แน่ใจแล้วหรือว่านี่คือความสุขของชีวิต

แน่ใจแล้วหรือว่านี่คือความสุขของชีวิต

คืนหนึ่งหลังเลิกงานตอนสี่ทุ่ม รถติดอยู่บนทางด่วนบางนา-ตราด แอร์ในรถเย็นจนปลายนิ้วชา มือถือเด้งว่าโบนัสเข้าแล้ว เรากดดูยอดเงิน ยิ้มออกมานิดหนึ่งแล้วก็เงียบ คำถามหนึ่งลอยขึ้นมาโดยไม่มีใครเชิญ แน่ใจแล้วหรือว่านี่คือความสุขของชีวิต ไม่ใช่คำถามจากหนังสือปรัชญาเล่มหนา แต่เป็นเสียงเบาๆ ที่ดังขึ้นหลังจากเราซื้อของที่อยากได้มานาน หลังจากอัพรูปทริปทะเลที่ทุกคนกดหัวใจให้ หลังจากได้เลื่อนตำแหน่งที่รอมาสามปี

เราโตมากับสูตรสำเร็จรูปของความสุขที่สังคมแพ็คใส่กล่องสวยๆ ไว้ให้ เรียนดี ได้งานมั่นคง ซื้อคอนโดผ่อนสามสิบปี แต่งงานก่อนสามสิบ มีลูกสักคนสองคน เที่ยวปีละสองครั้ง แล้วโพสต์ให้ดูดี ทุกขั้นมีเช็คลิสต์ ทุกเช็คลิสต์มีคนปรบมือให้ เราเลยวิ่งตามโดยไม่เคยหยุดถามว่าใครเป็นคนเขียนลิสต์นั้น

ลองดูวันธรรมดาวันหนึ่ง ตื่นมาด้วยเสียงนาฬิกาปลุกที่เราเกลียด ชงกาแฟแบบรีบๆ ตอบไลน์งานตั้งแต่ยังไม่แปรงฟัน นั่งประชุมที่พูดเรื่องเดิมๆ กลับถึงห้อง เปิดแอปสั่งอาหารเพราะเหนื่อยเกินจะทำ แล้วไถฟีดดูชีวิตคนอื่นจนหลับ เราเรียกมันว่าใช้ชีวิต แต่ลึกๆ มันเหมือนเรากำลังเช่าชีวิตคนอื่นมาใส่

เงินทำให้หลายอย่างง่ายขึ้น อันนี้จริง เงินซื้อที่นอนดีๆ ได้ ซื้อเวลาไม่ต้องต่อรถเมล์ ซื้อความอุ่นใจตอนพ่อแม่ป่วย แต่เงินก็มีนิสัยแปลก มันไม่เคยบอกว่าพอเมื่อไหร่ ตอนเงินเดือนสองหมื่นเราคิดว่าห้าหมื่นจะมีความสุข พอถึงห้าหมื่นเราก็มองแสนสอง แล้วพอถึงแสนสองเราก็เริ่มเทียบกับเพื่อนที่ได้หุ้น เราวิ่งบนลู่วิ่งที่เพิ่มความเร็วเอง ไม่มีเส้นชัย มีแต่เหงื่อ

ความรักก็โดนแพ็คเหมือนกัน เราถูกสอนว่าความสุขคือการมีใครสักคนอยู่ข้างๆ ตลอดเวลา เราเลยเอาความเหงาของเราไปฝากไว้ในมือคนอื่น พอเขาตอบช้าเราก็กระวนกระวาย พอเขาไม่เหมือนในจินตนาการเราก็ผิดหวัง เราลืมถามตัวเองว่าเราอยู่กับตัวเองได้ดีพอหรือยัง ก่อนจะชวนใครมาอยู่ด้วย ความสัมพันธ์ที่ดีไม่ได้ทำให้เราสมบูรณ์ มันแค่ทำให้เราเห็นตัวเองชัดขึ้น

แล้วก็มีโซเชียลมีเดีย โรงละครที่ทุกคนเล่นบทมีความสุขเก่งที่สุด เราตัดต่อสิบรูปเพื่อเลือกรูปเดียว เราเขียนแคปชันว่าชีวิตดี๊ดีทั้งที่เมื่อเช้าเพิ่งร้องไห้ในห้องน้ำออฟฟิศ เราเสพความสุขของคนอื่นเป็นช็อตสั้นๆ แล้วเอามาเทียบกับเบื้องหลังยาวๆ ของเราเองโดยไม่รู้ตัว ความเปรียบเทียบนี้ไม่เคยแฟร์ แต่มันเร็วและเสพติด

