เจ้าของค่ายมวยแพ้สาวที่ท้าต่อยจนเลืoดกลบปาก ไม่โกรธแต่รักแทน

ชื่อเรื่อง : ของลรรคของหวง

ชื่อนามปากกา : Marilla

อ่านได้ที่ : #readawrite

#นิยาย 'ค่ายมวยเดชทมิฬ' เป็นเป้าหมายอีกอย่างในชีวิตที่ถ้าผ่านมันไปไอ้จะทำให้การรับปริญญาตรีราบรื่น แต่แค่ก้าวเข้ามาก็ไม่ค่อยจะราบรื่นแล้ว ก็ที่นี่เป็นค่ายมวยที่มีแต่ผู้ชายตัวโต ถอดเสื้อ รอยสัก กลิ่นบุหรี่ ความดิบเถื่อนคือที่สุด (ในสายตาของสาวแว่นตัวเล็กๆ) จะไม่เกร็งได้ไง แต่สู้เขา เพื่อคะแนนโปรเจคต์ สู้! แต่สู้กับตัวเองไม่เท่าไหร่ ยังต้องมาสู้กับ ลรรค ชายหนุ่มเจ้าของค่ายที่น่ากลัวคนนี้อีก อย่าเสียงดุหน้าเข้มได้ไหม น่ากลัวไปหมด ใจน้องหล่นไปถึงตาตุ่มแล้ว55555(1)

แต่ถึงจะน่ากลัวเอาแต่ไล่ ตอนที่โทรมาขอว่าจะมาเก็บข้อมูลก็ตัดสายทิ้งอยู่นั่น แต่โชคยังดีที่วันนั้นโค้ชของค่ายเป็นคนรับสาย ยาหยีเลยได้มาอยู่ตรงนี้ แล้วใครมันจะกลับบ้านมือเปล่ากันล่ะ ถึงจะกลัวผู้ชายตรงหน้า แต่กลัวไม่ได้คว้าเกียรตินิยมเหรียญทองจบมหา'ลัยมากกว่าอีก(2)

ที่ล็อคมงอยากทำข้อมูลของลรรคก็เพราะ เป็นอดีตนักมวยชื่อดังที่ผันตัวมาเปิดค่ายมวยของตัวเองตั้งแต่อายุยังน้อย ความทุ่มเทพยายามเอยใดทำให้ก้าวมาเป็นค่ายมวยที่มีชื่อเสียงได้ แต่คำถามคือทำไมถึงทิ้งความพยายามหลายปีที่ฝึกฝนเป็นนักมวย ทั้งที่กำลังอยู่ในวัยรุ่งโรจน์ไปง่ายๆ มันเป็นคำถามที่ติดอยู่ในใจเหล่าแฟนคลับและตัวของยาหยีเอง เพราะงั้นไม่ว่าจะต้องทำยังไงก็ต้องได้ข้อมูลมาให้ได้ น้องเลยท้าต่อยกับลรรคเพราะรู้ว่าผู้ชายคนนี้ไม่ชอบให้ใครมาท้าทาย ถ้าต่อยหน้าได้ครั้งหนึ่งต้องให้เก็บข้อมูล ถ้าฉันแพ้จะไปและไม่กลับมาอีก ป๊าดด ลูกเอ๊ยย ใจเด็ดเวอร์(3)

แล้วไอ้หนุ่มทำไง เออเอาสิ ปากดีขนาด น่าสนใจ ท้าทายดีนัก ยังไงผู้หญิงตัวเล็กๆก็ต้องแพ้อยู่แล้ว แต่คือคนรอบนั้นเชียร์หมด หมายถึงเชียร์น้องอะ อยากให้ลรรคแพ้ พูดจากหมาไม่รับประทานมันก็ต้องโดนคนที่มันว่าซัดหน้าบ้าง อีโก้เสียดฟ้าจะได้ลดลงมา คอมเมนต์เป็นเอกฉันท์ ไม่มีใครเข้าข้างเจ้าของค่ายเลย55555(4)

