Hurt more than being forgotten. Is never being forgotten.
🥺 forgotten means that at least once we were meant to be in someone's heart, even after the passage of time, memories fade, but it still tells us that we once existed in his feelings.
But "never being" 😭 hurts more than that, because we never have space in our hearts, never even worth being forgotten, like we never existed for someone, so our sense of dedication, good hope, or presence becomes weightless, not seen in the first place.
That is the most painful - not to be forgotten, but to never be counted as "present" in the first place.
# Love, relationships # Relationship narrative
คำว่า “โคตรเจ็บ” สำหรับฉัน ไม่ได้มาในวันที่เขาหายไปนะ แต่มาในวันที่ฉันเริ่มย้อนคิดแล้วพบว่า…บางทีเขาไม่เคย “มีฉัน” อยู่ในใจตั้งแต่แรกด้วยซ้ำ การถูกลืม อย่างน้อยมันยังเป็นหลักฐานว่าเราเคยสำคัญ เคยอยู่ในความทรงจำของใครคนหนึ่ง ต่อให้วันหนึ่งเขาไม่พูดถึงเราแล้ว แต่มันเคยมีช่วงเวลาที่เขาเลือกเรา เคยมีภาพเราอยู่ในหัวใจเขา แต่การ “ไม่เคยถูกจำ” มันเป็นความว่างเปล่าที่หนักกว่า เหมือนเราพยายามยืนอยู่ตรงหน้า พยายามทำดี พยายามดูแลความรู้สึกเขา แต่กลับถูกมองทะลุเหมือนไม่มีตัวตน คล้ายภาพในหัว—ผู้หญิงที่กุมหน้าอกมองคนที่เดินจากไป ความเจ็บมันไม่ได้มาจากการจากลาอย่างเดียว แต่มาจากการตระหนักว่าเขาเดินจากไปได้ง่าย เพราะเขาไม่เคยผูกพันกับเราเท่าไรเลย ถ้าใครกำลังอยู่ในจุดนี้ ลองสังเกต “สัญญาณเล็กๆ” ที่ทำให้เราเจ็บแบบนี้นะ เช่น - เราเป็นฝ่ายทักก่อนตลอด แต่เขาไม่เคยถามไถ่ชีวิตเรา - เขาจำรายละเอียดของคนอื่นได้ แต่เรื่องของเรากลับผ่านหูผ่านตา - เวลาเราหายไป เขาไม่เคยตามหา ไม่เคยสงสัยว่าเราหายไปไหน - เราอยู่ในความสัมพันธ์ที่ต้อง “พิสูจน์ตัวเอง” ตลอด แต่ไม่เคยได้รับความชัดเจน สิ่งที่ช่วยฉันได้คือการยอมรับความจริงแบบตรงๆ ว่า “เขาอาจไม่ใช่คนที่เห็นคุณค่าของเรา” แล้วค่อยๆ ดึงพลังกลับมาให้ตัวเอง 1) หยุดพยายามอธิบายคุณค่าตัวเองกับคนที่ไม่ตั้งใจฟัง 2) ตั้งขอบเขต เช่น ลดการทัก ลดการคอย และดูว่าเขาเคยพยายามรักษาเราบ้างไหม 3) เขียนบันทึกสิ่งที่เราทำให้เขา แล้วถามตัวเองว่า ถ้าเป็นเพื่อนเรา เราจะให้เพื่อนอยู่ต่อไหม 4) เติมพื้นที่หัวใจด้วยคน/กิจกรรมที่ “เห็นเรา” จริงๆ สุดท้ายอยากบอกว่า ต่อให้เขาไม่เคยจำเราได้ ก็ไม่ได้แปลว่าเราไม่มีค่าเลย มันแค่แปลว่าเราไปฝากหัวใจไว้ผิดที่ และความโคตรเจ็บครั้งนี้ จะเป็นจุดเริ่มให้เราเลือกคนที่มองเห็นตัวตนเราจริงๆ ในครั้งต่อไป