ถ้าลองปิดเสียงทั้งหมดสักพัก เราจะเจอความสุขอีกแบบหนึ่งที่ไม่มีเสียงปรบมือ มันไม่ดัง มันไม่ถ่ายรูปขึ้น มันคือตอนที่เราล้างจานแล้วน้ำอุ่นไหลผ่านมือ ตอนที่เดินผ่านตลาดเช้าแล้วได้กลิ่นปาท่องโก๋ ตอนที่นั่งรถเมล์แล้วลมตีหน้าโดยไม่มีจุดหมาย ตอนที่คุยกับแม่แล้วหัวเราะเรื่องเดิมที่เล่ามาสิบรอบ ความสุขแบบนี้ไม่ต้องพิสูจน์ให้ใครเห็น มันอยู่ตรงนั้นอยู่แล้ว แค่เราไม่เคยมอง

คำถามว่าแน่ใจแล้วหรือ จึงไม่ใช่คำถามให้เราทิ้งทุกอย่างแล้วไปบวชที่เชียงดาวพรุ่งนี้ มันเป็นคำถามชวนให้เราหยุดเช็คของในตะกร้าคนอื่น แล้วกลับมาเช็คของในใจตัวเอง ลองถามแบบตรงๆ สามข้อตอนอาบน้ำก็ได้

1.สิ่งที่เราทำอยู่ทุกวัน ถ้าไม่มีใครเห็นเลย เรายังอยากทำไหม

2.ถ้าเอาเงิน คำชม และยอดไลก์ออกไปทั้งหมด อะไรยังเหลือให้เราภูมิใจ

3.ตอนไหนในสัปดาห์ที่ผ่านมา ที่เรารู้สึกว่าตัวเองหายใจเต็มปอดจริงๆ ไม่ใช่แค่รอดไปวันๆ

ถ้าคำตอบมันเบลอๆ ไม่เป็นไร ความสุขไม่ใช่หลอดไฟที่เปิดแล้วสว่างพรึ่บ มันเหมือนไฟหรี่ที่เราต้องค่อยๆ หมุนหา บางคนเจอที่งานที่ได้แก้ปัญหาให้คนแปลกหน้า บางคนเจอที่การปลูกต้นไม้บนระเบียงคอนโดสิบต้นแล้วรอดสองต้น บางคนเจอที่การได้อยู่คนเดียวโดยไม่รู้สึกผิด บางคนเจอที่การกลับบ้านต่างจังหวัดแล้วช่วยพ่อซ่อมก๊อกน้ำ

ลองทำการทดลองเล็กๆ เจ็ดวัน ไม่ต้องโพสต์ ไม่ต้องประกาศ หนึ่งวันไม่ซื้อของออนไลน์ หนึ่งวันไม่บ่นเรื่องงาน หนึ่งวันเดินกลับบ้านแทนการเรียกรถ หนึ่งวันโทรหาเพื่อนเก่าโดยไม่มีธุระ หนึ่งวันทำอาหารกินเองแม้จะไหม้ หนึ่งวันปิดแจ้งเตือนหลังสองทุ่ม หนึ่งวันเขียนว่าวันนี้ขอบคุณอะไรสามอย่าง ไม่ใช่เพื่อเป็นคนดีขึ้น แต่เพื่อดูว่าชีวิตแบบไม่มีเสียงเชียร์จากข้างนอก รสชาติมันเป็นยังไง

สุดท้ายแล้ว ความสุขของชีวิตอาจไม่ใช่ของชิ้นเดียวที่เจอแล้วจบ มันเป็นชุดคำถามที่เราต้องถามซ้ำทุกปี ทุกครั้งที่เราเปลี่ยนงาน เปลี่ยนเมือง เปลี่ยนความสัมพันธ์ คำตอบเก่าอาจใช้ไม่ได้อีก และนั่นไม่ใช่ความล้มเหลว นั่นคือการเติบโต

แน่ใจแล้วหรือว่านี่คือความสุขของชีวิต คำตอบที่ซื่อสัตย์ที่สุดอาจเป็น ยังไม่แน่ใจทั้งหมด และกำลังลองดูอยู่ ความไม่แน่ใจนี้แหละที่ทำให้เรายังฟังตัวเองอยู่ ยังกล้าเปลี่ยน ยังกล้าวางของที่ไม่ใช่ลง

คืนนี้ถ้ารถยังติดอยู่บนทางด่วน ลองลดเสียงเพลงลงนิดหนึ่ง วางมือถือไว้ที่เบาะข้างๆ แล้วถามตัวเองอีกครั้งด้วยเสียงธรรมดา ไม่ต้องเร่งหาคำตอบ แค่ฟังให้ชัด ว่าความสุขที่เรากำลังวิ่งตามอยู่ มันเป็นของเราจริงๆ หรือเป็นของที่คนอื่นบอกว่าดี

เพราะชีวิตไม่ได้ต้องการให้เรามีความสุขตลอดเวลา ชีวิตต้องการให้เรารู้ว่าอะไรทำให้เรามีชีวิตอยู่จริงๆ ต่างหาก

#ความสุขของชีวิต #เข้าใจชีวิต

#ติดเทรนด์ #ข้อคิดกำลังใจ

#เรื่องดีๆมีทุกวัน