ในช่วงปี 2568 แรงงานกัมพูชาเผชิญกับสถานการณ์ที่ท้าทายอย่างยิ่ง เนื่องจากบ้านเกิดของพวกเขาไม่มีงานรองรับ และรัฐบาลกัมพูชายังไม่สามารถช่วยเหลือทางเศรษฐกิจได้อย่างเพียงพอ ซึ่งส่งผลให้แรงงานจำนวนมากเลือกเดินทางลักลอบเข้าเมืองมายังประเทศไทยเพื่อหางานทำ โดยเฉพาะในจังหวัดสระแก้วที่มีชายแดนติดกับกัมพูชา พวกเขาต้องจ่ายเงินจำนวนมากถึง 6,500 บาท เพื่อผ่านขั้นตอนต่าง ๆ และใช้ชีวิตอย่างลำบากในต่างแดน โดยไม่มีสถานะทางกฎหมายที่ชัดเจน ทำให้สิทธิ์และสวัสดิการที่ควรได้รับถูกจำกัด อีกทั้งยังมีความเสี่ยงจากการถูกจับกุมและผลกระทบจากกฎหมายแรงงานต่างด้าว ปัจจัยหลักที่ผลักดันให้แรงงานกัมพูชาตัดสินใจเดินทางอย่างเสี่ยงภัย คือการขาดงานในบ้านเกิดที่เกิดจากพิษเศรษฐกิจ ซึ่งทำให้ครอบครัวต้องเผชิญปัญหาความยากจนและขาดรายได้เพียงพอ การไม่มีการสนับสนุนจากรัฐในเรื่องการจ้างงานและความช่วยเหลือด้านสวัสดิการยิ่งทำให้สถานการณ์แย่ลง นอกจากนี้ การลักลอบเข้าเมืองยังสะท้อนถึงความต้องการแรงงานในภาคธุรกิจต่าง ๆ ของไทยที่ยังคงมีความต้องการแรงงานราคาถูกมาก โดยเฉพาะในพื้นที่สระแก้วและจังหวัดที่อยู่ติดกับชายแดน การจัดการอย่างเป็นระบบและการสร้างนโยบายบูรณาการระหว่างประเทศจึงเป็นสิ่งจำเป็น เพื่อช่วยให้แรงงานต่างด้าวมีสภาพความเป็นอยู่ที่ดีขึ้น และลดปัญหาการลักลอบเข้าเมืองอย่างผิดกฎหมาย ในภาพรวมนี้ แรงงานกัมพูชายังคงเผชิญอุปสรรคหลายด้าน ทั้งจากสภาพเศรษฐกิจในบ้านเกิด การขาดความช่วยเหลือจากรัฐ และความเสี่ยงในการเดินทางเข้าสู่ประเทศไทยอย่างไม่ถูกกฎหมาย ซึ่งจำเป็นต้องได้รับความสนใจและแก้ไขจากทั้งสองประเทศอย่างเร่งด่วนเพื่อสร้างความยั่งยืนให้กับแรงงานต่างด้าวและเศรษฐกิจภูมิภาค