รีวิวความอร่อย

ถ้าให้เลือก “เผือกทอดกรอบ” ที่กินเพลินแบบหยุดยาก เราว่ามันมีเสน่ห์คนละทางระหว่าง “เผือกทอดแผ่น” กับ “เผือกทอดเส้น/เผือกเส้นทอด” เลยค่ะ รอบนี้ได้ลองแบบที่แพ็กมาในถุงพลาสติกใส เห็นชัดว่าแบ่งเป็น 2 แบบ—แผ่นกรอบรสหวาน และเส้นกรอบรสเค็ม เผือกทอดแผ่น (รสหวาน): จุดเด่นคือกัดแล้วกรอบแตกเป็นชั้น ๆ เนื้อสัมผัสจะค่อนข้างบาง เบา เคี้ยวแล้วได้กลิ่นเผือกชัดขึ้นหน่อย เพราะรสหวานมันไม่กลบกลิ่นมาก เหมาะกับคนชอบแนวของว่างหวานนิด ๆ กินกับชาร้อน/กาแฟดำคือเข้ากันดี แต่ข้อสังเกตคือถ้าหวานเคลือบมาเยอะ บางถุงอาจหวานนำจนเลี่ยนง่าย แนะนำลองหยิบชิมก่อนหรือเลือกแบบหวานพอดี ๆ จะกินเพลินกว่า เผือกทอดเส้น/เผือกทอดเส้น (รสเค็ม): อันนี้จะเคี้ยวมันกว่า เส้นมักจะหนากว่าแผ่นนิดนึง เลยให้ความกรอบแบบ “กรุบกรับ” ยาว ๆ เคี้ยวแล้วมันมือ เหมาะกับคนชอบรสเค็ม ๆ มัน ๆ หรืออยากได้ของแกล้มเบา ๆ ระหว่างทำงาน ถ้าใครชอบรสจัด แนะนำมองหาถุงที่เค็มพอดี ไม่เค็มโดด เพราะเค็มมากไปจะกลบกลิ่นเผือกจนเหลือแต่ความเค็ม ทริคเลือกซื้อเผือกทอดกรอบให้คุ้ม: - ดูสี: ควรเป็นสีเหลืองอ่อน/ทอง ไม่คล้ำเกินไป (คล้ำมากมักอมน้ำมันหรือทอดเกิน) - ดูเศษผงในถุง: ถ้าผงเยอะมากอาจแตกหักง่ายหรือชื้นแล้ว - ดมกลิ่น: กลิ่นควรหอมเผือกและน้ำมันไม่หืน (ถ้าหืนคือผ่านค่ะ) วิธีเก็บให้กรอบนาน: - เปิดถุงแล้วรีบใส่กล่องปิดสนิท หรือถุงซิปล็อกไล่อากาศ - ถ้าอยู่ในที่ชื้น วางซองกันชื้น (food grade) จะช่วยได้มาก - ถ้าเริ่มนิ่ม เอาเข้าเตาอบ/หม้อทอดลมร้อน 2–4 นาที (ไฟอ่อน) ความกรอบกลับมาได้ สรุปส่วนตัว: ถ้าวันไหนอยากของหวานเคี้ยวเพลิน เลือกเผือกทอดแผ่นรสหวาน แต่ถ้าอยากเคี้ยวมัน ๆ แบบหยิบเพลิน ๆ ระหว่างทำงาน เผือกทอดเส้นเค็มตอบโจทย์กว่า ใครทีมไหนลองบอกกันได้เลยว่า “แผ่น” หรือ “เส้น” ชนะใจ!