Wandering flowers, edible flowers

หลังจากปลูก “ดอกขจร” ไว้ข้างบ้าน พอเริ่มออกดอกเยอะก็มีคำถามยอดฮิตตลอดว่า ดอกขจรกินสดได้ไหม แล้วมีโทษอะไรหรือเปล่า เลยมาแชร์จากประสบการณ์คนปลูก-คนกินแบบบ้านๆ ให้เข้าใจง่ายค่ะ ดอกขจร กินสดได้ไหม? ส่วนตัว “ไม่ค่อยแนะนำให้กินสดเยอะๆ” ค่ะ ถึงจะเป็นดอกไม้กินได้ แต่ดอกขจรบางทีจะมีกลิ่นเขียวและยางนิดๆ กินดิบแล้วบางคนอาจระคายคอหรือท้องอืดได้ วิธีที่ชัวร์กว่าและอร่อยกว่า คือเด็ดดอกอ่อนๆ แล้ว “ลวกน้ำร้อน” หรือทำให้สุกก่อน เช่น ผัดน้ำมันหอย แกงส้ม ไข่เจียว หรือชุบแป้งทอด จะช่วยลดความขม ลดความระคาย และทำให้กินง่ายมากขึ้น โทษ/ข้อควรระวังของดอกขจร - ถ้าเป็นดอกที่แก่จัดหรือบานมาก มักจะขมและเหนียว เคี้ยวยาก ทำให้ไม่อร่อยและบางคนแน่นท้อง - คนที่ท้องไส้ไว แพ้ง่าย หรือมีประวัติแพ้อาหาร แนะนำเริ่มกินทีละน้อยก่อน เพราะผักพื้นบ้านบางชนิดทำให้ท้องอืดได้ - เรื่องสำคัญมากคือ “สารเคมี” ถ้าไม่ได้ปลูกเอง ให้ล้างหลายๆ น้ำ และแช่น้ำเกลือ/น้ำด่างทับทิมอ่อนๆ ตามความถนัด แล้วล้างน้ำสะอาดอีกครั้ง โดยเฉพาะดอกไม้กินได้ที่เก็บจากแหล่งไม่แน่ใจ ดอกขจรมีกี่สายพันธุ์? ในบ้านเราเวลาเรียกกันจริงๆ จะเจอหลายแบบตามท้องถิ่น แต่ที่พบบ่อยและคนกินกันเยอะๆ จะมีลักษณะต่างกันประมาณนี้ - ดอกขจรสีขาว/ครีม: กลิ่นอ่อน กินง่าย รสไม่ขมมาก เหมาะกับเมนูแกงและลวกจิ้มน้ำพริก - ดอกขจรสีเขียวอ่อน: เนื้อแน่นขึ้นนิดหน่อย บางต้นจะมีกลิ่นแรงกว่า เหมาะเอาไปผัดหรือทำให้สุกจัดๆ - บางพื้นที่จะเจอแบบดอกออกเหลืองนวล: มักเป็นกลุ่มเดียวกันแต่ต่างสาย/ต่างแหล่งพันธุ์ รสชาติและกลิ่นจะต่างเล็กน้อย ถ้าใครกำลังเลือกปลูก แนะนำลองชิมจากต้นที่หาได้ในพื้นที่ก่อน แล้วค่อยขยายพันธุ์จากต้นที่ “รสไม่ขม” และ “ดอกดก” จะคุ้มที่สุดค่ะ ทริคเก็บให้หวานกรอบ เก็บตอนเช้า เลือกดอกตูม/บานนิดเดียว เด็ดเกสรกลางออกก่อนทำอาหาร จะช่วยลดกลิ่นและความขมได้เยอะมาก ปลูกไว้แปลงเล็กๆ แต่ได้ทั้งความสวยและกับข้าวจริงๆ ดอกขจรเป็นดอกไม้กินได้ที่ทำให้รู้สึกว่าไม่ต้องพึ่งตลาดบ่อยเลยค่ะ