คิดถึงจนใจเจ็บ ยิ่งเงียบเท่าไหร่ความคิดถึงมันยิ่งดังขึ้นเรื่อยๆ 7 เดือนหลังการจากลา 7 เดือนนี้ ไม่ได้ทำให้ฉันทำใจได้แล้วอย่างสมบูรณ์แต่มันทำให้ฉันเรียนรู้ที่จะอยู่กับความเจ็บปวดได้ ฉันเริ่มจำความสุขได้มากกว่าความเศร้าที่เคยมีมาในช่วงแรก ฉันวิ่งหนีจากความว่างเปล่าในทุกวันแต่ตอนนี้ฉันกล้าที่จะเผ

ของยังอยู่ครบ...แต่เจ้าของไม่อยู่แล้ว เบาะที่นอนยังวางที่เดิม เสื้อผ้ายังแขวนอยู่ที่เดิม ของใช้ยังไม่ย้ายไปไหน ทุกอย่างเหมือนเดิม แต่ความหมายไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว เพราะของเหล่านี้ เคยมี "เขา" อยู่ในนั้น เคยมีเสียงมีการเคลื่อนไหววันนี้ของยังอยู่ แต่คนที่ทำให้ของพวกนี้มีความหมายไม่อยู

การจากลา...ไม่น่ากลัวเท่า..ความคิดถึง การจากลาอาจเจ็บ แต่อย่างน้อย...มันมีจุดจบให้ทำใจ แต่ความคิดถึง... คือการอยู่กับความว่างเปล่าซ้ำๆ ในทุกวัน ไม่มีเส้นชัย...ไม่มีวันหายไป เรามักจะกลัวการจากลา แต่จริงๆ แล้วสิ่งที่ยากกว่า คือการใช้ชีวิตหลังจากนั้น สิ่งที่อยู่ต่อคือ "ความคิดถึง" คว