ร่มจะมีไม่มีไม่เคยสน เวลาเดินบนถนนให้ใช้ขาตัวเอง

เกือบ 20 ปี กอดนี้อบอุ่นเวลาเราเจอลมพายุ คนนี้คือคนที่ยืนอยู่กับเราทุกๆสถานการณ์ เคียงข้างเราตลอดมา

ตั้งใจไว้ว่า สักวันจะได้เดินไปตามทางที่ตั้งใจปรารถนามุ่งหวังไว้ เส้นทางนี้ตั้งใจไว้ว่าต้องเดินไปให้ได้ ตอนนี้ลูกคนนี้ยังทำหน้าที่ไม่เสร็จ เอาไว้เมื่อพร้อม ลูกบุญถึงในเส้นทางนี้ บุญที่ลูกสะสมได้ส่งให้ลูกได้เดินเส้นทางนี้เร็วๆด้วยเถิด

ทุกข์ก็เหมือนลมพัดมา เย็นได้สักพักก็ร้อน ร้อนไก้สักพักก็เย็น

ความเพียร หมั่นภาวนา ขอให้มีปัญญาญาณเห็นแจ้งในสัจธรรม

ความสุขที่คิดว่าอยู่ไกล จริงๆแล้วอยู่แค่เอื้อม

ไม่มีความบังเอิญ มีแต่กรรมเก่า

ชีวิตมันสั้น อย่าไปมัวยุ่งกับอะไรที่ทำให้เราเสียเวลา ทำวันนี้ให้ดีที่สุด

บุญหนุนนำ ให้พบแสงสว่าง นำทางให้เกิดปัญญา

ความรักที่ดี ยิ่งกว่าถูกหวยรางวัลที่หนึ่ง

ทุกอย่างล้วนเป็นอนิจจัง

#ไดอารี่มนุษย์แม่