จบแล้วโว้ยยยย

ใบปริญญา ที่ไม่ใช่ แค่กระดาษใบเดียว

.

แต่มันคือ Marginal Product ของความพยายามหนึ่งพันกว่าวัน (ผลผลิตของความพยายาม)

.

ทุกสิ่งที่เราได้มาล้วนมีต้นทุนที่ต้องจ่าย (trade-off)

.

ปริญญาใบนี้ก็เช่นเดียวกัน มันเป็นผลจากการลงทุนของ เวลา หยาดเหงื่อ แรงกาย ความท้อแท้ การตื่นเช้า การอดหลับอดนอน ความกดดันในช่วงสอบ

.

กระดาษใบนี้มันเป็นหลักฐานชิ้นสำคัญที่ยืนยันว่าเราได้เรียนรู้และต่อสู้กับอะไรมาบ้าง

.

มันได้สอนอะไรให้กับเราหลายอย่าง ไม่ใช่แค่ศาสตร์ที่ในตำรา แต่มันเป็นทั้งเรื่องสังคม เราได้เจอผู้คนมากมายที่อยู่รอบๆ ตัว ที่มาให้เห็นในหลากหลายรูปแบบ

.

มันสอนให้รู้ว่า เราไม่มีทางที่จะเข้าใจคนอื่นได้จริงๆ ถึงแม้ว่าเราจะพยายามที่จะทำความเข้าใจแล้วก็ตาม ทั้งบริบทที่เขาเจอ ทั้งความรู้สึก หรือแม้กระทั่งความคิดเขาในตอนนั้น เราไม่สามารถที่จะรับรู้และเข้าใจเขาได้เลยจริงๆ

.

ชีวิตในมหาลัยผมมองว่ามันเป็นเหมือนห้องทดลองเล็กๆ ที่ให้เราได้ลองทำโน่นทำนี่ ก่อนที่เราจะออกไปเจอกับโลกแห่งความเป็นจริง เป็นทั้งการเรียนรู้ที่จะได้อยู่กับคนอื่น

.

ได้ลองทำงานเล็กๆ น้อยๆ ช่วยอาจารย์ ถึงผิดพลาดก็โดนบ่นหน่อย ถือเป็นความล้มเหลวที่ปลอดภัยในมหาลัย 555+

.

ได้ไปเที่ยวกับเพื่อนๆ ผ่อนคลายหลังจากการสอบ หรือทะเลาะกันระหว่างการเที่ยว นึกถึงแล้วก็ขำตัวเอง

.

ได้ไปฝึกงานเจอพี่ๆ สถานที่เรียนรู้ใหม่ๆ เจอเพื่อนใหม่ งานแรกที่กดดัน อยู่ที่ทำงานยันดึก จนหัวหน้าสั่งไก่ทอดมาปลอบ (จะร้องงง 555+) แต่มันก็เป็นช่วงเวลาที่ได้ลิ้มลองรสชาติชีวิตจริงๆ

.

ได้ลองไปทำกิจกรรมร่วมกับเพื่อนๆ คณะอื่นๆ เป็นการไปคนเดียวและเราก็เป็นผู้ชายเพียงคนเดียว แต่เสียดายที่ตอนนั้นความกล้าของผมยังไม่มากพอที่จะเข้าไปทำความรู้จักกับคนอื่นๆ แต่ทุกคนก็ใจดี คอยเข้าหาเราตลอด มันก็ไม่ได้แย่ไปซะทีเดียว สนุกไปอีกแบบ

.

ได้ลองไปค่ายอาสาทั้งกับเพื่อนในมหาลัย และพี่ๆ จากนอกมหาลัย เป็นระยะเวลา 1 ปี ก่อนเรียนจบ (ไปเกือบทุก 2 เดือน) การได้พบเจอได้พูดคุยกับผู้คนหลายแบบและได้รวมกันมาทำแบบนี้ มันทำให้รู้สึกว่าทำไม ระยะเวลาสั้นๆ ถึงทำให้คนเราสนิทกันได้เร็วขนาดนี้ เช้าที่ต้องนั่งรถเมล์กลับจากสถานีบางซื่อ หลังจากที่ค่ายจบ มันเป็นบรรยากาศที่เย็นสบายและเสียงผู้คนมากมายที่กำลังยืนรอรถไปทำงาน แต่ในใจกลับรู้สึกเหงาอย่างบอกไม่ถูก

.

นั่งพิมพ์ไปมันยิ่งทำให้คิดถึงช่วงเวลานั้นมาก มันยังอิ่มฟูในหัวใจ น้ำตาจะไหล แงงงงง

.

นี่มันก็เป็นแค่เพียงบางส่วนของช่วงๆ หนึ่งในมหาวิทยาลัย สิ่งที่ได้เรียนรู้ ผู้คนที่ได้พบเจอ ความสัมพันธ์กับผู้คนมากมาย มันคือกำไรที่แท้จริงของการลงทุน

.

คนที่บอกว่าใบปริญญาไม่สำคัญ จะบอกว่ามันก็จริงอยู่ แต่การเรียนในมหาลัยมันเป็นการเข้าไปเอากระบวนการเรียนรู้ มันสอนวิธีการเรียน การคิด การเปลี่ยนแปลงข้อมูลเป็นความรู้ แน่นอนว่าสิ่งนี้ไม่ต้องเรียนในมหาลัยก็ได้ แต่ใช่ว่าทุกคนจะมีวินัยที่จะสามารถเรียนรู้ด้วยตัวเองได้ ถ้ามีวินัยมากพอมหาลัยก็ไม่จำเป็น

.

เพราะฉนั้น ปริญญาจึงไม่ใช่แค่เพียงกระดาษแผ่นเดียว

.

หรืออยากให้รีวิวอะไรบอกได้นะครับบ

#รับปริญญา #เรียนราม #บทความดีๆที่อยากแชร์