บนสังเวียนลรรคมันมองเขาเป็นแมวน้อยค่ะ โอ๊ยย หลบไปมาเหมือนกำลังเล่นกับแมวอยู่นั่น และค่ะ ผลสุดท้าย พี่มันต่อยแพ้ แพ้เพราะกวนประสาทน้องไง จังหวะกระดิ่งดังหมดเวลาน้องเลยซัดหมัดเข้าไปเต็มหน้าเปรี้ยง เลือดไหลมุมปากติ๋งๆ 55555 สะใจอิช้อยนัก แพ้แบบตัวเองยังงง กูแพ้ได้ไง นี่กูโดนยัยเปี๊ยกชกหน้าเหรอ คือพี่คะ โดนเสยหน้าทีไปแล้วสมงสมอง55555 แต่ไม่ใช่แค่คนโดนชกที่ช็อก คนชกก็นิ่ง คนดูคนเชียร์ก็นิ่ง เพชรถามว่าเกิดอะไรขึ้นคะ(5)

ตอนยื่นมือถือผ้าเช็ดหน้าไปซับเลือดให้ก็นึกว่าจะโดนกินหัวแล้ว คิดเองว่าหนุ่มมันคงเสียหน้ามากที่นักศึกษาปี4ไม่ได้มีฝีมือมวยต่อยจนเลือดออก พี่มันจับข้อมือน้องจนน้องแทบจะร้องไห้ โอ้ยย ความน่ากลัวลดลงบ้าง แต่พี่แกดันขำตอนน้องแทบทรุดเพราะกลัว โดนน้องต่อยหน้าทีพี่มันเลยสนใจยัยเปี๊ยกนี่เข้าเต็มเปา ใจเต้นรัวแค่ตอนฝึกซ้อมดันมาเต้นกับยัยแมวตรงหน้า นั่นๆๆ จังหวะตกหลุมรักป่ะคะ อนาคตอย่าลืมบอกลูกหลาพ่อนะ พ่อตกหลุมรักแม่ตอนโดนต่อยหน้าเลือดกลบปาก5555(6)

อะ งั้นมาเก็บข้อมูล 3 เดือน ห้ามหายหน้าไปแม้แต่วันเดียว ไม่งั้นสัญญาให้ข้อมูลจะถูกยกเลิก ฮั่น!! เอ็งมีแผนอะไรไหม ลาขาดสักวันก็ไม่ได้อะ ยังไง เริ่มงานวันแรกน้องดันมาสายเพราะมา 6 โมงเช้า แต่ที่นี่เริ่มวิ่งตั้งแต่ตี 5 คนตื่นเช้า 9 โมงแบบยาหยีแทบเป็นลม55555 เจ้าของค่ายมันก็ยังเข้มงวดเหมือนเดิม สายคือสาย อะน้องเลยถามต้องลงโทษไหม พี่มันเลยบอกมาเป็นคนของที่นี่แล้วก็ต้องวิ่ง คนในค่ายก็แบบ เออเฮียไปวิ่งเป็นเพื่อนน้องแล้วกัน พวกผมมีซ้อม จะบ้า55555(7)

วิ่งไปก็แกล้งไปอยู่นั่น ไปเรียกน้องยัยเปี๊ยกถ้าวิ่งแค่นี้ไม่ได้ก็กลับไป พี่จ๋า 15 นาทีมันโคตรนานสำหรับคนที่ไม่เคยวิ่งออกกำลังหายเลยเด้ แต่นั่นแหละพอน้องขอเดินกลับก็แบบ มองน้องแล้วหงุดหงิด ตัวแค่นั้นข้อมือแค่นั้นบีบก็แตกก็หลุด วิ่งแค่นี้ก็หน้าแดงบลาๆ แต่ก็ตามใจเขานะ เดินกลับก็เดินกลับ น้องขอถามเก็บข้อมูลไปพลางๆก็ให้ ใส่ฟิลเตอร์ลูกแมวให้น้องอีก เทียบน้องเป็นแมวทุกอิริยาบถ อันนี้หงุดหงิดหรืออะไรคะ งง (8)

ไม่รู้ว่าหลังจากนี้จะได้ข้อมูลเพิ่มหรือจะได้ใจเต้นกันแน่ เผลอๆตอนนั้นน้องอาจจะได้เกียรตินิยมเหรียญทองพร้อมตำแหน่งอาซ้อ ดวงใจของเฮียลรรค เจ้าของค่ายมวยเดชทมิฬก็เป็นได้

#นิยายreadwrite #นิยายน่าอ่าน #นิยายชายหญิง