การปู่จาของวัด มันคือศิลปะ 😂
การปู่จาของวัดหรือการทำคั่วโฮะถือเป็นหนึ่งในศิลปะการจัดการอาหารที่น่าสนใจมากในวัฒนธรรมอาหารเหนือ ซึ่งเป็นเรื่องที่ผมเองได้มีโอกาสสัมผัสและเรียนรู้จากประสบการณ์จริง เมนูนี้ไม่เพียงแค่เป็นการนำของเหลือทิ้งหรือตัดแต่งมาปรุงใหม่เท่านั้น แต่ยังเป็นการสานต่อวัฒนธรรมและความเคารพในวิถีชีวิตของชาวล้านนาอีกด้วย ขั้นตอนการทำคั่วโฮะนั้นง่ายและรวดเร็วมาก ผมได้เห็นการทำอย่างแท้จริงที่ใช้เวลาภายในหนึ่งนาที โดยจะเริ่มจากการนำเศษอาหารที่เหลือจากการทำอาหารปกติ เช่น แกงต้มเส้นที่เป็นเมนูยอดนิยมในอาหารเหนือ มาทำการหั่นเส้นเป็นขนาดเล็กประมาณนิ้วก้อย แล้วจึงนำไปทำการผัดหรือคั่วจนได้กลิ่นหอม รสชาติกลมกล่อม ซึ่งสามารถถวายให้พระในวัดได้ตามประเพณีหลังวันศีล สิ่งที่ทำให้ผมประทับใจก็คือ การมองว่าเศษอาหารเหล่านี้ไม่ได้ถูกทิ้งไปโดยเปล่าประโยชน์ แต่นำมาปรับปรุงสร้างสรรค์เป็นเมนูใหม่ที่ช่วยลดของเสียและยังคงรักษาความเป็นอาหารเหนือไว้อย่างเต็มเปี่ยม แม้จะเป็นการปู่จาให้ศีลธรรมและความเคารพในอาหารที่กิน ก็นับเป็นศิลปะที่งดงามซ่อนอยู่ในความเรียบง่าย สำหรับใครที่สนใจการทำคั่วโฮะ แนะนำให้ลองเริ่มจากการรวบรวมเศษอาหารตามสูตรง่ายๆ เช่น เส้นแกงต้ม และปรุงรสด้วยเครื่องเทศที่คุ้นเคย จะได้ลิ้มรสอาหารเหนือแท้ๆ พร้อมรับรู้ถึงความหมายลึกซึ้งของการถวายอาหารและการแบ่งปันที่มีในประเพณีนี้












