วาด ๆ ไปเหอะ เดี๋ยวเก่งเอง
มีศิลปินแอปสแตร็ค (abstract) คนหนึ่งเคยพูดติดตลกกับผมว่า
“อยากสาดสีอะไรก็สาดไปเลย ตามอารมณ์“
ฟังแล้วก็ขำ ๆ ครับ มันดูง่ายเกินไปใช่มั้ยล่ะ
แต่เอาจริง ๆ เราหลายคนกลับไม่กล้าสาดเลยสักหยด เพราะในใจมันมีความคาดหวังอยู่เต็มไปหมด
“อยากให้ภาพออกมาดูดี”
“อยากให้เหมือนในการ์ตูน”
“อยากให้วาดแล้วคนชม”
แต่รู้มั้ยครับว่า สิ่งที่คิด กับสิ่งที่เห็น มันไม่ จำเป็นต้องตรงกันเป๊ะ
และนั่นแหละ คือจุดเริ่มต้นที่ดีที่สุดของการวาด
ถ้าคุณรู้สึกว่า “ยังไม่มีพื้นฐาน”
แต่อยากเริ่มวาดการ์ตูน ลองแบบนี้ดูครับ
1. ตั้งเป้าหมายก่อนเลย
อยากวาดเพราะอะไร เพื่อความสนุก อยากมีคาแรกเตอร์ของตัวเอง หรืออยากเป็นนักวาดมืออาชีพ
เป้าหมายจะช่วยพาเราไปต่อถูกทาง
2. ฝึกพื้นฐานแบบชิล ๆ
ไม่ต้องรีบวาดตัวเต็ม ลองเริ่มจากเส้นก่อน เส้นตรง วงกลม เส้นโค้ง
แล้วต่อด้วยรูปทรงง่าย ๆ เช่น วงกลม สี่เหลี่ยม ทรงกระบอก
วาดจากของจริงรอบตัวก็ได้ เช่น แก้วน้ำ กล่องนม ขนมที่ชอบกิน
3. วาดตัวการ์ตูนง่าย ๆ
เริ่มจากแบบมินิมอลไปเลย หัวกลม ตาโต ใช้รูปทรงง่าย ๆ
ดูการ์ตูนที่เราชอบ แล้วลองวาดตาม อย่ากลัวการ “ลอกแบบ” เพราะตอนเริ่ม เรากำลังฝึก “สังเกต” อยู่ครับ
4. วาดทุกวัน วันละนิดก็พอ
วันละรูปก็ยังดี วาดอะไรก็ได้ ตัวละคร ท่าทาง ของกิน หรือของเล่น
วาดบ่อย ๆ มือนุ่มขึ้น ฝีมือก็มาด้วยแบบไม่รู้ตัว
5. วาดเล่าเรื่องของตัวเอง
ลองเล่าเรื่องในชีวิตผ่านภาพดูครับ ไม่ต้องเป๊ะ ไม่ต้องถูกหลัก แค่เล่าให้คนอื่นเข้าใจได้
จะจริงจังหรือมโนก็ได้ทั้งนั้น ขอแค่เป็น “เรื่องของเรา”
ทุกคนวาดได้ครับ
ไม่ต้องรอเก่งก่อนค่อยวาด
วาดก่อนเลย เดี๋ยวเก่งมันก็ตามมาเอง
8•8•2568
20181/6115
เมืองเชียงรายเป็นอีกหนึ่งจังหวัดที่มีแรงบันดาลใจทางศิลปะมากมาย เมื่อคุณเริ่มฝึกวาดภาพ ลองออกไปสัมผัสบรรยากาศท้องถิ่นของเชียงรายเพื่อเก็บรายละเอียดธรรมชาติและวัฒนธรรมเข้ามาเป็นแรงบันดาลใจ หลายครั้งที่ผมไปเดินเล่นในเมืองเชียงราย ผมจะหยิบสมุดวาดภาพออกมาและร่างภาพสถานที่ต่าง ๆ เช่น หอนาฬิกาทองอร่าม หรือบ้านเรือนที่มีสถาปัตยกรรมเป็นเอกลักษณ์ เป็นวิธีที่ช่วยให้ผมฝึกสังเกตและพัฒนาฝีมืออย่างชิล ๆ และสนุกสนานไปพร้อมกัน นอกจากนี้ การวาดภาพแวดล้อมรอบตัวจากสถานที่จริงช่วยให้เราเข้าใจรูปทรงและแสงเงามากขึ้น การใช้เวลาวาดสกีตช์สถานที่ที่เดินผ่านในเชียงรายวันละนิด จึงเป็นอีกเทคนิคที่อยากแนะนำสำหรับผู้เริ่มต้น ไม่ต้องกังวลเรื่องผลงานสมบูรณ์แบบ เพราะการลงมือทำจะพาเราเก่งได้เองในระยะยาว ผมอยากให้ทุกคนลองวาดภาพเล่าเรื่องชีวิตประจำวัน หรือสิ่งที่ชอบในเชียงราย เช่น ตลาดของกิน หรือกิจกรรมหน้าผา นอกจากจะเป็นการฝึกทักษะแล้วยังทำให้วาดรูปมีความหมายมากขึ้น และเป็นการบันทึกความทรงจำในรูปแบบศิลปะที่สนุกและมีเอกลักษณ์ในแบบของตัวเอง
