月下客吟 เยว่ เซี่ย เค่อ อิ๋น ลำนำคนจรใต้เงาจันทร์
บทกวีนี้ได้แรงบันดาลใจจาก เพลงพิณผีผา" (琵琶行 - Pípa Xíng) ท่อนหนึ่งของไป๋จวีอี้ กวีสมัยถัง ที่มาฉายาว่ากวีสามัญชนผู้เรียบง่ายแต่จริงใจ 同是天涯沦落人,相逢何必曾相识。 (ทง ซื่อ เทียน หยา หลุน ลั่ว เหริน, เซียง เฝิง เหอ ปี่ เฉิง เซียง ซื่อ) ล้วนเป็นคนพลัดถิ่ นที่สุดขอบฟ้า, ได้พบพานไยต้องเคยรู้จักกันมาก่อน เ