เรื่องราวของ #กระป้อมปีส และคำพูดติดปากอย่าง "ผมสั่ง97,นะพี่" นั้นสะท้อนให้เห็นถึงความสนุกสนานและความมีชีวิตชีวาของการสื่อสารออนไลน์ในสังคมเมืองเหนือ ซึ่งการใช้คำพูดง่ายๆ เหล่านี้ในโพสต์ก็เหมือนกับการชวนให้ผู้อ่านรู้สึกใกล้ชิดและเข้าใจบริบทของคำพูดนั้นๆ มากขึ้น จากประสบการณ์ส่วนตัว ผมเคยเจอการสื่อสารลักษณะนี้ในการพูดคุยกับเพื่อนๆ ที่มาจากภาคเหนือ การใส่ภาษาและวลีท้องถิ่นลงไปในบทสนทนา ไม่เพียงแต่ทำให้บทสนทนนั้นมีความสนุกสนานมากขึ้น แต่ยังช่วยสร้างความสัมพันธ์และความรู้สึกของความเป็นเจ้าถิ่นแก่ผู้ฟังที่อยู่ในพื้นที่เดียวกัน สำหรับผู้ที่ไม่คุ้นเคยกับคำว่า "ผมสั่ง97,นะพี่" อาจจะหมายถึงการสั่งของหรือบริการบางอย่างในราคาหรือจำนวนที่เจาะจง ซึ่งสะท้อนถึงวิธีการสื่อสารที่เรียบง่ายแต่มีสีสันในชีวิตประจำวันของคนในชุมชนเมืองเหนือ นอกจากนี้การใช้แฮชแท็กอย่าง #อะไรว่ะเนี่ย และ #ฅนเมืองเหน่อ ยังช่วยเชื่อมโยงผู้คนในกลุ่มเป้าหมายเดียวกัน เพิ่มการมีส่วนร่วมและความรู้สึกของความเป็นชุมชนบนโลกออนไลน์ ดังนั้น การที่บทความนี้มีแฮชแท็กและคำพูดเหล่านี้ จึงถือเป็นตัวอย่างของวัฒนธรรมออนไลน์ที่นำเสนอคุณค่าและความสนุกสนานแบบท้องถิ่นอย่างแท้จริง และช่วยเพิ่มความน่าสนใจให้กับผู้ที่ติดตามและสนใจในความหลากหลายของภาษาถิ่นและวัฒนธรรมของคนไทยในยุคดิจิทัล