’วันเวลาผ่านไปเร็วเนอะไม่ทันไรก็เย็นละ‘
ไม่รู้ว่าทุกคนเป็นไหม
แต่ทุกเช้า…ใจมันอยากจะนอนต่อ
คิดทุกวันเลยว่า “ถ้าได้นอนเพิ่มอีกนิด คงจะดี” 😴
พอลาพักร้อนจริง
สภาพเหมือน ส/อา. เลย
รู้สึกว่า 10 โมงเร็วมาก พอขอนอนอีกนิด
แปปเดียวก็เที่ยง สักพักบ่าย2
ทั้งที่ได้เวลานอนเพิ่ม
แต่กลับรู้สึก ’ไม่พอ‘
🧐 แต่พอลองนึกถึงช่วงเวลาทำงาน 8:30-17:00 น.
ก็สงสัยว่า… ‘ทำไมเราสามารถสร้างอะไรได้มากมาย
ภายใต้ช่วงเวลาเดียวกัน?’
ถ้าเลือกนอนต่อ แปปเดียวก็ 5 โมงแล้ว
เหมือนเวลาหายไปเฉยๆ เลย
💬 เรื่องนี้ทำให้ฉุกคิดว่า..
เราต้องใช้เวลาทำสิ่งที่มีประโยชน์มากขึ้น
ไม่ควรเสียเวลากับเรื่องที่ไร้ประโยชน์หรือไม่จำเป็น
แม้จะรู้สึกขี้เกียจแต่ขอให้ “ฮึบ” สักครั้ง
เพราะบางที ’ความไม่พอ’ ในบางเรื่อง
ก็กำลังขโมยเวลาที่สำคัญของเราไปโดยไม่รู้ตัว
จำไว้ดิ้ เราทำอะไรอยู่ตอนนี้แล้วคนอื่นทำอะไรอยู่ (บอกตัวเองนะ)
เวลาถือเป็นทรัพยากรที่มีค่าที่สุดในชีวิตของเรา เนื้อหาบทความได้พูดถึงความรู้สึกของการที่เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็วโดยเฉพาะช่วงเวลาที่เกิดความขี้เกียจหรืออยากนอนเพิ่ม จนทำให้เสียเวลาไปโดยไม่รู้ตัว สิ่งที่ผู้เขียนสะท้อนให้เห็นคือความสำคัญของการมีสติรู้ตัวในแต่ละช่วงเวลาที่ผ่านไป เพราะเวลาไม่สามารถย้อนกลับมาได้ จากการวิจัยทางด้านจิตวิทยา การตระหนักรู้ในปัจจุบัน (mindfulness) เป็นเทคนิคหนึ่งที่จะช่วยให้เราจัดการใช้เวลาได้ดีขึ้นและรู้สึกมีคุณค่าในแต่ละช่วงเวลา ไม่ว่าจะเป็นการวางแผนล่วงหน้าแบ่งเวลาทำงาน เวลาพักผ่อน และเวลาสำหรับตัวเองอย่างสมดุล นอกจากนี้ หลายคนพบว่าการตั้งเป้าหมายรายวันช่วยเพิ่มความมุ่งมั่นและลดโอกาสการหลงเวลาที่เปล่าประโยชน์ เช่น การกำหนดว่าต้องทำงานให้เสร็จในช่วงเช้า แล้วให้เวลาพักผ่อนในช่วงบ่าย การบริหารเวลาแบบนี้ช่วยลดความรู้สึกอยากนอนต่อหรือขี้เกียจออกไปได้ อีกประเด็นที่สำคัญคือการหลีกเลี่ยงสิ่งรบกวนที่ทำให้เสียเวลาโดยไม่รู้ตัว อย่างเช่น การเล่นโทรศัพท์มือถือหรือโซเชียลมีเดียแบบไม่มีจุดหมาย การตั้งขอบเขตเวลาสำหรับกิจกรรมเหล่านี้จะช่วยให้เรามีเวลาสำหรับเรื่องที่สำคัญจริงๆ มากขึ้น ท้ายที่สุดแล้ว ความไม่พอใจหรือความรู้สึกว่าทำไม่พอในบางเรื่อง อาจเป็นแรงขับที่กระตุ้นให้เราปรับเปลี่ยนและใช้เวลาให้มีประสิทธิภาพมากขึ้น หากเรารู้จักบริหารจัดการเวลาและวางแผนอย่างเหมาะสม เวลาที่ดูเหมือนจะผ่านไปอย่างรวดเร็ว ก็จะกลายเป็นช่วงเวลาที่ผลิตผลงานและสร้างความสุขให้กับชีวิตได้อย่างแท้จริง
