Process Day | เมื่อเกม กลายเป็นอีกหนึ่งวิธีในการรักษาประวัติศาสตร์ ลองจินตนาการดูครับ... ถ้าวันหนึ่ง เราไม่ได้เป็นเพียงคนอ่านประวัติศาสตร์ แต่ได้เข้าไปอยู่ในเหตุการณ์นั้นจริง ๆ ได้ร่วมตัดสินใจ ได้ลุ้น ได้หวาดระแวง และได้สัมผัสความรู้สึกของผู้คนในช่วงเวลาที่บ้านเมืองกำลังเผชิญชะตากรรม หากเป็

เมื่อ "เกม" ทำให้เราคุยกันเรื่องประวัติศาสตร์นานกว่า 4 ชั่วโมง ผมชอบช่วงเวลาแบบนี้ครับ ตั้งใจจะแวะมานิดเดียว... สุดท้ายกลับนั่งคุยกันยาวเกือบ 4 ชั่วโมง วันนั้นมีทั้งนักศึกษาและอาจารย์แวะมาที่ Kenny's House เราเริ่มต้นจากการพูดถึงเมืองพิชัย ก่อนจะหยิบเกม "พิชัยเมืองลับ"

Memory Day | Today Trace ร่องรอยของศิลปิน...ไม่ได้เริ่มต้นที่แกลเลอรี่ ย้อนกลับไปดูภาพเก่า ๆ ผมเห็นเด็กคนหนึ่งที่เคยเอาถ่านและดินสอไปขีดเขียนบนฝาบ้าน ตอน ป.3 ครูสอนวิธีร่างภาพการ์ตูน วันนั้นผมรู้แค่ว่า... "การวาดรูปมีความสุข" หลังจากนั้นผมฝึกวาดการ์ตูน คัดลอกภาพจากหนังสือ และเชื่

หลายคนถามผมว่า... "ทำไมไม่ย้ายไปอยู่กรุงเทพฯ" "ทำไมถึงไม่ไปแสดงงานที่เกาหลีอีก?" "ศิลปินอยู่เมืองเล็กจะเติบโตได้หรือ?" ผมเคยคิดเรื่องนี้เหมือนกัน แต่เมื่อเวลาผ่านไป ผมกลับค้นพบว่า สิ่งที่ผมกำลังตามหา ไม่ใช่เมืองที่ใหญ่กว่า แต่มันคือ "พื้นที่" ที่ทำให้ผมสร้างง

☕️ 333 Coffee Paint : เมื่อกาแฟถ้วยหนึ่งกลายเป็นภาพชีวิต โดย Kenny Keng (วิทยา ศรีม่วง) 🌱 จุดเริ่มต้นที่กลิ่นกาแฟ บางคนเริ่มวันใหม่ด้วยกาแฟถ้วยโปรด แต่สำหรับผม... ผมเริ่ม "การเดินทางครั้งสำคัญ" ด้วยกาแฟหนึ่งถ้วยและพู่กัน วันที่ 27 มกราคม 2015 ผมหยิบกาแฟมาจุ่มแทนสีน้ำ แล้ววาดภา

🎨 “ศิลปะกับชีวิต” บางคนใช้ชีวิตเพื่อให้ได้มาซึ่งศิลปะ บางคนใช้ศิลปะเพื่อเข้าใจชีวิต ระหว่างเส้นพู่กันหนึ่งเส้น กับเสียงลมหายใจที่ไม่เคยเหมือนเดิม เราต่างพยายาม “จับความจริงบางอย่าง” ที่ไม่มีชื่อเรียกได้ครบถ้วน ศิลปะไม่ใช่สิ่งที่ต้องอธิบาย แต่คือสิ่งที่ เรารู้สึกถึง ก่อนจะรู้ว่าคืออะไ

🌳✨ นายต้นไม้ หลังจากเฝ้าฟูมฟักเรื่องราวมานาน ตอนนี้ผมกำลังสร้างสรรค์อาร์ตบุ๊คเล่มใหม่ชื่อว่า “นายต้นไม้” เรื่องราวของต้นไม้ที่เติบโตอย่างเงียบงัน ให้ร่มเงา และเป็นที่พึ่งพิงของทุกชีวิต พร้อมเด็กหญิงตัวเล็กผู้ประคับประคองเขาด้วยเสียงของหัวใจเธอเอง “นายต้นไม้” คือ “คุณต้นไม้” จาก F13 – เด็กชา

🎨 ศิลปะดูแลหัวใจ ที่ Kenny’s House – Phichai รอบนี้...เขามาพักตั้งแต่ก่อนน้ำท่วมจนน้ำลด ทุกครั้งที่มา เขาจะใช้ “ศิลปะ” ดูแลหัวใจของตัวเอง วาดลายเส้น ปล่อยความคิด และค่อย ๆ คลี่ความรู้สึกออกมาทีละเส้น ทีละสี เขาบอกว่า... “ศิลปะช่วยผมได้มาก ที่นี่สงบ แม้จะมาช่วงคับขัน ก็ยังรู้สึกปลอดภัย”

สวัสดีครับ ผมชื่อ วิทยา (Kenny Witthaya Srimuang) เป็นศิลปินที่ชอบบันทึกความรู้สึกผ่านภาพและหนังสือ ที่นี่ผมอยากแชร์งานศิลปะ เรื่องราว และแรงบันดาลใจเล็ก ๆ ให้กับทุกคน หากคุณชอบศิลปะ หนังสือ หรือเรื่องราวที่ทำให้ใจหยุดพัก ยินดีมากครับที่ได้พบกันครับ 🌿 Kenny's house Phichai