ไปเวิคที่อเมริกาช่วงโควิด EP.1

🇺🇸 แชร์ประสบการณ์ไป Work and Travel ฉบับไปคนเดียว ภาษาไม่ดี และที่พีคคือไปในช่วงโควิด ขอแบ่งเป็นหลายตอนนะครับ เพราะเล่าตั้งแต่เตรียมตัวไปจนสิ้นสุดโครงการเลย หวังว่าจะสนุกและเป็นประโยชน์นะ อาจจะยาวหน่อยอิอิ

ต้องบอกก่อนเลยว่าผมไม่ได้บอกใครเลยนอกจากครอบครัว เพราะส่วนตัวคิดว่าถ้ายังทำไม่ได้ ก็ไม่อยากพูดไปก่อนสักเท่าไหร่ และผมตัดสินใจค่อนข้างช้า ช้าแบบที่ว่าเพื่อนเขาเริ่มเดินทางกันแล้วครับ พอตัดสินใจได้ ผมก็เริ่มติดต่อเอเจนซี่ก่อนเลยเพราะคิดว่าถ้าทำคนเดียว น่าจะเตรียมตัวไม่ทันแน่ พี่เอเจนซี่ก็ช่วยเตรียมทั้งเอกสารและให้คำแนะนำต่างๆ ผมต้องรีบทำทุกอย่าง และต้องพร้อมบินภายใน 2 อาทิตย์ครับ ทั้งตรวจร่างกาย ตรวจโควิด(แบบไปต่างประเทศ) และเตรียมสัมภาษณ์วีซ่า..

ช่วงเตรียมตัวสัมวีซ่าผมอ่านรีวิวทุกวัน ดูคลิปรีวิวแทบทุกคลิป(ที่จะหาได้) ทุกคนพูดเป็นเสียงเดียกวันหมด..ไอแฮฟวอเตอ..ไม่ใช่ละ ว่าการสัมวีซ่า ‘เมกา’ นั้นไม่ได้ง่าย ถ้าพลาดและทางกงสุลยื่นพาสปอร์ตกลับมาก็คือตุ๊บ ทางเอเจนซี่ก็ช่วยผมซ้อมสัมเพราะก่อนหน้านี้มีการวัดระดับภาษากับทางเอเจนซี่อยู่ก่อนแล้วด้วย

พอถึงวันจริงก็ตื่นเต้นมากๆ ครับ ผมกลัวเขาถามมาแล้วผมเอ๋อมากๆ แต่ก็ถึงเวลาแล้วครับ ลุย!!!

“Where are you study and which major?”

“What is your plan after you comeback to Thailand?”

ใช่ครับ..นั่นคือทั้งหมดที่กงสุลถาม ซึ่งผมก็ซ้อมมาประมาณนี้เลย พอถามเสร็จก็

“Congratulation, your visa is approved” //พร้อมกับเก็บพาสปอร์ตเพื่อไปปริ้นท์หน้าวีซ่าให้

“ผมผ่านแล้ว!!! พร้อมบินแล้ว”

มาถึงช่วงของการจองตั๋วครับ..ช่วงนั้นยังมีการล็อคดาวน์แบบเข้มข้นเลยแหละ ไฟล์ทเลยมีให้เลือกน้อยมาก แต่ก็ได้มาซึ่งตั๋วเครื่องบินไปกลับเมกาในราคาไม่ถึง 25,xxx บาทไทย!!! และอย่างที่บอกไปครับว่าต้องรีบตามคนที่เขาไปก่อนให้ทัน ผมมีเวลาแค่ 3 วันในการจัดกระเป๋า เตรียมของ และทำใจ เพราะต้องไปเผชิญโลกกว้างคนเดียว ในต่างแดนครั้งแรก..

- เสื้อผ้าสำหรับ 5 วัน (ค่อยซักแล้ววนใส่เอา)

- ชุดนอน/ชุดลำลอง (ใส่ด้วยกันได้)

- ของใช้ส่วนตัว (แปรงสีฟัน/ยาสีฟัน/แชมพู/สบู่/ที่โกนหนวด)

- สายชาร์จ และAdapter

- ของฝากเพื่อนต่างชาติ (ถ้ามีเพื่อนคบอ่ะนะ)

- มาม่า ผงปรุงอาหารต่างๆ (อันนี้ไปดูรีวิวมา)

ผมยัดทุกอย่างไปในกระเป๋าเป้ใบกลางและกระเป๋าล้อลากใบเล็กสุด..ผมก็เอาแค่ 2 ใบนี้ไปแหละ

และแล้วก็ถึงวันเดินทาง ซึ่งผมต้อง Transit เครื่องทั้งหมด 4 รอบใช้เวลาเดินทางทั้งหมดร่วม 1 วัน เป็นการเดินทางที่ยาวนานที่สุดในชีวิตแล้ว แต่ส่วนใหญ่เวลาเปลี่ยนเครื่องจอยู่ที่ 3-4 ชั่วโมงเท่านั้นเอง บวกกับว่าเป็นช่วงโควิดด้วย เขาก็เลยให้อยู่แต่ในสนามบิน ผมก็นั่งๆ นอนๆ อยู่อย่างนั้น

จนในที่สุด..ผมถึงเมกาแล้วครับ แต่ก็ยังไม่ใช่ปลายทางซะทีเดียว เพราะต้องต่อเครื่องในประเทศซึ่งเป็นการ Transit รอบสุดท้ายก่อนถึงที่หมายนั่นก็คือรัฐ Utah นั่นเอง ซึ่งมีเวลาว่างระหว่างรอต่อเครื่องก็เลยตัดสินใจลงโซเชียลพอกรุบกริบ(ตามภาพ) เพื่อนๆ กระหน่ำทักมาเยอะมากๆ เพราะอย่างที่บอกตอนต้นโพสต์ว่าไม่ได้บอกใครเลย บวกกับตัดสินใจกระทันหันมากด้วย

ซีรี่ส์นี้อาจจะยาวแต่ก็ฝากติดตามต่อด้วยนะฮะ 🙏🏼✨

#workandtravelusa #ไปทำงานต่างประเทศ #รีวิวworkandtravel #แชร์ประสบการณ์ #เล่าเรื่องในอดีต