เคยสงสัยไหมครับว่าทำไมบางครั้งเราใช้ "ตา" สองข้างเดียวกันมองโลกเดียวกันกับคนอื่น แต่กลับรู้สึกว่าการถูกมองของเรากลายเป็นเรื่องที่ต่างกันสุดขั้ว? ผมเองก็เคยมีประสบการณ์แบบนี้เหมือนกัน โดยเฉพาะเมื่อต้องเผชิญกับเหตุการณ์ที่ทำให้รู้สึกว่าเสียงจากคนอื่นมีอิทธิพลต่อภาพลักษณ์ของเรามากกว่าความจริง สำหรับผม การที่ "ถูกมองผ่านหูคนอื่น" ไม่ได้หมายความว่าคุณจะผิดเสมอไป แต่มันเป็นเรื่องของมุมมองและการตีความที่ต่างกัน ตัวอย่างเช่น การวิจารณ์หรือคำพูดที่ได้ยินอาจถูกตีความในทางลบเกินความเป็นจริง หรือถูกผ่านความเข้าใจผิดบางอย่างไป การตระหนักถึงจุดนี้ช่วยให้เราไม่ยึดติดกับความคิดเห็นของผู้อื่นมากเกินไป และพยายามมองตัวเองจากมุมของเราจริงๆ การแบ่งปันเรื่องราวความรู้สึกใน #สตอรี่ความรู้สึก เหมือนจะช่วยให้เราได้ปลดปล่อยและประเมินตัวเองใหม่อีกครั้ง หลีกเลี่ยงการเอาใจใส่เกินไปกับภาพลักษณ์ที่คนอื่นมองเห็น และพบกับความสงบใจที่แท้จริง เราทุกคนมีสิทธิ์ที่จะกำหนดเส้นทางแสงสว่างในชีวิตของตัวเอง ไม่ว่ามุมมองจาก "ตา" ของใครจะเป็นเช่นไรก็ตาม สุดท้ายนี้ ผมอยากให้ทุกคนลองสังเกตตัวเองว่าในวันที่รู้สึกโดดเดี่ยวหรือถูกเข้าใจผิด เราสามารถใช้ประสบการณ์เหล่านั้นเป็นบทเรียนเรียนรู้ที่จะรักและยอมรับตัวเองมากขึ้น บางทีคำตอบของการอยู่รอดในโลกใบนี้อาจเริ่มต้นจากการให้ความสำคัญกับตัวเราเองก่อนเสมอ