทันที แต่ถ้าหันมามองเร็วมาก ส่วนใหญ่คือยังตื่น ข้อควรระวังเล็กๆ เวลาน้องนอนแผ่หลา: อย่าไปเขย่าตัวแรงๆ เพราะบางตัวตกใจแล้วงับ/ข่วนโดยไม่ตั้งใจ และถ้าน้องชอบนอนกลางทางเดิน แนะนำย้ายเบาะหรือวางผ้านุ่มๆ ไว้มุมโปรด จะได้ไม่เผลอเดินชน สำหรับบ้านเรา ตอนนี้เห็นนอนแผ่หลาทีไรคืออดถ่ายรูปไม่ได้จริงๆ ทั้งน่ารักทั้งฮา สมกับประโยค “นึกว่าหลับซะอีก” ทุกครั้ง